| Prz 6,1 |
υἱέ ἐὰν ἐγγυήσῃ σὸν φίλον παραδώσεις σὴν χεῖρα ἐχθρῷ
|
—
|
בְּ֭נִי אִם עָרַ֣בְתָּ לְרֵעֶ֑ךָ תָּקַ֖עְתָּ לַזָּ֣ר כַּפֶּֽיךָ
|
Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:
|
| Prz 6,2 |
παγὶς γὰρ ἰσχυρὰ ἀνδρὶ τὰ ἴδια χείλη καὶ ἁλίσκεται χείλεσιν ἰδίου στόματος
|
—
|
נוֹקַ֥שְׁתָּ בְאִמְרֵי פִ֑יךָ נִ֝לְכַּ֗דְתָּ בְּאִמְרֵי פִֽיךָ
|
Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
|
| Prz 6,3 |
ποίει υἱέ ἃ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι καὶ σῴζου ἥκεις γὰρ εἰς χεῖρας κακῶν διὰ σὸν φίλον ἴθι μὴ ἐκλυόμενος παρόξυνε δὲ καὶ τὸν φίλον σου ὃν ἐνεγυήσω
|
—
|
עֲשֵׂ֨ה זֹ֥את אֵפ֪וֹא בְּנִ֡י וְֽהִנָּצֵ֗ל כִּ֘י בָ֤אתָ בְכַף רֵעֶ֑ךָ לֵ֥ךְ הִ֝תְרַפֵּ֗ס וּרְהַ֥ב רֵעֶֽיךָ
|
Przetoż uczyń tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.
|
| Prz 6,4 |
μὴ δῷς ὕπνον σοῖς ὄμμασιν μηδὲ ἐπινυστάξῃς σοῖς βλεφάροις
|
—
|
אַל תִּתֵּ֣ן שֵׁנָ֣ה לְעֵינֶ֑יךָ וּ֝תְנוּמָ֗ה לְעַפְעַפֶּֽיךָ
|
Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.
|
| Prz 6,5 |
ἵνα σῴζῃ ὥσπερ δορκὰς ἐκ βρόχων καὶ ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίδος
|
—
|
הִ֭נָּצֵל כִּצְבִ֣י מִיָּ֑ד וּ֝כְצִפּ֗וֹר מִיַּ֥ד יָקֽוּשׁ
|
Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.
|
| Prz 6,6 |
ἴθι πρὸς τὸν μύρμηκα ὦ ὀκνηρέ καὶ ζήλωσον ἰδὼν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ γενοῦ ἐκείνου σοφώτερος
|
—
|
לֵֽךְ אֶל נְמָלָ֥ה עָצֵ֑ל רְאֵ֖ה דְרָכֶ֣יהָ וַחֲכָֽם
|
Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
|
| Prz 6,7 |
ἐκείνῳ γὰρ γεωργίου μὴ ὑπάρχοντος μηδὲ τὸν ἀναγκάζοντα ἔχων μηδὲ ὑπὸ δεσπότην ὢν
|
—
|
אֲשֶׁ֖ר אֵֽין לָ֥הּ קָצִ֗ין שֹׁטֵ֥ר וּמֹשֵֽׁל
|
Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,
|
| Prz 6,8 |
ἑτοιμάζεται θέρους τὴν τροφὴν πολλήν τε ἐν τῷ ἀμήτῳ ποιεῖται τὴν παράθεσιν ἢ πορεύθητι πρὸς τὴν μέλισσαν καὶ μάθε ὡς ἐργάτις ἐστὶν τήν τε ἐργασίαν ὡς σεμνὴν ποιεῖται ἧς τοὺς πόνους βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὑγίειαν προσφέρονται ποθεινὴ δέ ἐστιν πᾶσιν καὶ ἐπίδοξος καίπερ οὖσα τῇ ῥώμῃ ἀσθενής τὴν σοφίαν τιμήσασα προήχθη
|
—
|
תָּכִ֣ין בַּקַּ֣יִץ לַחְמָ֑הּ אָגְרָ֥ה בַ֝קָּצִ֗יר מַאֲכָלָֽהּ
|
Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.
|
| Prz 6,9 |
ἕως τίνος ὀκνηρέ κατάκεισαι πότε δὲ ἐξ ὕπνου ἐγερθήσῃ
|
—
|
עַד מָתַ֖י עָצֵ֥ל תִּשְׁכָּ֑ב מָ֝תַ֗י תָּק֥וּם מִשְּׁנָתֶֽךָ
|
Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
|
| Prz 6,10 |
ὀλίγον μὲν ὑπνοῖς ὀλίγον δὲ κάθησαι μικρὸν δὲ νυστάζεις ὀλίγον δὲ ἐναγκαλίζῃ χερσὶν στήθη
|
—
|
מְעַ֣ט שֵׁ֭נוֹת מְעַ֣ט תְּנוּמ֑וֹת מְעַ֓ט חִבֻּ֖ק יָדַ֣יִם לִשְׁכָּֽב
|
Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
|
| Prz 6,11 |
εἶτ᾿ ἐμπαραγίνεταί σοι ὥσπερ κακὸς ὁδοιπόρος ἡ πενία καὶ ἡ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς ἐὰν δὲ ἄοκνος ᾖς ἥξει ὥσπερ πηγὴ ὁ ἀμητός σου ἡ δὲ ἔνδεια ὥσπερ κακὸς δρομεὺς ἀπαυτομολήσει
|
—
|
וּבָֽא כִמְהַלֵּ֥ךְ רֵאשֶׁ֑ךָ וּ֝מַחְסֹֽרְךָ֗ כְּאִ֣ישׁ מָגֵֽן
|
A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.
|
| Prz 6,12 |
ἀνὴρ ἄφρων καὶ παράνομος πορεύεται ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς
|
—
|
אָדָ֣ם בְּ֭לִיַּעַל אִ֣ישׁ אָ֑וֶן ה֝וֹלֵ֗ךְ עִקְּשׁ֥וּת פֶּֽה
|
Człowiek niepobożny, mąż złośliwy chodzi w przewrotności ust;
|
| Prz 6,13 |
ὁ δ᾿ αὐτὸς ἐννεύει ὀφθαλμῷ σημαίνει δὲ ποδί διδάσκει δὲ ἐννεύμασιν δακτύλων
|
—
|
קֹרֵ֣ץ בְּ֭עֵינָו מֹלֵ֣ל בְּרַגְלָ֑ו מֹ֝רֶ֗ה בְּאֶצְבְּעֹתָֽיו
|
Mruga oczyma swemi, mówi nogami swemi, ukazuje palcami swemi;
|
| Prz 6,14 |
διεστραμμένῃ δὲ καρδίᾳ τεκταίνεται κακὰ ἐν παντὶ καιρῷ ὁ τοιοῦτος ταραχὰς συνίστησιν πόλει
|
—
|
תַּֽהְפֻּכ֨וֹת בְּלִבּ֗וֹ חֹרֵ֣שׁ רָ֣ע בְּכָל עֵ֑ת מדנים יְשַׁלֵּֽחַ
|
Przewrotności są w sercu jego, myśli złe na każdy czas, a zwady rozsiewa.
|
| Prz 6,15 |
διὰ τοῦτο ἐξαπίνης ἔρχεται ἡ ἀπώλεια αὐτοῦ διακοπὴ καὶ συντριβὴ ἀνίατος
|
—
|
עַל כֵּ֗ן פִּ֭תְאֹם יָב֣וֹא אֵיד֑וֹ פֶּ֥תַע יִ֝שָּׁבֵ֗ר וְאֵ֣ין מַרְפֵּֽא
|
Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
|
| Prz 6,16 |
ὅτι χαίρει πᾶσιν οἷς μισεῖ ὁ κύριος συντρίβεται δὲ δι᾿ ἀκαθαρσίαν ψυχῆς
|
—
|
שֶׁשׁ הֵ֭נָּה שָׂנֵ֣א יְהוָ֑ה וְ֝שֶׁ֗בַע תועבות נַפְשֽׁוֹ
|
Sześć jest rzeczy, których nienawidzi Pan, a siódma jest obrzydliwością duszy jego;
|
| Prz 6,17 |
ὀφθαλμὸς ὑβριστοῦ γλῶσσα ἄδικος χεῖρες ἐκχέουσαι αἷμα δικαίου
|
—
|
עֵינַ֣יִם רָ֭מוֹת לְשׁ֣וֹן שָׁ֑קֶר וְ֝יָדַ֗יִם שֹׁפְכ֥וֹת דָּם נָקִֽי
|
Oczów wyniosłych, języka kłamliwego, i rąk wylewających krew niewinną;
|
| Prz 6,18 |
καὶ καρδία τεκταινομένη λογισμοὺς κακοὺς καὶ πόδες ἐπισπεύδοντες κακοποιεῖν
|
—
|
לֵ֗ב חֹ֭רֵשׁ מַחְשְׁב֣וֹת אָ֑וֶן רַגְלַ֥יִם מְ֝מַהֲר֗וֹת לָר֥וּץ לָֽרָעָה
|
Serca, które knuje myśli złe; nóg, które się kwapią bieżeć ku złemu;
|
| Prz 6,19 |
ἐκκαίει ψεύδη μάρτυς ἄδικος καὶ ἐπιπέμπει κρίσεις ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν
|
—
|
יָפִ֣יחַ כְּ֭זָבִים עֵ֣ד שָׁ֑קֶר וּמְשַׁלֵּ֥חַ מְ֝דָנִ֗ים בֵּ֣ין אַחִֽים
|
Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.
|
| Prz 6,20 |
υἱέ φύλασσε νόμους πατρός σου καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου
|
—
|
נְצֹ֣ר בְּ֭נִי מִצְוַ֣ת אָבִ֑יךָ וְאַל תִּ֝טֹּ֗שׁ תּוֹרַ֥ת אִמֶּֽךָ
|
Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
|
| Prz 6,21 |
ἄφαψαι δὲ αὐτοὺς ἐπὶ σῇ ψυχῇ διὰ παντὸς καὶ ἐγκλοίωσαι ἐπὶ σῷ τραχήλῳ
|
—
|
קָשְׁרֵ֣ם עַל לִבְּךָ֣ תָמִ֑יד עָ֝נְדֵ֗ם עַל גַּרְגְּרֹתֶֽךָ
|
Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
|
| Prz 6,22 |
ἡνίκα ἂν περιπατῇς ἐπάγου αὐτήν καὶ μετὰ σοῦ ἔστω ὡς δ᾿ ἂν καθεύδῃς φυλασσέτω σε ἵνα ἐγειρομένῳ συλλαλῇ σοι
|
—
|
בְּהִתְהַלֶּכְךָ֨ תַּנְחֶ֬ה אֹתָ֗ךְ בְּֽ֭שָׁכְבְּךָ תִּשְׁמֹ֣ר עָלֶ֑יךָ וַ֝הֲקִיצ֗וֹתָ הִ֣יא תְשִׂיחֶֽךָ
|
Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
|
| Prz 6,23 |
ὅτι λύχνος ἐντολὴ νόμου καὶ φῶς καὶ ὁδὸς ζωῆς ἔλεγχος καὶ παιδεία
|
—
|
כִּ֤י נֵ֣ר מִ֭צְוָה וְת֣וֹרָה א֑וֹר וְדֶ֥רֶךְ חַ֝יִּ֗ים תּוֹכְח֥וֹת מוּסָֽר
|
(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
|
| Prz 6,24 |
τοῦ διαφυλάσσειν σε ἀπὸ γυναικὸς ὑπάνδρου καὶ ἀπὸ διαβολῆς γλώσσης ἀλλοτρίας
|
—
|
לִ֭שְׁמָרְךָ מֵאֵ֣שֶׁת רָ֑ע מֵֽ֝חֶלְקַ֗ת לָשׁ֥וֹן נָכְרִיָּֽה
|
Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
|
| Prz 6,25 |
μή σε νικήσῃ κάλλους ἐπιθυμία μηδὲ ἀγρευθῇς σοῖς ὀφθαλμοῖς μηδὲ συναρπασθῇς ἀπὸ τῶν αὐτῆς βλεφάρων
|
—
|
אַל תַּחְמֹ֣ד יָ֭פְיָהּ בִּלְבָבֶ֑ךָ וְאַל תִּ֝קָּֽחֲךָ֗ בְּעַפְעַפֶּֽיהָ
|
Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
|
| Prz 6,26 |
τιμὴ γὰρ πόρνης ὅση καὶ ἑνὸς ἄρτου γυνὴ δὲ ἀνδρῶν τιμίας ψυχὰς ἀγρεύει
|
—
|
כִּ֤י בְעַד אִשָּׁ֥ה זוֹנָ֗ה עַֽד כִּכַּ֫ר לָ֥חֶם וְאֵ֥שֶׁת אִ֑ישׁ נֶ֖פֶשׁ יְקָרָ֣ה תָצֽוּד
|
Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.
|
| Prz 6,27 |
ἀποδήσει τις πῦρ ἐν κόλπῳ τὰ δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει
|
—
|
הֲיַחְתֶּ֤ה אִ֓ישׁ אֵ֬שׁ בְּחֵיק֑וֹ וּ֝בְגָדָ֗יו לֹ֣א תִשָּׂרַֽפְנָה
|
Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?
|
| Prz 6,28 |
ἢ περιπατήσει τις ἐπ᾿ ἀνθράκων πυρός τοὺς δὲ πόδας οὐ κατακαύσει
|
—
|
אִם יְהַלֵּ֣ךְ אִ֭ישׁ עַל הַגֶּחָלִ֑ים וְ֝רַגְלָ֗יו לֹ֣א תִכָּוֶֽינָה
|
Izaż może kto chodzić po rozpalonym węglu, aby się nogi jego nie poparzyły?
|
| Prz 6,29 |
οὕτως ὁ εἰσελθὼν πρὸς γυναῖκα ὕπανδρον οὐκ ἀθῳωθήσεται οὐδὲ πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς
|
—
|
כֵּ֗ן הַ֭בָּא אֶל אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ לֹ֥א יִ֝נָּקֶ֗ה כָּֽל הַנֹּגֵ֥עַ בָּֽהּ
|
Tak kto wchodzi do żony bliźniego swego, nie będzie bez winy, ktokolwiek się jej dotknie.
|
| Prz 6,30 |
οὐ θαυμαστὸν ἐὰν ἁλῷ τις κλέπτων κλέπτει γὰρ ἵνα ἐμπλήσῃ τὴν ψυχὴν πεινῶν
|
—
|
לֹא יָב֣וּזוּ לַ֭גַּנָּב כִּ֣י יִגְנ֑וֹב לְמַלֵּ֥א נַ֝פְשׁ֗וֹ כִּ֣י יִרְעָֽב
|
Nie kładą hańby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;
|
| Prz 6,31 |
ἐὰν δὲ ἁλῷ ἀποτείσει ἑπταπλάσια καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ δοὺς ῥύσεται ἑαυτόν
|
—
|
וְ֭נִמְצָא יְשַׁלֵּ֣ם שִׁבְעָתָ֑יִם אֶת כָּל ה֖וֹן בֵּית֣וֹ יִתֵּֽן
|
Ale gdy go zastaną, nagradza siedmiorako, albo wszystkę majętność domu swego daje.
|
| Prz 6,32 |
ὁ δὲ μοιχὸς δι᾿ ἔνδειαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ περιποιεῖται
|
—
|
נֹאֵ֣ף אִשָּׁ֣ה חֲסַר לֵ֑ב מַֽשְׁחִ֥ית נַ֝פְשׁ֗וֹ ה֣וּא יַעֲשֶֽׂנָּה
|
Lecz cudzołożący z niewiastą głupi jest, a kto chce zatracić duszę swoję, ten to czyni.
|
| Prz 6,33 |
ὀδύνας τε καὶ ἀτιμίας ὑποφέρει τὸ δὲ ὄνειδος αὐτοῦ οὐκ ἐξαλειφθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα
|
—
|
נֶֽגַע וְקָל֥וֹן יִמְצָ֑א וְ֝חֶרְפָּת֗וֹ לֹ֣א תִמָּחֶֽה
|
Karanie i zelżywość odniesie, a hańba jego nie będzie zgładzona.
|
| Prz 6,34 |
μεστὸς γὰρ ζήλου θυμὸς ἀνδρὸς αὐτῆς οὐ φείσεται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως
|
—
|
כִּֽי קִנְאָ֥ה חֲמַת גָּ֑בֶר וְלֹֽא יַ֝חְמ֗וֹל בְּי֣וֹם נָקָֽם
|
Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
|
| Prz 6,35 |
οὐκ ἀνταλλάξεται οὐδενὸς λύτρου τὴν ἔχθραν οὐδὲ μὴ διαλυθῇ πολλῶν δώρων
|
—
|
לֹא יִ֭שָּׂא פְּנֵ֣י כָל כֹּ֑פֶר וְלֹֽא יֹ֝אבֶ֗ה כִּ֣י תַרְבֶּה שֹֽׁחַד
|
Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.
|
