| Prz 4,1 |
ἀκούσατε παῖδες παιδείαν πατρὸς καὶ προσέχετε γνῶναι ἔννοιαν
|
—
|
שִׁמְע֣וּ בָ֭נִים מ֣וּסַר אָ֑ב וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לָדַ֥עַת בִּינָֽה
|
Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
|
| Prz 4,2 |
δῶρον γὰρ ἀγαθὸν δωροῦμαι ὑμῖν τὸν ἐμὸν νόμον μὴ ἐγκαταλίπητε
|
—
|
כִּ֤י לֶ֣קַח ט֭וֹב נָתַ֣תִּי לָכֶ֑ם תּֽ֝וֹרָתִ֗י אַֽל תַּעֲזֹֽבוּ
|
Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
|
| Prz 4,3 |
υἱὸς γὰρ ἐγενόμην κἀγὼ πατρὶ ὑπήκοος καὶ ἀγαπώμενος ἐν προσώπῳ μητρός
|
—
|
כִּי בֵ֭ן הָיִ֣יתִי לְאָבִ֑י רַ֥ךְ וְ֝יָחִ֗יד לִפְנֵ֥י אִמִּֽי
|
Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,
|
| Prz 4,4 |
οἳ ἔλεγον καὶ ἐδίδασκόν με ἐρειδέτω ὁ ἡμέτερος λόγος εἰς σὴν καρδίαν
|
—
|
וַיֹּרֵ֗נִי וַיֹּ֥אמֶר לִ֗י יִֽתְמָךְ דְּבָרַ֥י לִבֶּ֑ךָ שְׁמֹ֖ר מִצְוֺתַ֣י וֶֽחְיֵֽה
|
On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
|
| Prz 4,5 |
φύλασσε ἐντολάς μὴ ἐπιλάθῃ μηδὲ παρίδῃς ῥῆσιν ἐμοῦ στόματος
|
—
|
קְנֵ֣ה חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה בִינָ֑ה אַל תִּשְׁכַּ֥ח וְאַל תֵּ֝֗ט מֵֽאִמְרֵי פִֽי
|
Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
|
| Prz 4,6 |
μηδὲ ἐγκαταλίπῃς αὐτήν καὶ ἀνθέξεταί σου ἐράσθητι αὐτῆς καὶ τηρήσει σε
|
—
|
אַל תַּעַזְבֶ֥הָ וְתִשְׁמְרֶ֑ךָּ אֱהָבֶ֥הָ וְתִצְּרֶֽךָּ
|
Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
|
| Prz 4,7 |
—
|
—
|
רֵאשִׁ֣ית חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה חָכְמָ֑ה וּבְכָל קִ֝נְיָנְךָ֗ קְנֵ֣ה בִינָֽה
|
Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
|
| Prz 4,8 |
περιχαράκωσον αὐτήν καὶ ὑψώσει σε τίμησον αὐτήν ἵνα σε περιλάβῃ
|
—
|
סַלְסְלֶ֥הָ וּֽתְרוֹמְמֶ֑ךָּ תְּ֝כַבֵּ֗דְךָ כִּ֣י תְחַבְּקֶֽנָּה
|
Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.
|
| Prz 4,9 |
ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων στεφάνῳ δὲ τρυφῆς ὑπερασπίσῃ σου
|
—
|
תִּתֵּ֣ן לְ֭רֹאשְׁךָ לִוְיַת חֵ֑ן עֲטֶ֖רֶת תִּפְאֶ֣רֶת תְּמַגְּנֶֽךָּ
|
Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.
|
| Prz 4,10 |
ἄκουε υἱέ καὶ δέξαι ἐμοὺς λόγους καὶ πληθυνθήσεται ἔτη ζωῆς σου ἵνα σοι γένωνται πολλαὶ ὁδοὶ βίου
|
—
|
שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי וְקַ֣ח אֲמָרָ֑י וְיִרְבּ֥וּ לְ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים
|
Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
|
| Prz 4,11 |
ὁδοὺς γὰρ σοφίας διδάσκω σε ἐμβιβάζω δέ σε τροχιαῖς ὀρθαῖς
|
—
|
בְּדֶ֣רֶךְ חָ֭כְמָה הֹרֵתִ֑יךָ הִ֝דְרַכְתִּ֗יךָ בְּמַעְגְּלֵי יֹֽשֶׁר
|
Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
|
| Prz 4,12 |
ἐὰν γὰρ πορεύῃ οὐ συγκλεισθήσεταί σου τὰ διαβήματα ἐὰν δὲ τρέχῃς οὐ κοπιάσεις
|
—
|
בְּֽ֭לֶכְתְּךָ לֹא יֵצַ֣ר צַעֲדֶ֑ךָ וְאִם תָּ֝ר֗וּץ לֹ֣א תִכָּשֵֽׁל
|
Któremi gdy pójdziesz, nie będzie ściśniony chód twój; a jeźli pobieżysz, nie potkniesz sií.
|
| Prz 4,13 |
ἐπιλαβοῦ ἐμῆς παιδείας μὴ ἀφῇς ἀλλὰ φύλαξον αὐτὴν σεαυτῷ εἰς ζωήν σου
|
—
|
הַחֲזֵ֣ק בַּמּוּסָ֣ר אַל תֶּ֑רֶף נִ֝צְּרֶ֗הָ כִּי הִ֥יא חַיֶּֽיךָ
|
Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
|
| Prz 4,14 |
ὁδοὺς ἀσεβῶν μὴ ἐπέλθῃς μηδὲ ζηλώσῃς ὁδοὺς παρανόμων
|
—
|
בְּאֹ֣רַח רְ֭שָׁעִים אַל תָּבֹ֑א וְאַל תְּ֝אַשֵּׁ֗ר בְּדֶ֣רֶךְ רָעִֽים
|
Ścieszką niepobożnych nie chodź, a nie udawaj się drogą złośliwych.
|
| Prz 4,15 |
ἐν ᾧ ἂν τόπῳ στρατοπεδεύσωσιν μὴ ἐπέλθῃς ἐκεῖ ἔκκλινον δὲ ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παράλλαξον
|
—
|
פְּרָעֵ֥הוּ אַל תַּעֲבָר בּ֑וֹ שְׂטֵ֖ה מֵעָלָ֣יו וַעֲבֽוֹר
|
Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.
|
| Prz 4,16 |
οὐ γὰρ μὴ ὑπνώσωσιν ἐὰν μὴ κακοποιήσωσιν ἀφῄρηται ὁ ὕπνος αὐτῶν καὶ οὐ κοιμῶνται
|
—
|
כִּ֤י לֹ֣א יִֽ֭שְׁנוּ אִם לֹ֣א יָרֵ֑עוּ וְֽנִגְזְלָ֥ה שְׁ֝נָתָ֗ם אִם לֹ֥א יכשולו
|
Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą;
|
| Prz 4,17 |
οἵδε γὰρ σιτοῦνται σῖτα ἀσεβείας οἴνῳ δὲ παρανόμῳ μεθύσκονται
|
—
|
כִּ֣י לָ֭חֲמוּ לֶ֣חֶם רֶ֑שַׁע וְיֵ֖ין חֲמָסִ֣ים יִשְׁתּֽוּ
|
Albowiem jedzą chleb niezbożności, a wino drapiestwa piją,
|
| Prz 4,18 |
αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν δικαίων ὁμοίως φωτὶ λάμπουσιν προπορεύονται καὶ φωτίζουσιν ἕως κατορθώσῃ ἡ ἡμέρα
|
—
|
וְאֹ֣רַח צַ֭דִּיקִים כְּא֣וֹר נֹ֑גַהּ הוֹלֵ֥ךְ וָ֝א֗וֹר עַד נְכ֥וֹן הַיּֽוֹם
|
Ale ścieszka sprawiedliwych jako światłość jasna, która im dalej tem bardziej świeci, aż do dnia doskonałego.
|
| Prz 4,19 |
αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν ἀσεβῶν σκοτειναί οὐκ οἴδασιν πῶς προσκόπτουσιν
|
—
|
דֶּ֣רֶךְ רְ֭שָׁעִים כָּֽאֲפֵלָ֑ה לֹ֥א יָ֝דְע֗וּ בַּמֶּ֥ה יִכָּשֵֽׁלוּ
|
Droga zaś niepobożnych jest jako ciemność; nie wiedzą, o co sií otrącić mogą.
|
| Prz 4,20 |
υἱέ ἐμῇ ῥήσει πρόσεχε τοῖς δὲ ἐμοῖς λόγοις παράβαλε σὸν οὖς
|
—
|
בְּ֭נִי לִדְבָרַ֣י הַקְשִׁ֑יבָה לַ֝אֲמָרַ֗י הַט אָזְנֶֽךָ
|
Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
|
| Prz 4,21 |
ὅπως μὴ ἐκλίπωσίν σε αἱ πηγαί σου φύλασσε αὐτὰς ἐν σῇ καρδίᾳ
|
—
|
אַל יַלִּ֥יזוּ מֵעֵינֶ֑יךָ שָׁ֝מְרֵ֗ם בְּת֣וֹךְ לְבָבֶֽךָ
|
Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
|
| Prz 4,22 |
ζωὴ γάρ ἐστιν τοῖς εὑρίσκουσιν αὐτὰς καὶ πάσῃ σαρκὶ ἴασις
|
—
|
כִּֽי חַיִּ֣ים הֵ֭ם לְמֹצְאֵיהֶ֑ם וּֽלְכָל בְּשָׂר֥וֹ מַרְפֵּֽא
|
Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
|
| Prz 4,23 |
πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν ἐκ γὰρ τούτων ἔξοδοι ζωῆς
|
—
|
מִֽכָּל מִ֭שְׁמָר נְצֹ֣ר לִבֶּ֑ךָ כִּֽי מִ֝מֶּ֗נּוּ תּוֹצְא֥וֹת חַיִּֽים
|
Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.
|
| Prz 4,24 |
περίελε σεαυτοῦ σκολιὸν στόμα καὶ ἄδικα χείλη μακρὰν ἀπὸ σοῦ ἄπωσαι
|
—
|
הָסֵ֣ר מִ֭מְּךָ עִקְּשׁ֣וּת פֶּ֑ה וּלְז֥וּת שְׂ֝פָתַ֗יִם הַרְחֵ֥ק מִמֶּֽךָּ
|
Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
|
| Prz 4,25 |
οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν τὰ δὲ βλέφαρά σου νευέτω δίκαια
|
—
|
עֵ֭ינֶיךָ לְנֹ֣כַח יַבִּ֑יטוּ וְ֝עַפְעַפֶּ֗יךָ יַיְשִׁ֥רוּ נֶגְדֶּֽךָ
|
Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują.
|
| Prz 4,26 |
ὀρθὰς τροχιὰς ποίει σοῖς ποσὶν καὶ τὰς ὁδούς σου κατεύθυνε
|
—
|
פַּ֭לֵּס מַעְגַּ֣ל רַגְלֶ֑ךָ וְֽכָל דְּרָכֶ֥יךָ יִכֹּֽנוּ
|
Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.
|
| Prz 4,27 |
μὴ ἐκκλίνῃς εἰς τὰ δεξιὰ μηδὲ εἰς τὰ ἀριστερά ἀπόστρεψον δὲ σὸν πόδα ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς ὁδοὺς γὰρ τὰς ἐκ δεξιῶν οἶδεν ὁ θεός διεστραμμέναι δέ εἰσιν αἱ ἐξ ἀριστερῶν αὐτὸς δὲ ὀρθὰς ποιήσει τὰς τροχιάς σου τὰς δὲ πορείας σου ἐν εἰρήνῃ προάξει
|
—
|
אַֽל תֵּט יָמִ֥ין וּשְׂמֹ֑אול הָסֵ֖ר רַגְלְךָ֣ מֵרָֽע
|
Nie uchylaj się na prawo ani na lewo; owszem, odwróć nogę twoję od złego.
|
