| Prz 31,1 |
οἱ ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται ὑπὸ θεοῦ βασιλέως χρηματισμός ὃν ἐπαίδευσεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ
|
—
|
דִּ֭בְרֵי לְמוּאֵ֣ל מֶ֑לֶךְ מַ֝שָּׂ֗א אֲֽשֶׁר יִסְּרַ֥תּוּ אִמּֽוֹ
|
Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.
|
| Prz 31,2 |
τί τέκνον τηρήσεις τί ῥήσεις θεοῦ πρωτογενές σοὶ λέγω υἱέ τί τέκνον ἐμῆς κοιλίας τί τέκνον ἐμῶν εὐχῶν
|
—
|
מַה בְּ֭רִי וּמַֽה בַּר בִּטְנִ֑י וּ֝מֶה בַּר נְדָרָֽי
|
Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?
|
| Prz 31,3 |
μὴ δῷς γυναιξὶ σὸν πλοῦτον καὶ τὸν σὸν νοῦν καὶ βίον εἰς ὑστεροβουλίαν
|
—
|
אַל תִּתֵּ֣ן לַנָּשִׁ֣ים חֵילֶ֑ךָ וּ֝דְרָכֶ֗יךָ לַֽמְח֥וֹת מְלָכִֽין
|
Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.
|
| Prz 31,4 |
μετὰ βουλῆς πάντα ποίει μετὰ βουλῆς οἰνοπότει οἱ δυνάσται θυμώδεις εἰσίν οἶνον δὲ μὴ πινέτωσαν
|
—
|
אַ֤ל לַֽמְלָכִ֨ים לְֽמוֹאֵ֗ל אַ֣ל לַֽמְלָכִ֣ים שְׁתוֹ יָ֑יִן וּ֝לְרוֹזְנִ֗ים או שֵׁכָֽר
|
Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;
|
| Prz 31,5 |
ἵνα μὴ πιόντες ἐπιλάθωνται τῆς σοφίας καὶ ὀρθὰ κρῖναι οὐ μὴ δύνωνται τοὺς ἀσθενεῖς
|
—
|
פֶּן יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח מְחֻקָּ֑ק וִֽ֝ישַׁנֶּה דִּ֣ין כָּל בְּנֵי עֹֽנִי
|
By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.
|
| Prz 31,6 |
δίδοτε μέθην τοῖς ἐν λύπαις καὶ οἶνον πίνειν τοῖς ἐν ὀδύναις
|
—
|
תְּנוּ שֵׁכָ֣ר לְאוֹבֵ֑ד וְ֝יַיִן לְמָ֣רֵי נָֽפֶשׁ
|
Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.
|
| Prz 31,7 |
ἵνα ἐπιλάθωνται τῆς πενίας καὶ τῶν πόνων μὴ μνησθῶσιν ἔτι
|
—
|
יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח רִישׁ֑וֹ וַ֝עֲמָל֗וֹ לֹ֣א יִזְכָּר עֽוֹד
|
Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na utrapienie swoje niech więcej nie wspomni.
|
| Prz 31,8 |
ἄνοιγε σὸν στόμα λόγῳ θεοῦ καὶ κρῖνε πάντας ὑγιῶς
|
—
|
פְּתַח פִּ֥יךָ לְאִלֵּ֑ם אֶל דִּ֝֗ין כָּל בְּנֵ֥י חֲלֽוֹף
|
Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
|
| Prz 31,9 |
ἄνοιγε σὸν στόμα καὶ κρῖνε δικαίως διάκρινε δὲ πένητα καὶ ἀσθενῆ
|
—
|
פְּתַח פִּ֥יךָ שְׁפָט צֶ֑דֶק וְ֝דִ֗ין עָנִ֥י וְאֶבְיֽוֹן
|
Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
|
| Prz 31,10 |
γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει τιμιωτέρα δέ ἐστιν λίθων πολυτελῶν ἡ τοιαύτη
|
—
|
אֵֽשֶׁת חַ֭יִל מִ֣י יִמְצָ֑א וְרָחֹ֖ק מִפְּנִינִ֣ים מִכְרָֽהּ
|
Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?
|
| Prz 31,11 |
θαρσεῖ ἐπ᾿ αὐτῇ ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἡ τοιαύτη καλῶν σκύλων οὐκ ἀπορήσει
|
—
|
בָּ֣טַח בָּ֭הּ לֵ֣ב בַּעְלָ֑הּ וְ֝שָׁלָ֗ל לֹ֣א יֶחְסָֽר
|
Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.
|
| Prz 31,12 |
ἐνεργεῖ γὰρ τῷ ἀνδρὶ ἀγαθὰ πάντα τὸν βίον
|
—
|
גְּמָלַ֣תְהוּ ט֣וֹב וְלֹא רָ֑ע כֹּ֝֗ל יְמֵ֣י חַיֶּֽיה
|
Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.
|
| Prz 31,13 |
μηρυομένη ἔρια καὶ λίνον ἐποίησεν εὔχρηστον ταῖς χερσὶν αὐτῆς
|
—
|
דָּ֭רְשָׁה צֶ֣מֶר וּפִשְׁתִּ֑ים וַ֝תַּ֗עַשׂ בְּחֵ֣פֶץ כַּפֶּֽיהָ
|
Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.
|
| Prz 31,14 |
ἐγένετο ὡσεὶ ναῦς ἐμπορευομένη μακρόθεν συνάγει δὲ αὕτη τὸν βίον
|
—
|
הָ֭יְתָה כָּאֳנִיּ֣וֹת סוֹחֵ֑ר מִ֝מֶּרְחָ֗ק תָּבִ֥יא לַחְמָֽהּ
|
Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.
|
| Prz 31,15 |
καὶ ἀνίσταται ἐκ νυκτῶν καὶ ἔδωκεν βρώματα τῷ οἴκῳ καὶ ἔργα ταῖς θεραπαίναις
|
—
|
וַתָּ֤קָם בְּע֬וֹד לַ֗יְלָה וַתִּתֵּ֣ן טֶ֣רֶף לְבֵיתָ֑הּ וְ֝חֹ֗ק לְנַעֲרֹתֶֽיהָ
|
I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.
|
| Prz 31,16 |
θεωρήσασα γεώργιον ἐπρίατο ἀπὸ δὲ καρπῶν χειρῶν αὐτῆς κατεφύτευσεν κτῆμα
|
—
|
זָמְמָ֣ה שָׂ֭דֶה וַתִּקָּחֵ֑הוּ מִפְּרִ֥י כַ֝פֶּ֗יהָ נטע כָּֽרֶם
|
Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.
|
| Prz 31,17 |
ἀναζωσαμένη ἰσχυρῶς τὴν ὀσφὺν αὐτῆς ἤρεισεν τοὺς βραχίονας αὐτῆς εἰς ἔργον
|
—
|
חָֽגְרָ֣ה בְע֣וֹז מָתְנֶ֑יהָ וַ֝תְּאַמֵּ֗ץ זְרֹעוֹתֶֽיהָ
|
Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.
|
| Prz 31,18 |
ἐγεύσατο ὅτι καλόν ἐστιν τὸ ἐργάζεσθαι καὶ οὐκ ἀποσβέννυται ὅλην τὴν νύκτα ὁ λύχνος αὐτῆς
|
—
|
טָ֭עֲמָה כִּי ט֣וֹב סַחְרָ֑הּ לֹֽא יִכְבֶּ֖ה בליל נֵרָֽהּ
|
Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.
|
| Prz 31,19 |
τοὺς πήχεις αὐτῆς ἐκτείνει ἐπὶ τὰ συμφέροντα τὰς δὲ χεῖρας αὐτῆς ἐρείδει εἰς ἄτρακτον
|
—
|
יָ֭דֶיהָ שִׁלְּחָ֣ה בַכִּישׁ֑וֹר וְ֝כַפֶּ֗יהָ תָּ֣מְכוּ פָֽלֶךְ
|
Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.
|
| Prz 31,20 |
χεῖρας δὲ αὐτῆς διήνοιξεν πένητι καρπὸν δὲ ἐξέτεινεν πτωχῷ
|
—
|
כַּ֭פָּהּ פָּרְשָׂ֣ה לֶעָנִ֑י וְ֝יָדֶ֗יהָ שִׁלְּחָ֥ה לָֽאֶבְיֽוֹן
|
Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.
|
| Prz 31,21 |
οὐ φροντίζει τῶν ἐν οἴκῳ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ὅταν που χρονίζῃ πάντες γὰρ οἱ παρ᾿ αὐτῆς ἐνδιδύσκονται
|
—
|
לֹא תִירָ֣א לְבֵיתָ֣הּ מִשָּׁ֑לֶג כִּ֥י כָל בֵּ֝יתָ֗הּ לָבֻ֥שׁ שָׁנִֽים
|
Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.
|
| Prz 31,22 |
δισσὰς χλαίνας ἐποίησεν τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ἐκ δὲ βύσσου καὶ πορφύρας ἑαυτῇ ἐνδύματα
|
—
|
מַרְבַדִּ֥ים עָֽשְׂתָה לָּ֑הּ שֵׁ֖שׁ וְאַרְגָּמָ֣ן לְבוּשָֽׁהּ
|
Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.
|
| Prz 31,23 |
περίβλεπτος δὲ γίνεται ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ἡνίκα ἂν καθίσῃ ἐν συνεδρίῳ μετὰ τῶν γερόντων κατοίκων τῆς γῆς
|
—
|
נוֹדָ֣ע בַּשְּׁעָרִ֣ים בַּעְלָ֑הּ בְּ֝שִׁבְתּ֗וֹ עִם זִקְנֵי אָֽרֶץ
|
Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.
|
| Prz 31,24 |
σινδόνας ἐποίησεν καὶ ἀπέδοτο περιζώματα δὲ τοῖς Χαναναίοις
|
—
|
סָדִ֣ין עָ֭שְׂתָה וַתִּמְכֹּ֑ר וַ֝חֲג֗וֹר נָתְנָ֥ה לַֽכְּנַעֲנִֽי
|
Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.
|
| Prz 31,25 |
στόμα αὐτῆς διήνοιξεν προσεχόντως καὶ ἐννόμως καὶ τάξιν ἐστείλατο τῇ γλώσσῃ αὐτῆς
|
—
|
עֹז וְהָדָ֥ר לְבוּשָׁ֑הּ וַ֝תִּשְׂחַ֗ק לְי֣וֹם אַחֲרֽוֹן
|
Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.
|
| Prz 31,26 |
ἰσχὺν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο καὶ εὐφράνθη ἐν ἡμέραις ἐσχάταις
|
—
|
פִּ֭יהָ פָּתְחָ֣ה בְחָכְמָ֑ה וְתֽוֹרַת חֶ֝֗סֶד עַל לְשׁוֹנָֽהּ
|
Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
|
| Prz 31,27 |
στεγναὶ διατριβαὶ οἴκων αὐτῆς σῖτα δὲ ὀκνηρὰ οὐκ ἔφαγεν
|
—
|
צ֭וֹפִיָּה הֲלִיכ֣וֹת בֵּיתָ֑הּ וְלֶ֥חֶם עַ֝צְל֗וּת לֹ֣א תֹאכֵֽל
|
Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.
|
| Prz 31,28 |
τὸ στόμα δὲ ἀνοίγει σοφῶς καὶ νομοθέσμως ἡ δὲ ἐλεημοσύνη αὐτῆς ἀνέστησεν τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἐπλούτησαν καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ᾔνεσεν αὐτήν
|
—
|
קָ֣מוּ בָ֭נֶיהָ וַֽיְאַשְּׁר֑וּהָ בַּ֝עְלָ֗הּ וַֽיְהַֽלְלָהּ
|
Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,
|
| Prz 31,29 |
πολλαὶ θυγατέρες ἐκτήσαντο πλοῦτον πολλαὶ ἐποίησαν δυνατά σὺ δὲ ὑπέρκεισαι καὶ ὑπερῆρας πάσας
|
—
|
רַבּ֣וֹת בָּ֭נוֹת עָ֣שׂוּ חָ֑יִל וְ֝אַ֗תְּ עָלִ֥ית עַל כֻּלָּֽנָה
|
Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.
|
| Prz 31,30 |
ψευδεῖς ἀρέσκειαι καὶ μάταιον κάλλος γυναικός γυνὴ γὰρ συνετὴ εὐλογεῖται φόβον δὲ κυρίου αὕτη αἰνείτω
|
—
|
שֶׁ֣קֶר הַ֭חֵן וְהֶ֣בֶל הַיֹּ֑פִי אִשָּׁ֥ה יִרְאַת יְ֝הוָ֗ה הִ֣יא תִתְהַלָּֽל
|
Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.
|
| Prz 31,31 |
δότε αὐτῇ ἀπὸ καρπῶν χειρῶν αὐτῆς καὶ αἰνείσθω ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς
|
—
|
תְּנוּ לָ֭הּ מִפְּרִ֣י יָדֶ֑יהָ וִֽיהַלְל֖וּהָ בַשְּׁעָרִ֣ים מַעֲשֶֽׂיהָ
|
Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.
|
