Zaloguj

Prz 29 interlinia ›

LXX grcSBLGNT grcWLC hboBG1632 pl
Prz 29,1 — — אִ֣ישׁ תּ֭וֹכָחוֹת מַקְשֶׁה עֹ֑רֶף פֶּ֥תַע יִ֝שָּׁבֵ֗ר וְאֵ֣ין מַרְפֵּֽא Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
Prz 29,2 — — בִּרְב֣וֹת צַ֭דִּיקִים יִשְׂמַ֣ח הָעָ֑ם וּבִמְשֹׁ֥ל רָ֝שָׁ֗ע יֵאָ֥נַֽח עָֽם Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.
Prz 29,3 — — אִֽישׁ אֹהֵ֣ב חָ֭כְמָה יְשַׂמַּ֣ח אָבִ֑יו וְרֹעֶ֥ה ז֝וֹנ֗וֹת יְאַבֶּד הֽוֹן Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.
Prz 29,4 — — מֶ֗לֶךְ בְּ֭מִשְׁפָּט יַעֲמִ֣יד אָ֑רֶץ וְאִ֖ישׁ תְּרוּמ֣וֹת יֶֽהֶרְסֶֽנָּה Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.
Prz 29,5 — — גֶּ֭בֶר מַחֲלִ֣יק עַל רֵעֵ֑הוּ רֶ֝֗שֶׁת פּוֹרֵ֥שׂ עַל פְּעָמָֽיו Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
Prz 29,6 — — בְּפֶ֤שַֽׁע אִ֣ישׁ רָ֣ע מוֹקֵ֑שׁ וְ֝צַדִּ֗יק יָר֥וּן וְשָׂמֵֽחַ Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
Prz 29,7 — — יֹדֵ֣עַ צַ֭דִּיק דִּ֣ין דַּלִּ֑ים רָ֝שָׁ֗ע לֹא יָבִ֥ין דָּֽעַת Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
Prz 29,8 — — אַנְשֵׁ֣י לָ֭צוֹן יָפִ֣יחוּ קִרְיָ֑ה וַ֝חֲכָמִ֗ים יָשִׁ֥יבוּ אָֽף Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
Prz 29,9 — — אִֽישׁ חָכָ֗ם נִ֭שְׁפָּט אֶת אִ֣ישׁ אֱוִ֑יל וְרָגַ֥ז וְ֝שָׂחַ֗ק וְאֵ֣ין נָֽחַת Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
Prz 29,10 — — אַנְשֵׁ֣י דָ֭מִים יִשְׂנְאוּ תָ֑ם וִֽ֝ישָׁרִ֗ים יְבַקְשׁ֥וּ נַפְשֽׁוֹ Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.
Prz 29,11 — — כָּל ר֭וּחוֹ יוֹצִ֣יא כְסִ֑יל וְ֝חָכָ֗ם בְּאָח֥וֹר יְשַׁבְּחֶֽנָּה Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
Prz 29,12 — — מֹ֭שֵׁל מַקְשִׁ֣יב עַל דְּבַר שָׁ֑קֶר כָּֽל מְשָׁרְתָ֥יו רְשָׁעִֽים Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.
Prz 29,13 — — רָ֤שׁ וְאִ֣ישׁ תְּכָכִ֣ים נִפְגָּ֑שׁוּ מֵ֤אִיר עֵינֵ֖י שְׁנֵיהֶ֣ם יְהוָֽה Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
Prz 29,14 — — מֶ֤לֶךְ שׁוֹפֵ֣ט בֶּֽאֱמֶ֣ת דַּלִּ֑ים כִּ֝סְא֗וֹ לָעַ֥ד יִכּֽוֹן Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
Prz 29,15 — — שֵׁ֣בֶט וְ֭תוֹכַחַת יִתֵּ֣ן חָכְמָ֑ה וְנַ֥עַר מְ֝שֻׁלָּ֗ח מֵבִ֥ישׁ אִמּֽוֹ Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
Prz 29,16 — — בִּרְב֣וֹת רְ֭שָׁעִים יִרְבֶּה פָּ֑שַׁע וְ֝צַדִּיקִ֗ים בְּֽמַפַּלְתָּ֥ם יִרְאֽוּ Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.
Prz 29,17 — — יַסֵּ֣ר בִּ֭נְךָ וִֽינִיחֶ֑ךָ וְיִתֵּ֖ן מַעֲדַנִּ֣ים לְנַפְשֶֽׁךָ Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
Prz 29,18 — — בְּאֵ֣ין חָ֭זוֹן יִפָּ֣רַֽע עָ֑ם וְשֹׁמֵ֖ר תּוֹרָ֣ה אַשְׁרֵֽהוּ Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
Prz 29,19 — — בִּ֭דְבָרִים לֹא יִוָּ֣סֶר עָ֑בֶד כִּֽי יָ֝בִ֗ין וְאֵ֣ין מַעֲנֶֽה Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
Prz 29,20 — — חָזִ֗יתָ אִ֭ישׁ אָ֣ץ בִּדְבָרָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
Prz 29,21 — — מְפַנֵּ֣ק מִנֹּ֣עַר עַבְדּ֑וֹ וְ֝אַחֲרִית֗וֹ יִהְיֶ֥ה מָנֽוֹן Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
Prz 29,22 — — אִֽישׁ אַ֭ף יְגָרֶ֣ה מָד֑וֹן וּבַ֖עַל חֵמָ֣ה רַב פָּֽשַׁע Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
Prz 29,23 — — גַּאֲוַ֣ת אָ֭דָם תַּשְׁפִּילֶ֑נּוּ וּשְׁפַל ר֝֗וּחַ יִתְמֹ֥ךְ כָּבֽוֹד Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
Prz 29,24 — — חוֹלֵ֣ק עִם גַּ֭נָּב שׂוֹנֵ֣א נַפְשׁ֑וֹ אָלָ֥ה יִ֝שְׁמַ֗ע וְלֹ֣א יַגִּֽיד Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.
Prz 29,25 — — חֶרְדַּ֣ת אָ֭דָם יִתֵּ֣ן מוֹקֵ֑שׁ וּבוֹטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה יְשֻׂגָּֽב Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.
Prz 29,26 — — רַ֭בִּים מְבַקְשִׁ֣ים פְּנֵי מוֹשֵׁ֑ל וּ֝מֵיְהוָ֗ה מִשְׁפַּט אִֽישׁ Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
Prz 29,27 — — תּוֹעֲבַ֣ת צַ֭דִּיקִים אִ֣ישׁ עָ֑וֶל וְתוֹעֲבַ֖ת רָשָׁ֣ע יְשַׁר דָּֽרֶךְ Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)