Prz 26,17-22 interlinia ›
| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl | |
|---|---|---|---|---|
| Prz 26,17 | — | — | מַחֲזִ֥יק בְּאָזְנֵי כָ֑לֶב עֹבֵ֥ר מִ֝תְעַבֵּ֗ר עַל רִ֥יב לֹּֽא לֽוֹ | Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje. |
| Prz 26,18 | — | — | כְּֽ֭מִתְלַהְלֵהַּ הַיֹּרֶ֥ה זִקִּ֗ים חִצִּ֥ים וָמָֽוֶת | Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne: |
| Prz 26,19 | — | — | כֵּֽן אִ֭ישׁ רִמָּ֣ה אֶת רֵעֵ֑הוּ וְ֝אָמַ֗ר הֲֽלֹא מְשַׂחֵ֥ק אָֽנִי | Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował? |
| Prz 26,20 | — | — | בְּאֶ֣פֶס עֵ֭צִים תִּכְבֶּה אֵ֑שׁ וּבְאֵ֥ין נִ֝רְגָּ֗ן יִשְׁתֹּ֥ק מָדֽוֹן | Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada. |
| Prz 26,21 | — | — | פֶּחָ֣ם לְ֭גֶחָלִים וְעֵצִ֣ים לְאֵ֑שׁ וְאִ֥ישׁ מדונים לְחַרְחַר רִֽיב | Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady. |
| Prz 26,22 | — | — | דִּבְרֵ֣י נִ֭רְגָּן כְּמִֽתְלַהֲמִ֑ים וְ֝הֵ֗ם יָרְד֥וּ חַדְרֵי בָֽטֶן | Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota. |
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)