Zaloguj

Prz 26 interlinia ›

LXX grcSBLGNT grcWLC hboBG1632 pl
Prz 26,1 — — כַּשֶּׁ֤לֶג בַּקַּ֗יִץ וְכַמָּטָ֥ר בַּקָּצִ֑יר כֵּ֤ן לֹא נָאוֶ֖ה לִכְסִ֣יל כָּבֽוֹד Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
Prz 26,2 — — כַּצִּפּ֣וֹר לָ֭נוּד כַּדְּר֣וֹר לָע֑וּף כֵּ֥ן קִֽלְלַ֥ת חִ֝נָּ֗ם לא תָבֹֽא Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.
Prz 26,3 — — שׁ֣וֹט לַ֭סּוּס מֶ֣תֶג לַחֲמ֑וֹר וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
Prz 26,4 — — אַל תַּ֣עַן כְּ֭סִיל כְּאִוַּלְתּ֑וֹ פֶּֽן תִּשְׁוֶה לּ֥וֹ גַם אָֽתָּה Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
Prz 26,5 — — עֲנֵ֣ה כְ֭סִיל כְּאִוַּלְתּ֑וֹ פֶּן יִהְיֶ֖ה חָכָ֣ם בְּעֵינָֽיו Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
Prz 26,6 — — מְקַצֶּ֣ה רַ֭גְלַיִם חָמָ֣ס שֹׁתֶ֑ה שֹׁלֵ֖חַ דְּבָרִ֣ים בְּיַד כְּסִֽיל Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
Prz 26,7 — — דַּלְי֣וּ שֹׁ֭קַיִם מִפִּסֵּ֑חַ וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
Prz 26,8 — — כִּצְר֣וֹר אֶ֭בֶן בְּמַרְגֵּמָ֑ה כֵּן נוֹתֵ֖ן לִכְסִ֣יל כָּבֽוֹד Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
Prz 26,9 — — ח֭וֹחַ עָלָ֣ה בְיַד שִׁכּ֑וֹר וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
Prz 26,10 — — רַ֥ב מְחֽוֹלֵֽל כֹּ֑ל וְשֹׂכֵ֥ר כְּ֝סִ֗יל וְשֹׂכֵ֥ר עֹבְרִֽים Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
Prz 26,11 — — כְּ֭כֶלֶב שָׁ֣ב עַל קֵא֑וֹ כְּ֝סִ֗יל שׁוֹנֶ֥ה בְאִוַּלְתּֽוֹ Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
Prz 26,12 — — רָאִ֗יתָ אִ֭ישׁ חָכָ֣ם בְּעֵינָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
Prz 26,13 — — אָמַ֣ר עָ֭צֵל שַׁ֣חַל בַּדָּ֑רֶךְ אֲ֝רִ֗י בֵּ֣ין הָרְחֹבֽוֹת Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.
Prz 26,14 — — הַ֭דֶּלֶת תִּסּ֣וֹב עַל צִירָ֑הּ וְ֝עָצֵ֗ל עַל מִטָּתֽוֹ Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.
Prz 26,15 — — טָ֘מַ֤ן עָצֵ֣ל יָ֭דוֹ בַּצַּלָּ֑חַת נִ֝לְאָ֗ה לַֽהֲשִׁיבָ֥הּ אֶל פִּֽיו Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
Prz 26,16 — — חָכָ֣ם עָצֵ֣ל בְּעֵינָ֑יו מִ֝שִּׁבְעָ֗ה מְשִׁ֣יבֵי טָֽעַם Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
Prz 26,17 — — מַחֲזִ֥יק בְּאָזְנֵי כָ֑לֶב עֹבֵ֥ר מִ֝תְעַבֵּ֗ר עַל רִ֥יב לֹּֽא לֽוֹ Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
Prz 26,18 — — כְּֽ֭מִתְלַהְלֵהַּ הַיֹּרֶ֥ה זִקִּ֗ים חִצִּ֥ים וָמָֽוֶת Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
Prz 26,19 — — כֵּֽן אִ֭ישׁ רִמָּ֣ה אֶת רֵעֵ֑הוּ וְ֝אָמַ֗ר הֲֽלֹא מְשַׂחֵ֥ק אָֽנִי Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?
Prz 26,20 — — בְּאֶ֣פֶס עֵ֭צִים תִּכְבֶּה אֵ֑שׁ וּבְאֵ֥ין נִ֝רְגָּ֗ן יִשְׁתֹּ֥ק מָדֽוֹן Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.
Prz 26,21 — — פֶּחָ֣ם לְ֭גֶחָלִים וְעֵצִ֣ים לְאֵ֑שׁ וְאִ֥ישׁ מדונים לְחַרְחַר רִֽיב Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
Prz 26,22 — — דִּבְרֵ֣י נִ֭רְגָּן כְּמִֽתְלַהֲמִ֑ים וְ֝הֵ֗ם יָרְד֥וּ חַדְרֵי בָֽטֶן Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
Prz 26,23 — — כֶּ֣סֶף סִ֭יגִים מְצֻפֶּ֣ה עַל חָ֑רֶשׂ שְׂפָתַ֖יִם דֹּלְקִ֣ים וְלֶב רָֽע Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.
Prz 26,24 — — בשפתו יִנָּכֵ֣ר שׂוֹנֵ֑א וּ֝בְקִרְבּ֗וֹ יָשִׁ֥ית מִרְמָֽה Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.
Prz 26,25 — — כִּֽי יְחַנֵּ֣ן ק֭וֹלוֹ אַל תַּֽאֲמֶן בּ֑וֹ כִּ֤י שֶׁ֖בַע תּוֹעֵב֣וֹת בְּלִבּֽוֹ Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka obrzydliwość jest w sercu jego.
Prz 26,26 — — תִּכַּסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה בְּמַשָּׁא֑וֹן תִּגָּלֶ֖ה רָעָת֣וֹ בְקָהָֽל Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.
Prz 26,27 — — כֹּֽרֶה שַּׁ֭חַת בָּ֣הּ יִפֹּ֑ל וְגֹ֥לֵ֥ל אֶ֝בֶן אֵלָ֥יו תָּשֽׁוּב Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca.
Prz 26,28 — — לְֽשׁוֹן שֶׁ֭קֶר יִשְׂנָ֣א דַכָּ֑יו וּפֶ֥ה חָ֝לָ֗ק יַעֲשֶׂ֥ה מִדְחֶֽה Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)