Prz 25 interlinia ›
| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl | |
|---|---|---|---|---|
| Prz 25,1 | — | — | גַּם אֵ֭לֶּה מִשְׁלֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה אֲשֶׁ֥ר הֶ֝עְתִּ֗יקוּ אַנְשֵׁ֤י חִזְקִיָּ֬ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָֽה | Teć są przypowieści Salomonowe, które zebrali mężowie Ezechyjasza, króla Judzkiego. |
| Prz 25,2 | — | — | כְּבֹ֣ד אֱ֭לֹהִים הַסְתֵּ֣ר דָּבָ֑ר וּכְבֹ֥ד מְ֝לָכִ֗ים חֲקֹ֣ר דָּבָֽר | Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy. |
| Prz 25,3 | — | — | שָׁמַ֣יִם לָ֭רוּם וָאָ֣רֶץ לָעֹ֑מֶק וְלֵ֥ב מְ֝לָכִ֗ים אֵ֣ין חֵֽקֶר | Wysokość niebios, i głębokość ziemi, i serce królów nie są doścignione. |
| Prz 25,4 | — | — | הָג֣וֹ סִיגִ֣ים מִכָּ֑סֶף וַיֵּצֵ֖א לַצֹּרֵ֣ף כֶּֽלִי | Odejm zużelicę od srebra, a wynijdzie odlewającemu naczynie kosztowne. |
| Prz 25,5 | — | — | הָג֣וֹ רָ֭שָׁע לִפְנֵי מֶ֑לֶךְ וְיִכּ֖וֹן בַּצֶּ֣דֶק כִּסְאֽוֹ | Odejm niezbożnika od oblicza królewskiego, a umocni się w sprawiedliwości stolica jego. |
| Prz 25,6 | — | — | אַל תִּתְהַדַּ֥ר לִפְנֵי מֶ֑לֶךְ וּבִמְק֥וֹם גְּ֝דֹלִ֗ים אַֽל תַּעֲמֹֽד | Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj; |
| Prz 25,7 | — | — | כִּ֤י ט֥וֹב אֲמָר לְךָ֗ עֲֽלֵ֫ה הֵ֥נָּה מֵֽ֭הַשְׁפִּ֣ילְךָ לִפְנֵ֣י נָדִ֑יב אֲשֶׁ֖ר רָא֣וּ עֵינֶֽיךָ | Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje. |
| Prz 25,8 | — | — | אַל תֵּצֵ֥א לָרִ֗ב מַ֫הֵ֥ר פֶּ֣ן מַה תַּ֭עֲשֶׂה בְּאַחֲרִיתָ֑הּ בְּהַכְלִ֖ים אֹתְךָ֣ רֵעֶֽךָ | Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój. |
| Prz 25,9 | — | — | רִֽ֭יבְךָ רִ֣יב אֶת רֵעֶ֑ךָ וְס֖וֹד אַחֵ֣ר אַל תְּגָֽל | Prowadź do końca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj; |
| Prz 25,10 | — | — | פֶּֽן יְחַסֶּדְךָ֥ שֹׁמֵ֑עַ וְ֝דִבָּתְךָ֗ לֹ֣א תָשֽׁוּב | By cię snać nie zelżył ten, co cię słucha, a niesława twoja zostałaby na tobie. |
| Prz 25,11 | — | — | תַּפּוּחֵ֣י זָ֭הָב בְּמַשְׂכִּיּ֥וֹת כָּ֑סֶף דָּ֝בָ֗ר דָּבֻ֥ר עַל אָפְנָֽיו | Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane. |
| Prz 25,12 | — | — | נֶ֣זֶם זָ֭הָב וַחֲלִי כָ֑תֶם מוֹכִ֥יחַ חָ֝כָ֗ם עַל אֹ֥זֶן שֹׁמָֽעַת | Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota. |
| Prz 25,13 | — | — | כְּצִנַּת שֶׁ֨לֶג בְּי֬וֹם קָצִ֗יר צִ֣יר נֶ֭אֱמָן לְשֹׁלְחָ֑יו וְנֶ֖פֶשׁ אֲדֹנָ֣יו יָשִֽׁיב | Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza. |
| Prz 25,14 | — | — | נְשִׂיאִ֣ים וְ֭רוּחַ וְגֶ֣שֶׁם אָ֑יִן אִ֥ישׁ מִ֝תְהַלֵּ֗ל בְּמַתַּת שָֽׁקֶר | Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu. |
| Prz 25,15 | — | — | בְּאֹ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם יְפֻתֶּ֣ה קָצִ֑ין וְלָשׁ֥וֹן רַ֝כָּ֗ה תִּשְׁבָּר גָּֽרֶם | Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie. |
| Prz 25,16 | — | — | דְּבַ֣שׁ מָ֭צָאתָ אֱכֹ֣ל דַּיֶּ֑ךָּ פֶּן תִּ֝שְׂבָּעֶ֗נּוּ וַהֲקֵֽאתֽוֹ | Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił. |
| Prz 25,17 | — | — | הֹקַ֣ר רַ֭גְלְךָ מִבֵּ֣ית רֵעֶ֑ךָ פֶּן יִ֝שְׂבָּעֲךָ֗ וּשְׂנֵאֶֽךָ | Powściągnij nogę twoję od domu bliźniego twego, by snać będąc ciebie syt, nie miał cię w nienawiści. |
| Prz 25,18 | — | — | מֵפִ֣יץ וְ֭חֶרֶב וְחֵ֣ץ שָׁנ֑וּן אִ֥ישׁ עֹנֶ֥ה בְ֝רֵעֵ֗הוּ עֵ֣ד שָֽׁקֶר | Każdy, kto mówi fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, i miecz, i strzała ostra. |
| Prz 25,19 | — | — | שֵׁ֣ן רֹ֭עָה וְרֶ֣גֶל מוּעָ֑דֶת מִבְטָ֥ח בּ֝וֹגֵ֗ד בְּי֣וֹם צָרָֽה | Ufność w człowieku przewrotnym jest w dzień ucisku jako ząb wyłamany i noga wywiniona. |
| Prz 25,20 | — | — | מַ֥עֲדֶה בֶּ֨גֶד בְּי֣וֹם קָ֭רָה חֹ֣מֶץ עַל נָ֑תֶר וְשָׁ֥ר בַּ֝שִּׁרִ֗ים עַ֣ל לֶב רָֽע | Jako ten, który zewłoczy odzienie czasu zimy, albo leje ocet na saletrę, taki jest ten, który śpiewa pieśni sercu smutnemu. |
| Prz 25,21 | — | — | אִם רָעֵ֣ב שֹׂ֭נַאֲךָ הַאֲכִלֵ֣הוּ לָ֑חֶם וְאִם צָ֝מֵ֗א הַשְׁקֵ֥הוּ מָֽיִם | Jeźliżeby łaknął ten, co cię nienawidzi, nakarm go chlebem; a jeźliby pragnął, daj mu się napić wody; |
| Prz 25,22 | — | — | כִּ֤י גֶֽחָלִ֗ים אַ֭תָּה חֹתֶ֣ה עַל רֹאשׁ֑וֹ וַֽ֝יהוָ֗ה יְשַׁלֶּם לָֽךְ | Bo węgle rozpalone zgromadzisz na głowę jego, a Pan ci nagrodzi. |
| Prz 25,23 | — | — | ר֣וּחַ צָ֭פוֹן תְּח֣וֹלֵֽל גָּ֑שֶׁם וּפָנִ֥ים נִ֝זְעָמִ֗ים לְשׁ֣וֹן סָֽתֶר | Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy. |
| Prz 25,24 | — | — | ט֗וֹב שֶׁ֥בֶת עַל פִּנַּת גָּ֑ג מֵאֵ֥שֶׁת מדונים וּבֵ֥ית חָֽבֶר | Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym. |
| Prz 25,25 | — | — | מַ֣יִם קָ֭רִים עַל נֶ֣פֶשׁ עֲיֵפָ֑ה וּשְׁמוּעָ֥ה ט֝וֹבָ֗ה מֵאֶ֥רֶץ מֶרְחָֽק | Jako woda chłodna duszy pragnącej: tak wieść dobra z ziemi dalekiej. |
| Prz 25,26 | — | — | מַעְיָ֣ן נִ֭רְפָּשׂ וּמָק֣וֹר מָשְׁחָ֑ת צַ֝דִּ֗יק מָ֣ט לִפְנֵֽי רָשָֽׁע | Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym. |
| Prz 25,27 | — | — | אָ֘כֹ֤ל דְּבַ֣שׁ הַרְבּ֣וֹת לֹא ט֑וֹב וְחֵ֖קֶר כְּבֹדָ֣ם כָּבֽוֹד | Jako jeść wiele miodu nie jest rzecz dobra: tak szukanie własnej sławy jest niesławne. |
| Prz 25,28 | — | — | עִ֣יר פְּ֭רוּצָה אֵ֣ין חוֹמָ֑ה אִ֝֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר אֵ֖ין מַעְצָ֣ר לְרוּחֽוֹ | Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru. |
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)