| Prz 24,1 |
υἱέ μὴ ζηλώσῃς κακοὺς ἄνδρας μηδὲ ἐπιθυμήσῃς εἶναι μετ᾿ αὐτῶν
|
—
|
אַל תְּ֭קַנֵּא בְּאַנְשֵׁ֣י רָעָ֑ה וְאַל תתאו לִהְי֥וֹת אִתָּֽם
|
Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;
|
| Prz 24,2 |
ψεύδη γὰρ μελετᾷ ἡ καρδία αὐτῶν καὶ πόνους τὰ χείλη αὐτῶν λαλεῖ
|
—
|
כִּי שֹׁ֭ד יֶהְגֶּ֣ה לִבָּ֑ם וְ֝עָמָ֗ל שִׂפְתֵיהֶ֥ם תְּדַבֵּֽרְנָה
|
Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.
|
| Prz 24,3 |
μετὰ σοφίας οἰκοδομεῖται οἶκος καὶ μετὰ συνέσεως ἀνορθοῦται
|
—
|
בְּ֭חָכְמָה יִבָּ֣נֶה בָּ֑יִת וּ֝בִתְבוּנָ֗ה יִתְכּוֹנָֽן
|
Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.
|
| Prz 24,4 |
μετὰ αἰσθήσεως ἐμπίμπλαται ταμίεια ἐκ παντὸς πλούτου τιμίου καὶ καλοῦ
|
—
|
וּ֭בְדַעַת חֲדָרִ֣ים יִמָּלְא֑וּ כָּל ה֖וֹן יָקָ֣ר וְנָעִֽים
|
Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.
|
| Prz 24,5 |
κρείσσων σοφὸς ἰσχυροῦ καὶ ἀνὴρ φρόνησιν ἔχων γεωργίου μεγάλου
|
—
|
גֶּֽבֶר חָכָ֥ם בַּע֑וֹז וְאִֽישׁ דַּ֝֗עַת מְאַמֶּץ כֹּֽחַ
|
Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.
|
| Prz 24,6 |
μετὰ κυβερνήσεως γίνεται πόλεμος βοήθεια δὲ μετὰ καρδίας βουλευτικῆς
|
—
|
כִּ֣י בְ֭תַחְבֻּלוֹת תַּעֲשֶׂה לְּךָ֣ מִלְחָמָ֑ה וּ֝תְשׁוּעָ֗ה בְּרֹ֣ב יוֹעֵֽץ
|
Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.
|
| Prz 24,7 |
σοφία καὶ ἔννοια ἀγαθὴ ἐν πύλαις σοφῶν σοφοὶ οὐκ ἐκκλίνουσιν ἐκ στόματος κυρίου
|
—
|
רָאמ֣וֹת לֶֽאֱוִ֣יל חָכְמ֑וֹת בַּ֝שַּׁ֗עַר לֹ֣א יִפְתַּח פִּֽיהוּ
|
Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
|
| Prz 24,8 |
ἀλλὰ λογίζονται ἐν συνεδρίοις ἀπαιδεύτοις συναντᾷ θάνατος
|
—
|
מְחַשֵּׁ֥ב לְהָרֵ֑עַ ל֝֗וֹ בַּֽעַל מְזִמּ֥וֹת יִקְרָֽאוּ
|
Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.
|
| Prz 24,9 |
ἀποθνῄσκει δὲ ἄφρων ἐν ἁμαρτίαις ἀκαθαρσία δὲ ἀνδρὶ λοιμῷ ἐμμολυνθήσεται
|
—
|
זִמַּ֣ת אִוֶּ֣לֶת חַטָּ֑את וְתוֹעֲבַ֖ת לְאָדָ֣ם לֵֽץ
|
Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.
|
| Prz 24,10 |
ἐν ἡμέρᾳ κακῇ καὶ ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως ἕως ἂν ἐκλίπῃ
|
—
|
הִ֭תְרַפִּיתָ בְּי֥וֹם צָרָ֗ה צַ֣ר כֹּחֶֽכָה
|
Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.
|
| Prz 24,11 |
ῥῦσαι ἀγομένους εἰς θάνατον καὶ ἐκπρίου κτεινομένους μὴ φείσῃ
|
—
|
הַ֭צֵּל לְקֻחִ֣ים לַמָּ֑וֶת וּמָטִ֥ים לַ֝הֶ֗רֶג אִם תַּחְשֽׂוֹךְ
|
Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.
|
| Prz 24,12 |
ἐὰν δὲ εἴπῃς οὐκ οἶδα τοῦτον γίνωσκε ὅτι κύριος καρδίας πάντων γινώσκει καὶ ὁ πλάσας πνοὴν πᾶσιν αὐτὸς οἶδεν πάντα ὃς ἀποδίδωσιν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ
|
—
|
כִּֽי תֹאמַ֗ר הֵן֮ לֹא יָדַ֪עְנ֫וּ זֶ֥ה הֲֽלֹא תֹ֘כֵ֤ן לִבּ֨וֹת הֽוּא יָבִ֗ין וְנֹצֵ֣ר נַ֭פְשְׁךָ ה֣וּא יֵדָ֑ע וְהֵשִׁ֖יב לְאָדָ֣ם כְּפָעֳלֽוֹ
|
Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
|
| Prz 24,13 |
φάγε μέλι υἱέ ἀγαθὸν γὰρ κηρίον ἵνα γλυκανθῇ σου ὁ φάρυγξ
|
—
|
אֱכָל בְּנִ֣י דְבַ֣שׁ כִּי ט֑וֹב וְנֹ֥פֶת מָ֝ת֗וֹק עַל חִכֶּֽךָ
|
Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;
|
| Prz 24,14 |
οὕτως αἰσθήσῃ σοφίαν τῇ σῇ ψυχῇ ἐὰν γὰρ εὕρῃς ἔσται καλὴ ἡ τελευτή σου καὶ ἐλπίς σε οὐκ ἐγκαταλείψει
|
—
|
כֵּ֤ן דְּעֶ֥ה חָכְמָ֗ה לְנַ֫פְשֶׁ֥ךָ אִם מָ֭צָאתָ וְיֵ֣שׁ אַחֲרִ֑ית וְ֝תִקְוָתְךָ֗ לֹ֣א תִכָּרֵֽת
|
Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
|
| Prz 24,15 |
μὴ προσαγάγῃς ἀσεβῆ νομῇ δικαίων μηδὲ ἀπατηθῇς χορτασίᾳ κοιλίας
|
—
|
אַל תֶּאֱרֹ֣ב רָ֭שָׁע לִנְוֵ֣ה צַדִּ֑יק אַֽל תְּשַׁדֵּ֥ד רִבְצוֹ
|
Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.
|
| Prz 24,16 |
ἑπτάκι γὰρ πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἀσθενήσουσιν ἐν κακοῖς
|
—
|
כִּ֤י שֶׁ֨בַע יִפּ֣וֹל צַדִּ֣יק וָקָ֑ם וּ֝רְשָׁעִ֗ים יִכָּשְׁל֥וּ בְרָעָֽה
|
Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.
|
| Prz 24,17 |
ἐὰν πέσῃ ὁ ἐχθρός σου μὴ ἐπιχαρῇς αὐτῷ ἐν δὲ τῷ ὑποσκελίσματι αὐτοῦ μὴ ἐπαίρου
|
—
|
בִּנְפֹ֣ל אויביך אַל תִּשְׂמָ֑ח וּ֝בִכָּשְׁל֗וֹ אַל יָגֵ֥ל לִבֶּֽךָ
|
Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;
|
| Prz 24,18 |
ὅτι ὄψεται κύριος καὶ οὐκ ἀρέσει αὐτῷ καὶ ἀποστρέψει τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ
|
—
|
פֶּן יִרְאֶ֣ה יְ֭הוָה וְרַ֣ע בְּעֵינָ֑יו וְהֵשִׁ֖יב מֵעָלָ֣יו אַפּֽוֹ
|
Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
|
| Prz 24,19 |
μὴ χαῖρε ἐπὶ κακοποιοῖς μηδὲ ζήλου ἁμαρτωλούς
|
—
|
אַל תִּתְחַ֥ר בַּמְּרֵעִ֑ים אַל תְּ֝קַנֵּ֗א בָּרְשָׁעִֽים
|
Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
|
| Prz 24,20 |
οὐ γὰρ μὴ γένηται ἔκγονα πονηρῶν λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν σβεσθήσεται
|
—
|
כִּ֤י לֹֽא תִהְיֶ֣ה אַחֲרִ֣ית לָרָ֑ע נֵ֖ר רְשָׁעִ֣ים יִדְעָֽךְ
|
Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.
|
| Prz 24,21 |
φοβοῦ τὸν θεόν υἱέ καὶ βασιλέα καὶ μηθετέρῳ αὐτῶν ἀπειθήσῃς
|
—
|
יְרָֽא אֶת יְהוָ֣ה בְּנִ֣י וָמֶ֑לֶךְ עִם שׁ֝וֹנִ֗ים אַל תִּתְעָרָֽב
|
Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;
|
| Prz 24,22 |
ἐξαίφνης γὰρ τείσονται τοὺς ἀσεβεῖς τὰς δὲ τιμωρίας ἀμφοτέρων τίς γνώσεται λόγον φυλασσόμενος υἱὸς ἀπωλείας ἐκτὸς ἔσται δεχόμενος δὲ ἐδέξατο αὐτόν μηδὲν ψεῦδος ἀπὸ γλώσσης βασιλεῖ λεγέσθω καὶ οὐδὲν ψεῦδος ἀπὸ γλώσσης αὐτοῦ οὐ μὴ ἐξέλθῃ μάχαιρα γλῶσσα βασιλέως καὶ οὐ σαρκίνη ὃς δ᾿ ἂν παραδοθῇ συντριβήσεται ἐὰν γὰρ ὀξυνθῇ ὁ θυμὸς αὐτοῦ σὺν νεύροις ἀνθρώπους ἀναλίσκει καὶ ὀστᾶ ἀνθρώπων κατατρώγει καὶ συγκαίει ὥσπερ φλὸξ ὥστε ἄβρωτα εἶναι νεοσσοῖς ἀετῶν
|
—
|
כִּֽי פִ֭תְאֹם יָק֣וּם אֵידָ֑ם וּפִ֥יד שְׁ֝נֵיהֶ֗ם מִ֣י יוֹדֵֽעַ
|
Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?
|
| Prz 24,23 |
ταῦτα δὲ λέγω ὑμῖν τοῖς σοφοῖς ἐπιγινώσκειν αἰδεῖσθαι πρόσωπον ἐν κρίσει οὐ καλόν
|
—
|
גַּם אֵ֥לֶּה לַֽחֲכָמִ֑ים הַֽכֵּר פָּנִ֖ים בְּמִשְׁפָּ֣ט בַּל טֽוֹב
|
I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.
|
| Prz 24,24 |
ὁ εἰπὼν τὸν ἀσεβῆ δίκαιός ἐστιν ἐπικατάρατος λαοῖς ἔσται καὶ μισητὸς εἰς ἔθνη
|
—
|
אֹ֤מֵ֨ר לְרָשָׁע֮ צַדִּ֪יק אָ֥תָּה יִקְּבֻ֥הוּ עַמִּ֑ים יִזְעָמ֥וּהוּ לְאֻמִּֽים
|
Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.
|
| Prz 24,25 |
οἱ δὲ ἐλέγχοντες βελτίους φανοῦνται ἐπ᾿ αὐτοὺς δὲ ἥξει εὐλογία ἀγαθή
|
—
|
וְלַמּוֹכִיחִ֥ים יִנְעָ֑ם וַֽ֝עֲלֵיהֶ֗ם תָּב֥וֹא בִרְכַּת טֽוֹב
|
Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.
|
| Prz 24,26 |
χείλη δὲ φιλήσουσιν ἀποκρινόμενα λόγους ἀγαθούς
|
—
|
שְׂפָתַ֥יִם יִשָּׁ֑ק מֵ֝שִׁ֗יב דְּבָרִ֥ים נְכֹחִֽים
|
Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.
|
| Prz 24,27 |
ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου καὶ παρασκευάζου εἰς τὸν ἀγρὸν καὶ πορεύου κατόπισθέν μου καὶ ἀνοικοδομήσεις τὸν οἶκόν σου
|
—
|
הָ֘כֵ֤ן בַּח֨וּץ מְלַאכְתֶּ֗ךָ וְעַתְּדָ֣הּ בַּשָּׂדֶ֣ה לָ֑ךְ אַ֝חַ֗ר וּבָנִ֥יתָ בֵיתֶֽךָ
|
Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.
|
| Prz 24,28 |
μὴ ἴσθι ψευδὴς μάρτυς ἐπὶ σὸν πολίτην μηδὲ πλατύνου σοῖς χείλεσιν
|
—
|
אַל תְּהִ֣י עֵד חִנָּ֣ם בְּרֵעֶ֑ךָ וַ֝הֲפִתִּ֗יתָ בִּשְׂפָתֶֽיךָ
|
Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.
|
| Prz 24,29 |
μὴ εἴπῃς ὃν τρόπον ἐχρήσατό μοι χρήσομαι αὐτῷ τείσομαι δὲ αὐτὸν ἅ με ἠδίκησεν
|
—
|
אַל תֹּאמַ֗ר כַּאֲשֶׁ֣ר עָֽשָׂה לִ֭י כֵּ֤ן אֶֽעֱשֶׂה לּ֑וֹ אָשִׁ֖יב לָאִ֣ישׁ כְּפָעֳלֽוֹ
|
Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.
|
| Prz 24,30 |
ὥσπερ γεώργιον ἀνὴρ ἄφρων καὶ ὥσπερ ἀμπελὼν ἄνθρωπος ἐνδεὴς φρενῶν
|
—
|
עַל שְׂדֵ֣ה אִישׁ עָצֵ֣ל עָבַ֑רְתִּי וְעַל כֶּ֝֗רֶם אָדָ֥ם חֲסַר לֵֽב
|
Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;
|
| Prz 24,31 |
ἐὰν ἀφῇς αὐτόν χερσωθήσεται καὶ χορτομανήσει ὅλος καὶ γίνεται ἐκλελειμμένος οἱ δὲ φραγμοὶ τῶν λίθων αὐτοῦ κατασκάπτονται
|
—
|
וְהִנֵּ֨ה עָ֘לָ֤ה כֻלּ֨וֹ קִמְּשֹׂנִ֗ים כָּסּ֣וּ פָנָ֣יו חֲרֻלִּ֑ים וְגֶ֖דֶר אֲבָנָ֣יו נֶהֱרָֽסָה
|
A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.
|
| Prz 24,32 |
ὕστερον ἐγὼ μετενόησα ἐπέβλεψα τοῦ ἐκλέξασθαι παιδείαν
|
—
|
וָֽאֶחֱזֶ֣ה אָ֭נֹכִֽי אָשִׁ֣ית לִבִּ֑י רָ֝אִ֗יתִי לָקַ֥חְתִּי מוּסָֽר
|
Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.
|
| Prz 24,33 |
ὀλίγον νυστάζω ὀλίγον δὲ καθυπνῶ ὀλίγον δὲ ἐναγκαλίζομαι χερσὶν στήθη
|
—
|
מְעַ֣ט שֵׁ֭נוֹת מְעַ֣ט תְּנוּמ֑וֹת מְעַ֓ט חִבֻּ֖ק יָדַ֣יִם לִשְׁכָּֽב
|
Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;
|
| Prz 24,34 |
ἐὰν δὲ τοῦτο ποιῇς ἥξει προπορευομένη ἡ πενία σου καὶ ἡ ἔνδειά σου ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς
|
—
|
וּבָֽא מִתְהַלֵּ֥ךְ רֵישֶׁ֑ךָ וּ֝מַחְסֹרֶ֗יךָ כְּאִ֣ישׁ מָגֵֽן
|
A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.
|
