Prz 20,1-30 interlinia ›
| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl | |
|---|---|---|---|---|
| Prz 20,1 | ἀκόλαστον οἶνος καὶ ὑβριστικὸν μέθη πᾶς δὲ ὁ συμμειγνύμενος αὐτῇ οὐκ ἔσται σοφός | — | לֵ֣ץ הַ֭יַּין הֹמֶ֣ה שֵׁכָ֑ר וְכָל שֹׁ֥גֶה בּ֝֗וֹ לֹ֣א יֶחְכָּֽם | Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; przetoż każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym. |
| Prz 20,2 | οὐ διαφέρει ἀπειλὴ βασιλέως θυμοῦ λέοντος ὁ δὲ παροξύνων αὐτὸν ἁμαρτάνει εἰς τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν | — | נַ֣הַם כַּ֭כְּפִיר אֵ֣ימַת מֶ֑לֶךְ מִ֝תְעַבְּר֗וֹ חוֹטֵ֥א נַפְשֽׁוֹ | Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej. |
| Prz 20,3 | δόξα ἀνδρὶ ἀποστρέφεσθαι λοιδορίας πᾶς δὲ ἄφρων τοιούτοις συμπλέκεται | — | כָּב֣וֹד לָ֭אִישׁ שֶׁ֣בֶת מֵרִ֑יב וְכָל אֱ֝וִ֗יל יִתְגַּלָּֽע | Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje. |
| Prz 20,4 | ὀνειδιζόμενος ὀκνηρὸς οὐκ αἰσχύνεται ὡσαύτως καὶ ὁ δανιζόμενος σῖτον ἐν ἀμήτῳ | — | מֵ֭חֹרֶף עָצֵ֣ל לֹא יַחֲרֹ֑שׁ ישאל בַּקָּצִ֣יר וָאָֽיִן | Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma. |
| Prz 20,5 | ὕδωρ βαθὺ βουλὴ ἐν καρδίᾳ ἀνδρός ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἐξαντλήσει αὐτήν | — | מַ֣יִם עֲ֭מֻקִּים עֵצָ֣ה בְלֶב אִ֑ישׁ וְאִ֖ישׁ תְּבוּנָ֣ה יִדְלֶֽנָּה | Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej. |
| Prz 20,6 | μέγα ἄνθρωπος καὶ τίμιον ἀνὴρ ἐλεήμων ἄνδρα δὲ πιστὸν ἔργον εὑρεῖν | — | רָב אָדָ֗ם יִ֭קְרָא אִ֣ישׁ חַסְדּ֑וֹ וְאִ֥ישׁ אֱ֝מוּנִ֗ים מִ֣י יִמְצָֽא | Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie? |
| Prz 20,7 | ὃς ἀναστρέφεται ἄμωμος ἐν δικαιοσύνῃ μακαρίους τοὺς παῖδας αὐτοῦ καταλείψει | — | מִתְהַלֵּ֣ךְ בְּתֻמּ֣וֹ צַדִּ֑יק אַשְׁרֵ֖י בָנָ֣יו אַחֲרָֽיו | Sprawiedliwy chodzi w uprzejmości swojej; błogosławieni synowie jego po nim. |
| Prz 20,8 | ὅταν βασιλεὺς δίκαιος καθίσῃ ἐπὶ θρόνου οὐκ ἐναντιοῦται ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ πᾶν πονηρόν | — | מֶ֗לֶךְ יוֹשֵׁ֥ב עַל כִּסֵּא דִ֑ין מְזָרֶ֖ה בְעֵינָ֣יו כָּל רָֽע | Król siedząc na stolicy sądowej rozgania oczyma swemi wszystko złe. |
| Prz 20,9 | τίς καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν ἢ τίς παρρησιάσεται καθαρὸς εἶναι ἀπὸ ἁμαρτιῶν κακολογοῦντος πατέρα ἢ μητέρα σβεσθήσεται λαμπτήρ αἱ δὲ κόραι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὄψονται σκότος μερὶς ἐπισπουδαζομένη ἐν πρώτοις ἐν τοῖς τελευταίοις οὐκ εὐλογηθήσεται μὴ εἴπῃς τείσομαι τὸν ἐχθρόν ἀλλὰ ὑπόμεινον τὸν κύριον ἵνα σοι βοηθήσῃ | — | מִֽי יֹ֭אמַר זִכִּ֣יתִי לִבִּ֑י טָ֝הַ֗רְתִּי מֵחַטָּאתִֽי | Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego? |
| Prz 20,10 | στάθμιον μέγα καὶ μικρὸν καὶ μέτρα δισσά ἀκάθαρτα ἐνώπιον κυρίου καὶ ἀμφότερα | — | אֶ֣בֶן וָ֭אֶבֶן אֵיפָ֣ה וְאֵיפָ֑ה תּוֹעֲבַ֥ת יְ֝הוָ֗ה גַּם שְׁנֵיהֶֽם | Dwojaki gwicht i dwojaka miara, to oboje obrzydliwością jest Panu. |
| Prz 20,11 | καὶ ὁ ποιῶν αὐτὰ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτοῦ συμποδισθήσεται νεανίσκος μετὰ ὁσίου καὶ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς αὐτοῦ | — | גַּ֣ם בְּ֭מַעֲלָלָיו יִתְנַכֶּר נָ֑עַר אִם זַ֖ךְ וְאִם יָשָׁ֣ר פָּעֳלֽוֹ | Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, jeźli czysty i prawy uczynek jego. |
| Prz 20,12 | οὖς ἀκούει καὶ ὀφθαλμὸς ὁρᾷ κυρίου ἔργα καὶ ἀμφότερα | — | אֹ֣זֶן שֹׁ֭מַעַת וְעַ֣יִן רֹאָ֑ה יְ֝הוָ֗ה עָשָׂ֥ה גַם שְׁנֵיהֶֽם | Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił. |
| Prz 20,13 | μὴ ἀγάπα καταλαλεῖν ἵνα μὴ ἐξαρθῇς διάνοιξον τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐμπλήσθητι ἄρτων | — | אַל תֶּֽאֱהַ֣ב שֵׁ֭נָה פֶּן תִּוָּרֵ֑שׁ פְּקַ֖ח עֵינֶ֣יךָ שְֽׂבַֽע לָֽחֶם | Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem. |
| Prz 20,14 | — | — | רַ֣ע רַ֭ע יֹאמַ֣ר הַקּוֹנֶ֑ה וְאֹזֵ֥ל ל֝֗וֹ אָ֣ז יִתְהַלָּֽל | Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi. |
| Prz 20,15 | — | — | יֵ֣שׁ זָ֭הָב וְרָב פְּנִינִ֑ים וּכְלִ֥י יְ֝קָ֗ר שִׂפְתֵי דָֽעַת | Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty. |
| Prz 20,16 | — | — | לְֽקַח בִּ֭גְדוֹ כִּי עָ֣רַב זָ֑ר וּבְעַ֖ד נכרים חַבְלֵֽהוּ | Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego. |
| Prz 20,17 | — | — | עָרֵ֣ב לָ֭אִישׁ לֶ֣חֶם שָׁ֑קֶר וְ֝אַחַ֗ר יִמָּֽלֵא פִ֥יהוּ חָצָֽץ | Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego. |
| Prz 20,18 | — | — | מַ֭חֲשָׁבוֹת בְּעֵצָ֣ה תִכּ֑וֹן וּ֝בְתַחְבֻּל֗וֹת עֲשֵׂ֣ה מִלְחָמָֽה | Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie. |
| Prz 20,19 | — | — | גּֽוֹלֶה סּ֭וֹד הוֹלֵ֣ךְ רָכִ֑יל וּלְפֹתֶ֥ה שְׂ֝פָתָ֗יו לֹ֣א תִתְעָרָֽב | Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa. |
| Prz 20,20 | — | — | מְ֭קַלֵּל אָבִ֣יו וְאִמּ֑וֹ יִֽדְעַ֥ךְ נֵ֝ר֗וֹ באישון חֹֽשֶׁךְ | Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach. |
| Prz 20,21 | — | — | נַ֭חֲלָה מבחלת בָּרִאשֹׁנָ֑ה וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ לֹ֣א תְבֹרָֽךְ | Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą. |
| Prz 20,22 | — | — | אַל תֹּאמַ֥ר אֲשַׁלְּמָה רָ֑ע קַוֵּ֥ה לַֽ֝יהוָ֗ה וְיֹ֣שַֽׁע לָֽךְ | Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię. |
| Prz 20,23 | βδέλυγμα κυρίῳ δισσὸν στάθμιον καὶ ζυγὸς δόλιος οὐ καλὸν ἐνώπιον αὐτοῦ | — | תּוֹעֲבַ֣ת יְ֭הוָה אֶ֣בֶן וָאָ֑בֶן וּמֹאזְנֵ֖י מִרְמָ֣ה לֹא טֽוֹב | Obrzydliwością Panu dwojaki gwicht, a szale fałszywe nie podobają mu się. |
| Prz 20,24 | παρὰ κυρίου εὐθύνεται τὰ διαβήματα ἀνδρί θνητὸς δὲ πῶς ἂν νοήσαι τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ | — | מֵיהוָ֥ה מִצְעֲדֵי גָ֑בֶר וְ֝אָדָ֗ם מַה יָּבִ֥ין דַּרְכּֽוֹ | Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego? |
| Prz 20,25 | παγὶς ἀνδρὶ ταχύ τι τῶν ἰδίων ἁγιάσαι μετὰ γὰρ τὸ εὔξασθαι μετανοεῖν γίνεται | — | מוֹקֵ֣שׁ אָ֭דָם יָ֣לַע קֹ֑דֶשׁ וְאַחַ֖ר נְדָרִ֣ים לְבַקֵּֽר | Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść. |
| Prz 20,26 | λικμήτωρ ἀσεβῶν βασιλεὺς σοφὸς καὶ ἐπιβαλεῖ αὐτοῖς τροχόν | — | מְזָרֶ֣ה רְ֭שָׁעִים מֶ֣לֶךְ חָכָ֑ם וַיָּ֖שֶׁב עֲלֵיהֶ֣ם אוֹפָֽן | Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę. |
| Prz 20,27 | φῶς κυρίου πνοὴ ἀνθρώπων ὃς ἐρευνᾷ ταμίεια κοιλίας | — | נֵ֣ר יְ֭הוָה נִשְׁמַ֣ת אָדָ֑ם חֹ֝פֵ֗שׂ כָּל חַדְרֵי בָֽטֶן | Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych. |
| Prz 20,28 | ἐλεημοσύνη καὶ ἀλήθεια φυλακὴ βασιλεῖ καὶ περικυκλώσουσιν ἐν δικαιοσύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ | — | חֶ֣סֶד וֶ֭אֱמֶת יִצְּרוּ מֶ֑לֶךְ וְסָעַ֖ד בַּחֶ֣סֶד כִּסְאֽוֹ | Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa. |
| Prz 20,29 | κόσμος νεανίαις σοφία δόξα δὲ πρεσβυτέρων πολιαί | — | תִּפְאֶ֣רֶת בַּחוּרִ֣ים כֹּחָ֑ם וַהֲדַ֖ר זְקֵנִ֣ים שֵׂיבָֽה | Ozdoba młodzieńców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców. |
| Prz 20,30 | ὑπώπια καὶ συντρίμματα συναντᾷ κακοῖς πληγαὶ δὲ εἰς ταμίεια κοιλίας | — | חַבֻּר֣וֹת פֶּ֭צַע תמריק בְּרָ֑ע וּ֝מַכּ֗וֹת חַדְרֵי בָֽטֶן | Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności żywota jego. |
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)