| Prz 19,1 |
—
|
—
|
טֽוֹב רָ֭שׁ הוֹלֵ֣ךְ בְּתֻמּ֑וֹ מֵעִקֵּ֥שׁ שְׂ֝פָתָ֗יו וְה֣וּא כְסִֽיל
|
Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
|
| Prz 19,2 |
—
|
—
|
גַּ֤ם בְּלֹא דַ֣עַת נֶ֣פֶשׁ לֹא ט֑וֹב וְאָ֖ץ בְּרַגְלַ֣יִם חוֹטֵֽא
|
Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
|
| Prz 19,3 |
ἀφροσύνη ἀνδρὸς λυμαίνεται τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τὸν δὲ θεὸν αἰτιᾶται τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ
|
—
|
אִוֶּ֣לֶת אָ֭דָם תְּסַלֵּ֣ף דַּרְכּ֑וֹ וְעַל יְ֝הוָ֗ה יִזְעַ֥ף לִבּֽוֹ
|
Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
|
| Prz 19,4 |
πλοῦτος προστίθησιν φίλους πολλούς ὁ δὲ πτωχὸς καὶ ἀπὸ τοῦ ὑπάρχοντος φίλου λείπεται
|
—
|
ה֗וֹן יֹ֭סִיף רֵעִ֣ים רַבִּ֑ים וְ֝דָ֗ל מֵרֵ֥עהוּ יִפָּרֵֽד
|
Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.
|
| Prz 19,5 |
μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὁ δὲ ἐγκαλῶν ἀδίκως οὐ διαφεύξεται
|
—
|
עֵ֣ד שְׁ֭קָרִים לֹ֣א יִנָּקֶ֑ה וְיָפִ֥יחַ כְּ֝זָבִ֗ים לֹ֣א יִמָּלֵֽט
|
Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.
|
| Prz 19,6 |
πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα βασιλέων πᾶς δὲ ὁ κακὸς γίνεται ὄνειδος ἀνδρί
|
—
|
רַ֭בִּים יְחַלּ֣וּ פְנֵֽי נָדִ֑יב וְכָל הָ֝רֵ֗עַ לְאִ֣ישׁ מַתָּֽן
|
Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.
|
| Prz 19,7 |
πᾶς ὃς ἀδελφὸν πτωχὸν μισεῖ καὶ φιλίας μακρὰν ἔσται ἔννοια ἀγαθὴ τοῖς εἰδόσιν αὐτὴν ἐγγιεῖ ἀνὴρ δὲ φρόνιμος εὑρήσει αὐτήν ὁ πολλὰ κακοποιῶν τελεσιουργεῖ κακίαν ὃς δὲ ἐρεθίζει λόγους οὐ σωθήσεται
|
—
|
כָּ֥ל אֲחֵי רָ֨שׁ שְֽׂנֵאֻ֗הוּ אַ֤ף כִּ֣י מְ֭רֵעֵהוּ רָחֲק֣וּ מִמֶּ֑נּוּ מְרַדֵּ֖ף אֲמָרִ֣ים לא הֵֽמָּה
|
Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.
|
| Prz 19,8 |
ὁ κτώμενος φρόνησιν ἀγαπᾷ ἑαυτόν ὃς δὲ φυλάσσει φρόνησιν εὑρήσει ἀγαθά
|
—
|
קֹֽנֶה לֵּ֭ב אֹהֵ֣ב נַפְשׁ֑וֹ שֹׁמֵ֥ר תְּ֝בוּנָ֗ה לִמְצֹא טֽוֹב
|
Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
|
| Prz 19,9 |
μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὃς δ᾿ ἂν ἐκκαύσῃ κακίαν ἀπολεῖται ὑπ᾿ αὐτῆς
|
—
|
עֵ֣ד שְׁ֭קָרִים לֹ֣א יִנָּקֶ֑ה וְיָפִ֖יחַ כְּזָבִ֣ים יֹאבֵֽד
|
Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.
|
| Prz 19,10 |
οὐ συμφέρει ἄφρονι τρυφή καὶ ἐὰν οἰκέτης ἄρξηται μεθ᾿ ὕβρεως δυναστεύειν
|
—
|
לֹֽא נָאוֶ֣ה לִכְסִ֣יל תַּעֲנ֑וּג אַ֝֗ף כִּֽי לְעֶ֤בֶד מְשֹׁ֬ל בְּשָׂרִֽים
|
Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
|
| Prz 19,11 |
ἐλεήμων ἀνὴρ μακροθυμεῖ τὸ δὲ καύχημα αὐτοῦ ἐπέρχεται παρανόμοις
|
—
|
שֵׂ֣כֶל אָ֭דָם הֶאֱרִ֣יךְ אַפּ֑וֹ וְ֝תִפאַרְתּ֗וֹ עֲבֹ֣ר עַל פָּֽשַׁע
|
Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
|
| Prz 19,12 |
βασιλέως ἀπειλὴ ὁμοία βρυγμῷ λέοντος ὥσπερ δὲ δρόσος ἐπὶ χόρτῳ οὕτως τὸ ἱλαρὸν αὐτοῦ
|
—
|
נַ֣הַם כַּ֭כְּפִיר זַ֣עַף מֶ֑לֶךְ וּכְטַ֖ל עַל עֵ֣שֶׂב רְצוֹנֽוֹ
|
Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
|
| Prz 19,13 |
αἰσχύνη πατρὶ υἱὸς ἄφρων καὶ οὐχ ἁγναὶ εὐχαὶ ἀπὸ μισθώματος ἑταίρας
|
—
|
הַוֺּ֣ת לְ֭אָבִיו בֵּ֣ן כְּסִ֑יל וְדֶ֥לֶף טֹ֝רֵ֗ד מִדְיְנֵ֥י אִשָּֽׁה
|
Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
|
| Prz 19,14 |
οἶκον καὶ ὕπαρξιν μερίζουσιν πατέρες παισίν παρὰ δὲ θεοῦ ἁρμόζεται γυνὴ ἀνδρί
|
—
|
בַּ֣יִת וָ֭הוֹן נַחֲלַ֣ת אָב֑וֹת וּ֝מֵיְהוָ֗ה אִשָּׁ֥ה מַשְׂכָּֽלֶת
|
Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.
|
| Prz 19,15 |
δειλία κατέχει ἀνδρογύναιον ψυχὴ δὲ ἀεργοῦ πεινάσει
|
—
|
עַ֭צְלָה תַּפִּ֣יל תַּרְדֵּמָ֑ה וְנֶ֖פֶשׁ רְמִיָּ֣ה תִרְעָֽב
|
Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
|
| Prz 19,16 |
ὃς φυλάσσει ἐντολήν τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν ὁ δὲ καταφρονῶν τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν ἀπολεῖται
|
—
|
שֹׁמֵ֣ר מִ֭צְוָה שֹׁמֵ֣ר נַפְשׁ֑וֹ בּוֹזֵ֖ה דְרָכָ֣יו יומת
|
Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
|
| Prz 19,17 |
δανίζει θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν κατὰ δὲ τὸ δόμα αὐτοῦ ἀνταποδώσει αὐτῷ
|
—
|
מַלְוֵ֣ה יְ֭הוָה ח֣וֹנֵֽן דָּ֑ל וּ֝גְמֻל֗וֹ יְשַׁלֶּם לֽוֹ
|
Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
|
| Prz 19,18 |
παίδευε υἱόν σου οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις εἰς δὲ ὕβριν μὴ ἐπαίρου τῇ ψυχῇ σου
|
—
|
יַסֵּ֣ר בִּ֭נְךָ כִּי יֵ֣שׁ תִּקְוָ֑ה וְאֶל הֲ֝מִית֗וֹ אַל תִּשָּׂ֥א נַפְשֶֽׁךָ
|
Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
|
| Prz 19,19 |
κακόφρων ἀνὴρ πολλὰ ζημιωθήσεται ἐὰν δὲ λοιμεύηται καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ προσθήσει
|
—
|
גרל חֵ֭מָה נֹ֣שֵׂא עֹ֑נֶשׁ כִּ֥י אִם תַּ֝צִּ֗יל וְע֣וֹד תּוֹסִֽף
|
Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
|
| Prz 19,20 |
ἄκουε υἱέ παιδείαν πατρός σου ἵνα σοφὸς γένῃ ἐπ᾿ ἐσχάτων σου
|
—
|
שְׁמַ֣ע עֵ֭צָה וְקַבֵּ֣ל מוּסָ֑ר לְ֝מַ֗עַן תֶּחְכַּ֥ם בְּאַחֲרִיתֶֽךָ
|
Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
|
| Prz 19,21 |
πολλοὶ λογισμοὶ ἐν καρδίᾳ ἀνδρός ἡ δὲ βουλὴ τοῦ κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει
|
—
|
רַבּ֣וֹת מַחֲשָׁב֣וֹת בְּלֶב אִ֑ישׁ וַעֲצַ֥ת יְ֝הוָ֗ה הִ֣יא תָקֽוּם
|
Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
|
| Prz 19,22 |
καρπὸς ἀνδρὶ ἐλεημοσύνη κρείσσων δὲ πτωχὸς δίκαιος ἢ πλούσιος ψεύστης
|
—
|
תַּאֲוַ֣ת אָדָ֣ם חַסְדּ֑וֹ וְטֽוֹב רָ֝שׁ מֵאִ֥ישׁ כָּזָֽב
|
Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.
|
| Prz 19,23 |
φόβος κυρίου εἰς ζωὴν ἀνδρί ὁ δὲ ἄφοβος αὐλισθήσεται ἐν τόποις οὗ οὐκ ἐπισκοπεῖται γνῶσις
|
—
|
יִרְאַ֣ת יְהוָ֣ה לְחַיִּ֑ים וְשָׂבֵ֥עַ יָ֝לִ֗ין בַּל יִפָּ֥קֶד רָֽע
|
Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
|
| Prz 19,24 |
ὁ ἐγκρύπτων εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ χεῖρας ἀδίκως οὐδὲ τῷ στόματι οὐ μὴ προσαγάγῃ αὐτάς
|
—
|
טָ֘מַ֤ן עָצֵ֣ל יָ֭דוֹ בַּצַּלָּ֑חַת גַּם אֶל פִּ֝֗יהוּ לֹ֣א יְשִׁיבֶֽנָּה
|
Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
|
| Prz 19,25 |
λοιμοῦ μαστιγουμένου ἄφρων πανουργότερος γίνεται ἐὰν δὲ ἐλέγχῃς ἄνδρα φρόνιμον νοήσει αἴσθησιν
|
—
|
לֵ֣ץ תַּ֭כֶּה וּפֶ֣תִי יַעְרִ֑ם וְהוֹכִ֥יחַ לְ֝נָב֗וֹן יָבִ֥ין דָּֽעַת
|
Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
|
| Prz 19,26 |
ὁ ἀτιμάζων πατέρα καὶ ἀπωθούμενος μητέρα αὐτοῦ καταισχυνθήσεται καὶ ἐπονείδιστος ἔσται
|
—
|
מְֽשַׁדֶּד אָ֭ב יַבְרִ֣יחַ אֵ֑ם בֵּ֝֗ן מֵבִ֥ישׁ וּמַחְפִּֽיר
|
Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.
|
| Prz 19,27 |
υἱὸς ἀπολειπόμενος φυλάξαι παιδείαν πατρὸς μελετήσει ῥήσεις κακάς
|
—
|
חַֽדַל בְּ֭נִי לִשְׁמֹ֣עַ מוּסָ֑ר לִ֝שְׁג֗וֹת מֵֽאִמְרֵי דָֽעַת
|
Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
|
| Prz 19,28 |
ὁ ἐγγυώμενος παῖδα ἄφρονα καθυβρίζει δικαίωμα στόμα δὲ ἀσεβῶν καταπίεται κρίσεις
|
—
|
עֵ֣ד בְּ֭לִיַּעַל יָלִ֣יץ מִשְׁפָּ֑ט וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְבַלַּע אָֽוֶן
|
Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.
|
| Prz 19,29 |
ἑτοιμάζονται ἀκολάστοις μάστιγες καὶ τιμωρίαι ὤμοις ἀφρόνων
|
—
|
נָכ֣וֹנוּ לַלֵּצִ֣ים שְׁפָטִ֑ים וּ֝מַהֲלֻמ֗וֹת לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים
|
Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
|
