| Prz 18,1 |
προφάσεις ζητεῖ ἀνὴρ βουλόμενος χωρίζεσθαι ἀπὸ φίλων ἐν παντὶ δὲ καιρῷ ἐπονείδιστος ἔσται
|
—
|
לְֽ֭תַאֲוָה יְבַקֵּ֣שׁ נִפְרָ֑ד בְּכָל תּ֝וּשִׁיָּ֗ה יִתְגַּלָּֽע
|
Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.
|
| Prz 18,2 |
οὐ χρείαν ἔχει σοφίας ἐνδεὴς φρενῶν μᾶλλον γὰρ ἄγεται ἀφροσύνῃ
|
—
|
לֹֽא יַחְפֹּ֣ץ כְּ֭סִיל בִּתְבוּנָ֑ה כִּ֝֗י אִֽם בְּהִתְגַּלּ֥וֹת לִבּֽוֹ
|
Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
|
| Prz 18,3 |
ὅταν ἔλθῃ ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ ἐπέρχεται δὲ αὐτῷ ἀτιμία καὶ ὄνειδος
|
—
|
בְּֽבוֹא רָ֭שָׁע בָּ֣א גַם בּ֑וּז וְֽעִם קָל֥וֹן חֶרְפָּֽה
|
Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
|
| Prz 18,4 |
ὕδωρ βαθὺ λόγος ἐν καρδίᾳ ἀνδρός ποταμὸς δὲ ἀναπηδύει καὶ πηγὴ ζωῆς
|
—
|
מַ֣יִם עֲ֭מֻקִּים דִּבְרֵ֣י פִי אִ֑ישׁ נַ֥חַל נֹ֝בֵ֗עַ מְק֣וֹר חָכְמָֽה
|
Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
|
| Prz 18,5 |
θαυμάσαι πρόσωπον ἀσεβοῦς οὐ καλόν οὐδὲ ὅσιον ἐκκλίνειν τὸ δίκαιον ἐν κρίσει
|
—
|
שְׂאֵ֣ת פְּנֵי רָשָׁ֣ע לֹא ט֑וֹב לְהַטּ֥וֹת צַ֝דִּ֗יק בַּמִּשְׁפָּֽט
|
Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
|
| Prz 18,6 |
χείλη ἄφρονος ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακά τὸ δὲ στόμα αὐτοῦ τὸ θρασὺ θάνατον ἐπικαλεῖται
|
—
|
שִׂפְתֵ֣י כְ֭סִיל יָבֹ֣אֽוּ בְרִ֑יב וּ֝פִ֗יו לְֽמַהֲלֻמ֥וֹת יִקְרָֽא
|
Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
|
| Prz 18,7 |
στόμα ἄφρονος συντριβὴ αὐτῷ τὰ δὲ χείλη αὐτοῦ παγὶς τῇ ψυχῇ αὐτοῦ
|
—
|
פִּֽי כְ֭סִיל מְחִתָּה ל֑וֹ וּ֝שְׂפָתָ֗יו מוֹקֵ֥שׁ נַפְשֽׁוֹ
|
Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
|
| Prz 18,8 |
ὀκνηροὺς καταβάλλει φόβος ψυχαὶ δὲ ἀνδρογύνων πεινάσουσιν
|
—
|
דִּבְרֵ֣י נִ֭רְגָּן כְּמִֽתְלַהֲמִ֑ים וְ֝הֵ֗ם יָרְד֥וּ חַדְרֵי בָֽטֶן
|
Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
|
| Prz 18,9 |
ὁ μὴ ἰώμενος ἑαυτὸν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ ἀδελφός ἐστιν τοῦ λυμαινομένου ἑαυτόν
|
—
|
גַּ֭ם מִתְרַפֶּ֣ה בִמְלַאכְתּ֑וֹ אָ֥ח ה֝֗וּא לְבַ֣עַל מַשְׁחִֽית
|
Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
|
| Prz 18,10 |
ἐκ μεγαλωσύνης ἰσχύος ὄνομα κυρίου αὐτῷ δὲ προσδραμόντες δίκαιοι ὑψοῦνται
|
—
|
מִגְדַּל עֹ֭ז שֵׁ֣ם יְהוָ֑ה בּֽוֹ יָר֖וּץ צַדִּ֣יק וְנִשְׂגָּֽב
|
Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.
|
| Prz 18,11 |
ὕπαρξις πλουσίου ἀνδρὸς πόλις ὀχυρά ἡ δὲ δόξα αὐτῆς μέγα ἐπισκιάζει
|
—
|
ה֣וֹן עָ֭שִׁיר קִרְיַ֣ת עֻזּ֑וֹ וּכְחוֹמָ֥ה נִ֝שְׂגָּבָ֗ה בְּמַשְׂכִּיתֽוֹ
|
Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
|
| Prz 18,12 |
πρὸ συντριβῆς ὑψοῦται καρδία ἀνδρός καὶ πρὸ δόξης ταπεινοῦται
|
—
|
לִפְנֵי שֶׁ֭בֶר יִגְבַּ֣הּ לֵב אִ֑ישׁ וְלִפְנֵ֖י כָב֣וֹד עֲנָוָֽה
|
Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
|
| Prz 18,13 |
ὃς ἀποκρίνεται λόγον πρὶν ἀκοῦσαι ἀφροσύνη αὐτῷ ἐστιν καὶ ὄνειδος
|
—
|
מֵשִׁ֣יב דָּ֭בָר בְּטֶ֣רֶם יִשְׁמָ֑ע אִוֶּ֥לֶת הִיא ל֝֗וֹ וּכְלִמָּֽה
|
Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
|
| Prz 18,14 |
θυμὸν ἀνδρὸς πραΰνει θεράπων φρόνιμος ὀλιγόψυχον δὲ ἄνδρα τίς ὑποίσει
|
—
|
רֽוּחַ אִ֭ישׁ יְכַלְכֵּ֣ל מַחֲלֵ֑הוּ וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה מִ֣י יִשָּׂאֶֽנָּה
|
Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
|
| Prz 18,15 |
καρδία φρονίμου κτᾶται αἴσθησιν ὦτα δὲ σοφῶν ζητεῖ ἔννοιαν
|
—
|
לֵ֣ב נָ֭בוֹן יִקְנֶה דָּ֑עַת וְאֹ֥זֶן חֲ֝כָמִ֗ים תְּבַקֶּשׁ דָּֽעַת
|
Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
|
| Prz 18,16 |
δόμα ἀνθρώπου ἐμπλατύνει αὐτὸν καὶ παρὰ δυνάσταις καθιζάνει αὐτόν
|
—
|
מַתָּ֣ן אָ֭דָם יַרְחִ֣יב ל֑וֹ וְלִפְנֵ֖י גְדֹלִ֣ים יַנְחֶֽנּוּ
|
Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
|
| Prz 18,17 |
δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ ὡς δ᾿ ἂν ἐπιβάλῃ ὁ ἀντίδικος ἐλέγχεται
|
—
|
צַדִּ֣יק הָרִאשׁ֣וֹן בְּרִיב֑וֹ יבא רֵ֝עֵ֗הוּ וַחֲקָרֽוֹ
|
Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.
|
| Prz 18,18 |
ἀντιλογίας παύει κλῆρος ἐν δὲ δυνάσταις ὁρίζει
|
—
|
מִ֭דְיָנִים יַשְׁבִּ֣ית הַגּוֹרָ֑ל וּבֵ֖ין עֲצוּמִ֣ים יַפְרִֽיד
|
Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
|
| Prz 18,19 |
ἀδελφὸς ὑπὸ ἀδελφοῦ βοηθούμενος ὡς πόλις ὀχυρὰ καὶ ὑψηλή ἰσχύει δὲ ὥσπερ τεθεμελιωμένον βασίλειον
|
—
|
אָ֗ח נִפְשָׁ֥ע מִקִּרְיַת עֹ֑ז ומדונים כִּבְרִ֥יחַ אַרְמֽוֹן
|
Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
|
| Prz 18,20 |
ἀπὸ καρπῶν στόματος ἀνὴρ πίμπλησιν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ δὲ καρπῶν χειλέων αὐτοῦ ἐμπλησθήσεται
|
—
|
מִפְּרִ֣י פִי אִ֭ישׁ תִּשְׂבַּ֣ע בִּטְנ֑וֹ תְּבוּאַ֖ת שְׂפָתָ֣יו יִשְׂבָּֽע
|
Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
|
| Prz 18,21 |
θάνατος καὶ ζωὴ ἐν χειρὶ γλώσσης οἱ δὲ κρατοῦντες αὐτῆς ἔδονται τοὺς καρποὺς αὐτῆς
|
—
|
מָ֣וֶת וְ֭חַיִּים בְּיַד לָשׁ֑וֹן וְ֝אֹהֲבֶ֗יהָ יֹאכַ֥ל פִּרְיָֽהּ
|
Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
|
| Prz 18,22 |
ὃς εὗρεν γυναῖκα ἀγαθήν εὗρεν χάριτας ἔλαβεν δὲ παρὰ θεοῦ ἱλαρότητα ὃς ἐκβάλλει γυναῖκα ἀγαθήν ἐκβάλλει τὰ ἀγαθά ὁ δὲ κατέχων μοιχαλίδα ἄφρων καὶ ἀσεβής
|
—
|
מָצָ֣א אִ֭שָּׁה מָ֣צָא ט֑וֹב וַיָּ֥פֶק רָ֝צ֗וֹן מֵיְהוָֽה
|
Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
|
| Prz 18,23 |
—
|
—
|
תַּחֲנוּנִ֥ים יְדַבֶּר רָ֑שׁ וְ֝עָשִׁ֗יר יַעֲנֶ֥ה עַזּֽוֹת
|
Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
|
| Prz 18,24 |
—
|
—
|
אִ֣ישׁ רֵ֭עִים לְהִתְרֹעֵ֑עַ וְיֵ֥שׁ אֹ֝הֵ֗ב דָּבֵ֥ק מֵאָֽח
|
Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.
|
