| Prz 16,1 |
—
|
—
|
לְאָדָ֥ם מַֽעַרְכֵי לֵ֑ב וּ֝מֵיְהוָ֗ה מַעֲנֵ֥ה לָשֽׁוֹן
|
Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
|
| Prz 16,2 |
πάντα τὰ ἔργα τοῦ ταπεινοῦ φανερὰ παρὰ τῷ θεῷ οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἐν ἡμέρᾳ κακῇ ὀλοῦνται
|
—
|
כָּֽל דַּרְכֵי אִ֭ישׁ זַ֣ךְ בְּעֵינָ֑יו וְתֹכֵ֖ן רוּח֣וֹת יְהוָֽה
|
Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
|
| Prz 16,3 |
—
|
—
|
גֹּ֣ל אֶל יְהוָ֣ה מַעֲשֶׂ֑יךָ וְ֝יִכֹּ֗נוּ מַחְשְׁבֹתֶֽיךָ
|
Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
|
| Prz 16,4 |
—
|
—
|
כֹּ֤ל פָּעַ֣ל יְ֭הוָה לַֽמַּעֲנֵ֑הוּ וְגַם רָ֝שָׁ֗ע לְי֣וֹם רָעָֽה
|
Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.
|
| Prz 16,5 |
ἀκάθαρτος παρὰ θεῷ πᾶς ὑψηλοκάρδιος χειρὶ δὲ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀθῳωθήσεται
|
—
|
תּוֹעֲבַ֣ת יְ֭הוָה כָּל גְּבַהּ לֵ֑ב יָ֥ד לְ֝יָ֗ד לֹ֣א יִנָּקֶֽה
|
Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.
|
| Prz 16,6 |
—
|
—
|
בְּחֶ֣סֶד וֶ֭אֱמֶת יְכֻפַּ֣ר עָוֺ֑ן וּבְיִרְאַ֥ת יְ֝הוָ֗ה ס֣וּר מֵרָֽע
|
Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.
|
| Prz 16,7 |
ἀρχὴ ὁδοῦ ἀγαθῆς τὸ ποιεῖν τὰ δίκαια δεκτὰ δὲ παρὰ θεῷ μᾶλλον ἢ θύειν θυσίας
|
—
|
בִּרְצ֣וֹת יְ֭הוָה דַּרְכֵי אִ֑ישׁ גַּם א֝וֹיְבָ֗יו יַשְׁלִ֥ם אִתּֽוֹ
|
Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
|
| Prz 16,8 |
ὁ ζητῶν τὸν κύριον εὑρήσει γνῶσιν μετὰ δικαιοσύνης οἱ δὲ ὀρθῶς ζητοῦντες αὐτὸν εὑρήσουσιν εἰρήνην
|
—
|
טוֹב מְ֭עַט בִּצְדָקָ֑ה מֵרֹ֥ב תְּ֝בוּא֗וֹת בְּלֹ֣א מִשְׁפָּֽט
|
Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
|
| Prz 16,9 |
πάντα τὰ ἔργα τοῦ κυρίου μετὰ δικαιοσύνης φυλάσσεται δὲ ὁ ἀσεβὴς εἰς ἡμέραν κακήν
|
—
|
לֵ֣ב אָ֭דָם יְחַשֵּׁ֣ב דַּרְכּ֑וֹ וַֽ֝יהוָ֗ה יָכִ֥ין צַעֲדֽוֹ
|
Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
|
| Prz 16,10 |
μαντεῖον ἐπὶ χείλεσιν βασιλέως ἐν δὲ κρίσει οὐ μὴ πλανηθῇ τὸ στόμα αὐτοῦ
|
—
|
קֶ֤סֶם עַֽל שִׂפְתֵי מֶ֑לֶךְ בְּ֝מִשְׁפָּ֗ט לֹ֣א יִמְעַל פִּֽיו
|
Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
|
| Prz 16,11 |
ῥοπὴ ζυγοῦ δικαιοσύνη παρὰ κυρίῳ τὰ δὲ ἔργα αὐτοῦ στάθμια δίκαια
|
—
|
פֶּ֤לֶס וּמֹאזְנֵ֣י מִ֭שְׁפָּט לַֽיהוָ֑ה מַ֝עֲשֵׂ֗הוּ כָּל אַבְנֵי כִֽיס
|
Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.
|
| Prz 16,12 |
βδέλυγμα βασιλεῖ ὁ ποιῶν κακά μετὰ γὰρ δικαιοσύνης ἑτοιμάζεται θρόνος ἀρχῆς
|
—
|
תּוֹעֲבַ֣ת מְ֭לָכִים עֲשׂ֣וֹת רֶ֑שַׁע כִּ֥י בִ֝צְדָקָ֗ה יִכּ֥וֹן כִּסֵּֽא
|
Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.
|
| Prz 16,13 |
δεκτὰ βασιλεῖ χείλη δίκαια λόγους δὲ ὀρθοὺς ἀγαπᾷ
|
—
|
רְצ֣וֹן מְ֭לָכִים שִׂפְתֵי צֶ֑דֶק וְדֹבֵ֖ר יְשָׁרִ֣ים יֶאֱהָֽב
|
Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
|
| Prz 16,14 |
θυμὸς βασιλέως ἄγγελος θανάτου ἀνὴρ δὲ σοφὸς ἐξιλάσεται αὐτόν
|
—
|
חֲמַת מֶ֥לֶךְ מַלְאֲכֵי מָ֑וֶת וְאִ֖ישׁ חָכָ֣ם יְכַפְּרֶֽנָּה
|
Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
|
| Prz 16,15 |
ἐν φωτὶ ζωῆς υἱὸς βασιλέως οἱ δὲ προσδεκτοὶ αὐτῷ ὥσπερ νέφος ὄψιμον
|
—
|
בְּאוֹר פְּנֵי מֶ֥לֶךְ חַיִּ֑ים וּ֝רְצוֹנ֗וֹ כְּעָ֣ב מַלְקֽוֹשׁ
|
W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
|
| Prz 16,16 |
νοσσιαὶ σοφίας αἱρετώτεραι χρυσίου νοσσιαὶ δὲ φρονήσεως αἱρετώτεραι ὑπὲρ ἀργύριον
|
—
|
קְֽנֹה חָכְמָ֗ה מַה טּ֥וֹב מֵחָר֑וּץ וּקְנ֥וֹת בִּ֝ינָ֗ה נִבְחָ֥ר מִכָּֽסֶף
|
Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
|
| Prz 16,17 |
τρίβοι ζωῆς ἐκκλίνουσιν ἀπὸ κακῶν μῆκος δὲ βίου ὁδοὶ δικαιοσύνης ὁ δεχόμενος παιδείαν ἐν ἀγαθοῖς ἔσται ὁ δὲ φυλάσσων ἐλέγχους σοφισθήσεται ὃς φυλάσσει τὰς ἑαυτοῦ ὁδούς τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν ἀγαπῶν δὲ ζωὴν αὐτοῦ φείσεται στόματος αὐτοῦ
|
—
|
מְסִלַּ֣ת יְ֭שָׁרִים ס֣וּר מֵרָ֑ע שֹׁמֵ֥ר נַ֝פְשׁ֗וֹ נֹצֵ֥ר דַּרְכּֽוֹ
|
Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
|
| Prz 16,18 |
πρὸ συντριβῆς ἡγεῖται ὕβρις πρὸ δὲ πτώματος κακοφροσύνη
|
—
|
לִפְנֵי שֶׁ֥בֶר גָּא֑וֹן וְלִפְנֵ֥י כִ֝שָּׁל֗וֹן גֹּ֣בַהּ רֽוּחַ
|
Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
|
| Prz 16,19 |
κρείσσων πραΰθυμος μετὰ ταπεινώσεως ἢ ὃς διαιρεῖται σκῦλα μετὰ ὑβριστῶν
|
—
|
ט֣וֹב שְׁפַל ר֭וּחַ אֶת עניים מֵֽחַלֵּ֥ק שָׁ֝לָ֗ל אֶת גֵּאִֽים
|
Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
|
| Prz 16,20 |
συνετὸς ἐν πράγμασιν εὑρετὴς ἀγαθῶν πεποιθὼς δὲ ἐπὶ θεῷ μακαριστός
|
—
|
מַשְׂכִּ֣יל עַל דָּ֭בָר יִמְצָא ט֑וֹב וּבוֹטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה אַשְׁרָֽיו
|
Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
|
| Prz 16,21 |
τοὺς σοφοὺς καὶ συνετοὺς φαύλους καλοῦσιν οἱ δὲ γλυκεῖς ἐν λόγῳ πλείονα ἀκούσονται
|
—
|
לַחֲכַם לֵ֭ב יִקָּרֵ֣א נָב֑וֹן וּמֶ֥תֶק שְׂ֝פָתַ֗יִם יֹסִ֥יף לֶֽקַח
|
Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
|
| Prz 16,22 |
πηγὴ ζωῆς ἔννοια τοῖς κεκτημένοις παιδεία δὲ ἀφρόνων κακή
|
—
|
מְק֣וֹר חַ֭יִּים שֵׂ֣כֶל בְּעָלָ֑יו וּמוּסַ֖ר אֱוִלִ֣ים אִוֶּֽלֶת
|
Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
|
| Prz 16,23 |
καρδία σοφοῦ νοήσει τὰ ἀπὸ τοῦ ἰδίου στόματος ἐπὶ δὲ χείλεσιν φορέσει ἐπιγνωμοσύνην
|
—
|
לֵ֣ב חָ֭כָם יַשְׂכִּ֣יל פִּ֑יהוּ וְעַל שְׂ֝פָתָ֗יו יֹסִ֥יף לֶֽקַח
|
Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
|
| Prz 16,24 |
κηρία μέλιτος λόγοι καλοί γλύκασμα δὲ αὐτῶν ἴασις ψυχῆς
|
—
|
צוּף דְּ֭בַשׁ אִמְרֵי נֹ֑עַם מָת֥וֹק לַ֝נֶּפֶשׁ וּמַרְפֵּ֥א לָעָֽצֶם
|
Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
|
| Prz 16,25 |
εἰσὶν ὁδοὶ δοκοῦσαι εἶναι ὀρθαὶ ἀνδρί τὰ μέντοι τελευταῖα αὐτῶν βλέπει εἰς πυθμένα ᾅδου
|
—
|
יֵ֤שׁ דֶּ֣רֶךְ יָ֭שָׁר לִפְנֵי אִ֑ישׁ וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ דַּרְכֵי מָֽוֶת
|
Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
|
| Prz 16,26 |
ἀνὴρ ἐν πόνοις πονεῖ ἑαυτῷ καὶ ἐκβιάζεται ἑαυτοῦ τὴν ἀπώλειαν ὁ μέντοι σκολιὸς ἐπὶ τῷ ἑαυτοῦ στόματι φορεῖ τὴν ἀπώλειαν
|
—
|
נֶ֣פֶשׁ עָ֭מֵל עָ֣מְלָה לּ֑וֹ כִּֽי אָכַ֖ף עָלָ֣יו פִּֽיהוּ
|
Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
|
| Prz 16,27 |
ἀνὴρ ἄφρων ὀρύσσει ἑαυτῷ κακά ἐπὶ δὲ τῶν ἑαυτοῦ χειλέων θησαυρίζει πῦρ
|
—
|
אִ֣ישׁ בְּ֭לִיַּעַל כֹּרֶ֣ה רָעָ֑ה וְעַל שפתיו כְּאֵ֣שׁ צָרָֽבֶת
|
Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
|
| Prz 16,28 |
ἀνὴρ σκολιὸς διαπέμπεται κακὰ καὶ λαμπτῆρα δόλου πυρσεύει κακοῖς καὶ διαχωρίζει φίλους
|
—
|
אִ֣ישׁ תַּ֭הְפֻּכוֹת יְשַׁלַּ֣ח מָד֑וֹן וְ֝נִרְגָּ֗ מַפְרִ֥יד אַלּֽוּף
|
Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
|
| Prz 16,29 |
ἀνὴρ παράνομος ἀποπειρᾶται φίλων καὶ ἀπάγει αὐτοὺς ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς
|
—
|
אִ֣ישׁ חָ֭מָס יְפַתֶּ֣ה רֵעֵ֑הוּ וְ֝הוֹלִיכ֗וֹ בְּדֶ֣רֶךְ לֹא טֽוֹב
|
Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.
|
| Prz 16,30 |
στηρίζων ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ λογίζεται διεστραμμένα ὁρίζει δὲ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ πάντα τὰ κακά οὗτος κάμινός ἐστιν κακίας
|
—
|
עֹצֶ֣ה עֵ֭ינָיו לַחְשֹׁ֣ב תַּהְפֻּכ֑וֹת קֹרֵ֥ץ שְׂ֝פָתָ֗יו כִּלָּ֥ה רָעָֽה
|
Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
|
| Prz 16,31 |
στέφανος καυχήσεως γῆρας ἐν δὲ ὁδοῖς δικαιοσύνης εὑρίσκεται
|
—
|
עֲטֶ֣רֶת תִּפְאֶ֣רֶת שֵׂיבָ֑ה בְּדֶ֥רֶךְ צְ֝דָקָ֗ה תִּמָּצֵֽא
|
Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.
|
| Prz 16,32 |
κρείσσων ἀνὴρ μακρόθυμος ἰσχυροῦ ὁ δὲ κρατῶν ὀργῆς κρείσσων καταλαμβανομένου πόλιν
|
—
|
ט֤וֹב אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם מִגִּבּ֑וֹר וּמֹשֵׁ֥ל בְּ֝רוּח֗וֹ מִלֹּכֵ֥ד עִֽיר
|
Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
|
| Prz 16,33 |
εἰς κόλπους ἐπέρχεται πάντα τοῖς ἀδίκοις παρὰ δὲ κυρίου πάντα τὰ δίκαια
|
—
|
בַּ֭חֵיק יוּטַ֣ל אֶת הַגּוֹרָ֑ל וּ֝מֵיְהוָ֗ה כָּל מִשְׁפָּטֽוֹ
|
Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
|
