| Prz 15,1 |
ὀργὴ ἀπόλλυσιν καὶ φρονίμους ἀπόκρισις δὲ ὑποπίπτουσα ἀποστρέφει θυμόν λόγος δὲ λυπηρὸς ἐγείρει ὀργάς
|
—
|
מַֽעֲנֶה רַּ֭ךְ יָשִׁ֣יב חֵמָ֑ה וּדְבַר עֶ֝֗צֶב יַעֲלֶה אָֽף
|
Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
|
| Prz 15,2 |
γλῶσσα σοφῶν καλὰ ἐπίσταται στόμα δὲ ἀφρόνων ἀναγγελεῖ κακά
|
—
|
לְשׁ֣וֹן חֲ֭כָמִים תֵּיטִ֣יב דָּ֑עַת וּפִ֥י כְ֝סִילִ֗ים יַבִּ֥יעַ אִוֶּֽלֶת
|
Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
|
| Prz 15,3 |
ἐν παντὶ τόπῳ ὀφθαλμοὶ κυρίου σκοπεύουσιν κακούς τε καὶ ἀγαθούς
|
—
|
בְּֽכָל מָ֭קוֹם עֵינֵ֣י יְהוָ֑ה צֹ֝פ֗וֹת רָעִ֥ים וטוֹבִֽים
|
Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.
|
| Prz 15,4 |
ἴασις γλώσσης δένδρον ζωῆς ὁ δὲ συντηρῶν αὐτὴν πλησθήσεται πνεύματος
|
—
|
מַרְפֵּ֣א לָ֭שׁוֹן עֵ֣ץ חַיִּ֑ים וְסֶ֥לֶף בָּ֝֗הּ שֶׁ֣בֶר בְּרֽוּחַ
|
Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
|
| Prz 15,5 |
ἄφρων μυκτηρίζει παιδείαν πατρός ὁ δὲ φυλάσσων ἐντολὰς πανουργότερος
|
—
|
אֱוִ֗יל יִ֭נְאַץ מוּסַ֣ר אָבִ֑יו וְשֹׁמֵ֖ר תּוֹכַ֣חַת יַעְרִֽם
|
Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
|
| Prz 15,6 |
ἐν πλεοναζούσῃ δικαιοσύνῃ ἰσχὺς πολλή οἱ δὲ ἀσεβεῖς ὁλόρριζοι ἐκ γῆς ὀλοῦνται οἴκοις δικαίων ἰσχὺς πολλή καρποὶ δὲ ἀσεβῶν ἀπολοῦνται
|
—
|
בֵּ֣ית צַ֭דִּיק חֹ֣סֶן רָ֑ב וּבִתְבוּאַ֖ת רָשָׁ֣ע נֶעְכָּֽרֶת
|
W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie.
|
| Prz 15,7 |
χείλη σοφῶν δέδεται αἰσθήσει καρδίαι δὲ ἀφρόνων οὐκ ἀσφαλεῖς
|
—
|
שִׂפְתֵ֣י חֲ֭כָמִים יְזָ֣רוּ דָ֑עַת וְלֵ֖ב כְּסִילִ֣ים לֹא כֵֽן
|
Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
|
| Prz 15,8 |
θυσίαι ἀσεβῶν βδέλυγμα κυρίῳ εὐχαὶ δὲ κατευθυνόντων δεκταὶ παρ᾿ αὐτῷ
|
—
|
זֶ֣בַח רְ֭שָׁעִים תּוֹעֲבַ֣ת יְהוָ֑ה וּתְפִלַּ֖ת יְשָׁרִ֣ים רְצוֹנֽוֹ
|
Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością Panu; ale modlitwa szczerych podoba mu się.
|
| Prz 15,9 |
βδέλυγμα κυρίῳ ὁδοὶ ἀσεβοῦς διώκοντας δὲ δικαιοσύνην ἀγαπᾷ
|
—
|
תּוֹעֲבַ֣ת יְ֭הוָה דֶּ֣רֶךְ רָשָׁ֑ע וּמְרַדֵּ֖ף צְדָקָ֣ה יֶאֱהָֽב
|
Obrzydliwością Panu jest droga bezbożnego, ale tego, co idzie za sprawiedliwością, miłuje.
|
| Prz 15,10 |
παιδεία ἀκάκου γνωρίζεται ὑπὸ τῶν παριόντων οἱ δὲ μισοῦντες ἐλέγχους τελευτῶσιν αἰσχρῶς
|
—
|
מוּסָ֣ר רָ֭ע לְעֹזֵ֣ב אֹ֑רַח שׂוֹנֵ֖א תוֹכַ֣חַת יָמֽוּת
|
Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
|
| Prz 15,11 |
ᾅδης καὶ ἀπώλεια φανερὰ παρὰ τῷ κυρίῳ πῶς οὐχὶ καὶ αἱ καρδίαι τῶν ἀνθρώπων
|
—
|
שְׁא֣וֹל וַ֭אֲבַדּוֹן נֶ֣גֶד יְהוָ֑ה אַ֝֗ף כִּֽי לִבּ֥וֹת בְּֽנֵי אָדָֽם
|
Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
|
| Prz 15,12 |
οὐκ ἀγαπήσει ἀπαίδευτος τοὺς ἐλέγχοντας αὐτόν μετὰ δὲ σοφῶν οὐχ ὁμιλήσει
|
—
|
לֹ֣א יֶאֱהַב לֵ֭ץ הוֹכֵ֣חַֽ ל֑וֹ אֶל חֲ֝כָמִ֗ים לֹ֣א יֵלֵֽךְ
|
Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
|
| Prz 15,13 |
καρδίας εὐφραινομένης πρόσωπον θάλλει ἐν δὲ λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει
|
—
|
לֵ֣ב שָׂ֭מֵחַ יֵיטִ֣ב פָּנִ֑ים וּבְעַצְּבַת לֵ֝ב ר֣וּחַ נְכֵאָֽה
|
Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
|
| Prz 15,14 |
καρδία ὀρθὴ ζητεῖ αἴσθησιν στόμα δὲ ἀπαιδεύτων γνώσεται κακά
|
—
|
לֵ֣ב נָ֭בוֹן יְבַקֶּשׁ דָּ֑עַת ופני כְ֝סִילִ֗ים יִרְעֶ֥ה אִוֶּֽלֶת
|
Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
|
| Prz 15,15 |
πάντα τὸν χρόνον οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν κακῶν προσδέχονται κακά οἱ δὲ ἀγαθοὶ ἡσυχάζουσιν διὰ παντός
|
—
|
כָּל יְמֵ֣י עָנִ֣י רָעִ֑ים וְטֽוֹב לֵ֝֗ב מִשְׁתֶּ֥ה תָמִֽיד
|
Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.
|
| Prz 15,16 |
κρείσσων μικρὰ μερὶς μετὰ φόβου κυρίου ἢ θησαυροὶ μεγάλοι μετὰ ἀφοβίας
|
—
|
טוֹב מְ֭עַט בְּיִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה מֵאוֹצָ֥ר רָ֝֗ב וּמְה֥וּמָה בֽוֹ
|
Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
|
| Prz 15,17 |
κρείσσων ξενισμὸς λαχάνων πρὸς φιλίαν καὶ χάριν ἢ παράθεσις μόσχων μετὰ ἔχθρας
|
—
|
ט֤וֹב אֲרֻחַ֣ת יָ֭רָק וְאַהֲבָה שָׁ֑ם מִשּׁ֥וֹר אָ֝ב֗וּס וְשִׂנְאָה בֽוֹ
|
Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść.
|
| Prz 15,18 |
ἀνὴρ θυμώδης παρασκευάζει μάχας μακρόθυμος δὲ καὶ τὴν μέλλουσαν καταπραΰνει μακρόθυμος ἀνὴρ κατασβέσει κρίσεις ὁ δὲ ἀσεβὴς ἐγείρει μᾶλλον
|
—
|
אִ֣ישׁ חֵ֭מָה יְגָרֶ֣ה מָד֑וֹן וְאֶ֥רֶך אַ֝פַּ֗יִם יַשְׁקִ֥יט רִֽיב
|
Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
|
| Prz 15,19 |
ὁδοὶ ἀεργῶν ἐστρωμέναι ἀκάνθαις αἱ δὲ τῶν ἀνδρείων τετριμμέναι
|
—
|
דֶּ֣רֶךְ עָ֭צֵל כִּמְשֻׂ֣כַת חָ֑דֶק וְאֹ֖רַח יְשָׁרִ֣ים סְלֻלָֽה
|
Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
|
| Prz 15,20 |
υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα υἱὸς δὲ ἄφρων μυκτηρίζει μητέρα αὐτοῦ
|
—
|
בֵּ֣ן חָ֭כָם יְשַׂמַּח אָ֑ב וּכְסִ֥יל אָ֝דָ֗ם בּוֹזֶ֥ה אִמּֽוֹ
|
Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
|
| Prz 15,21 |
ἀνοήτου τρίβοι ἐνδεεῖς φρενῶν ἀνὴρ δὲ φρόνιμος κατευθύνων πορεύεται
|
—
|
אִ֭וֶּלֶת שִׂמְחָ֣ה לַחֲסַר לֵ֑ב וְאִ֥ישׁ תְּ֝בוּנָ֗ה יְיַשֶׁר לָֽכֶת
|
Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
|
| Prz 15,22 |
ὑπερτίθενται λογισμοὺς οἱ μὴ τιμῶντες συνέδρια ἐν δὲ καρδίαις βουλευομένων μένει βουλή
|
—
|
הָפֵ֣ר מַ֭חֲשָׁבוֹת בְּאֵ֣ין ס֑וֹד וּבְרֹ֖ב יוֹעֲצִ֣ים תָּקֽוּם
|
Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.
|
| Prz 15,23 |
οὐ μὴ ὑπακούσῃ ὁ κακὸς αὐτῇ οὐδὲ μὴ εἴπῃ καίριόν τι καὶ καλὸν τῷ κοινῷ
|
—
|
שִׂמְחָ֣ה לָ֭אִישׁ בְּמַעֲנֵה פִ֑יו וְדָבָ֖ר בְּעִתּ֣וֹ מַה טּֽוֹב
|
Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
|
| Prz 15,24 |
ὁδοὶ ζωῆς διανοήματα συνετοῦ ἵνα ἐκκλίνας ἐκ τοῦ ᾅδου σωθῇ
|
—
|
אֹ֣רַח חַ֭יִּים לְמַ֣עְלָה לְמַשְׂכִּ֑יל לְמַ֥עַן ס֝֗וּר מִשְּׁא֥וֹל מָֽטָּה
|
Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
|
| Prz 15,25 |
οἴκους ὑβριστῶν κατασπᾷ κύριος ἐστήρισεν δὲ ὅριον χήρας
|
—
|
בֵּ֣ית גֵּ֭אִים יִסַּ֥ח יְהוָ֑ה וְ֝יַצֵּ֗ב גְּב֣וּל אַלְמָנָֽה
|
Pan wywróci dom pysznych; ale wdowy granicę utwierdzi.
|
| Prz 15,26 |
βδέλυγμα κυρίῳ λογισμὸς ἄδικος ἁγνῶν δὲ ῥήσεις σεμναί
|
—
|
תּוֹעֲבַ֣ת יְ֭הוָה מַחְשְׁב֣וֹת רָ֑ע וּ֝טְהֹרִ֗ים אִמְרֵי נֹֽעַם
|
Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne.
|
| Prz 15,27 |
ἐξόλλυσιν ἑαυτὸν ὁ δωρολήμπτης ὁ δὲ μισῶν δώρων λήμψεις σῴζεται ἐλεημοσύναις καὶ πίστεσιν ἀποκαθαίρονται ἁμαρτίαι τῷ δὲ φόβῳ κυρίου ἐκκλίνει πᾶς ἀπὸ κακοῦ
|
—
|
עֹכֵ֣ר בֵּ֭יתוֹ בּוֹצֵ֣עַ בָּ֑צַע וְשׂוֹנֵ֖א מַתָּנֹ֣ת יִחְיֶֽה
|
Kto chciwie naśladuje łakomstwa, zamięszanie czyni w domu swoim; ale kto ma w nienawiści dary, będzie żył.
|
| Prz 15,28 |
καρδίαι δικαίων μελετῶσιν πίστεις στόμα δὲ ἀσεβῶν ἀποκρίνεται κακά δεκταὶ παρὰ κυρίῳ ὁδοὶ ἀνθρώπων δικαίων διὰ δὲ αὐτῶν καὶ οἱ ἐχθροὶ φίλοι γίνονται
|
—
|
לֵ֣ב צַ֭דִּיק יֶהְגֶּ֣ה לַעֲנ֑וֹת וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יַבִּ֥יעַ רָעֽוֹת
|
Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
|
| Prz 15,29 |
μακρὰν ἀπέχει ὁ θεὸς ἀπὸ ἀσεβῶν εὐχαῖς δὲ δικαίων ἐπακούει κρείσσων ὀλίγη λῆμψις μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολλὰ γενήματα μετὰ ἀδικίας καρδία ἀνδρὸς λογιζέσθω δίκαια ἵνα ὑπὸ τοῦ θεοῦ διορθωθῇ τὰ διαβήματα αὐτοῦ
|
—
|
רָח֣וֹק יְ֭הוָה מֵרְשָׁעִ֑ים וּתְפִלַּ֖ת צַדִּיקִ֣ים יִשְׁמָֽע
|
Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa.
|
| Prz 15,30 |
θεωρῶν ὀφθαλμὸς καλὰ εὐφραίνει καρδίαν φήμη δὲ ἀγαθὴ πιαίνει ὀστᾶ
|
—
|
מְֽאוֹר עֵ֭ינַיִם יְשַׂמַּֽח לֵ֑ב שְׁמוּעָ֥ה ט֝וֹבָ֗ה תְּדַשֶּׁן עָֽצֶם
|
Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
|
| Prz 15,31 |
—
|
—
|
אֹ֗זֶן שֹׁ֭מַעַת תּוֹכַ֣חַת חַיִּ֑ים בְּקֶ֖רֶב חֲכָמִ֣ים תָּלִֽין
|
Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
|
| Prz 15,32 |
ὃς ἀπωθεῖται παιδείαν μισεῖ ἑαυτόν ὁ δὲ τηρῶν ἐλέγχους ἀγαπᾷ ψυχὴν αὐτοῦ
|
—
|
פּוֹרֵ֣עַ מ֭וּסָר מוֹאֵ֣ס נַפְשׁ֑וֹ וְשׁוֹמֵ֥עַ תּ֝וֹכַ֗חַת ק֣וֹנֶה לֵּֽב
|
Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
|
| Prz 15,33 |
φόβος θεοῦ παιδεία καὶ σοφία καὶ ἀρχὴ δόξης ἀποκριθήσεται αὐτῇ
|
—
|
יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מוּסַ֣ר חָכְמָ֑ה וְלִפְנֵ֖י כָב֣וֹד עֲנָוָֽה
|
Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
|
