Prz 14 — Scriptura

Prz 14 interlinia ›

LXX SBLGNT WLC BG1632

	LXX grc	SBLGNT grc	WLC hbo	BG1632 pl
Prz 14,1	σοφαὶ γυναῖκες ᾠκοδόμησαν οἴκους ἡ δὲ ἄφρων κατέσκαψεν ταῖς χερσὶν αὐτῆς	—	חַכְמ֣וֹת נָ֭שִׁים בָּנְתָ֣ה בֵיתָ֑הּ וְ֝אִוֶּ֗לֶת בְּיָדֶ֥יהָ תֶהֶרְסֶֽנּוּ	Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.
Prz 14,2	ὁ πορευόμενος ὀρθῶς φοβεῖται τὸν κύριον ὁ δὲ σκολιάζων ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἀτιμασθήσεται	—	הוֹלֵ֣ךְ בְּ֭יָשְׁרוֹ יְרֵ֣א יְהוָ֑ה וּנְל֖וֹז דְּרָכָ֣יו בּוֹזֵֽהוּ	Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.
Prz 14,3	ἐκ στόματος ἀφρόνων βακτηρία ὕβρεως χείλη δὲ σοφῶν φυλάσσει αὐτούς	—	בְּֽפִי אֱ֭וִיל חֹ֣טֶר גַּאֲוָ֑ה וְשִׂפְתֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים תִּשְׁמוּרֵֽם	W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
Prz 14,4	οὗ μή εἰσιν βόες φάτναι καθαραί οὗ δὲ πολλὰ γενήματα φανερὰ βοὸς ἰσχύς	—	בְּאֵ֣ין אֲ֭לָפִים אֵב֣וּס בָּ֑ר וְרָב תְּ֝בוּא֗וֹת בְּכֹ֣חַ שֽׁוֹר	Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.
Prz 14,5	μάρτυς πιστὸς οὐ ψεύδεται ἐκκαίει δὲ ψεύδη μάρτυς ἄδικος	—	עֵ֣ד אֱ֭מוּנִים לֹ֣א יְכַזֵּ֑ב וְיָפִ֥יחַ כְּ֝זָבִ֗ים עֵ֣ד שָֽׁקֶר	Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.
Prz 14,6	ζητήσεις σοφίαν παρὰ κακοῖς καὶ οὐχ εὑρήσεις αἴσθησις δὲ παρὰ φρονίμοις εὐχερής	—	בִּקֶּשׁ לֵ֣ץ חָכְמָ֣ה וָאָ֑יִן וְדַ֖עַת לְנָב֣וֹן נָקָֽל	Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
Prz 14,7	πάντα ἐναντία ἀνδρὶ ἄφρονι ὅπλα δὲ αἰσθήσεως χείλη σοφά	—	לֵ֣ךְ מִ֭נֶּגֶד לְאִ֣ישׁ כְּסִ֑יל וּבַל יָ֝דַ֗עְתָּ שִׂפְתֵי דָֽעַת	Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
Prz 14,8	σοφία πανούργων ἐπιγνώσεται τὰς ὁδοὺς αὐτῶν ἄνοια δὲ ἀφρόνων ἐν πλάνῃ	—	חָכְמַ֣ת עָ֭רוּם הָבִ֣ין דַּרְכּ֑וֹ וְאִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים מִרְמָֽה	Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
Prz 14,9	οἰκίαι παρανόμων ὀφειλήσουσιν καθαρισμόν οἰκίαι δὲ δικαίων δεκταί	—	אֱ֭וִלִים יָלִ֣יץ אָשָׁ֑ם וּבֵ֖ין יְשָׁרִ֣ים רָצֽוֹן	Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
Prz 14,10	καρδία ἀνδρὸς αἰσθητική λυπηρὰ ψυχὴ αὐτοῦ ὅταν δὲ εὐφραίνηται οὐκ ἐπιμείγνυται ὕβρει	—	לֵ֗ב י֭וֹדֵעַ מָרַּ֣ת נַפְשׁ֑וֹ וּ֝בְשִׂמְחָת֗וֹ לֹא יִתְעָ֥רַב זָֽר	Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.
Prz 14,11	οἰκίαι ἀσεβῶν ἀφανισθήσονται σκηναὶ δὲ κατορθούντων στήσονται	—	בֵּ֣ית רְ֭שָׁעִים יִשָּׁמֵ֑ד וְאֹ֖הֶל יְשָׁרִ֣ים יַפְרִֽיחַ	Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.
Prz 14,12	ἔστιν ὁδὸς ἣ δοκεῖ ὀρθὴ εἶναι παρὰ ἀνθρώποις τὰ δὲ τελευταῖα αὐτῆς ἔρχεται εἰς πυθμένα ᾅδου	—	יֵ֤שׁ דֶּ֣רֶךְ יָ֭שָׁר לִפְנֵי אִ֑ישׁ וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ דַּרְכֵי מָֽוֶת	Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
Prz 14,13	ἐν εὐφροσύναις οὐ προσμείγνυται λύπη τελευταία δὲ χαρὰ εἰς πένθος ἔρχεται	—	גַּם בִּשְׂח֥וֹק יִכְאַב לֵ֑ב וְאַחֲרִיתָ֖הּ שִׂמְחָ֣ה תוּגָֽה	Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
Prz 14,14	τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν πλησθήσεται θρασυκάρδιος ἀπὸ δὲ τῶν διανοημάτων αὐτοῦ ἀνὴρ ἀγαθός	—	מִדְּרָכָ֣יו יִ֭שְׂבַּע ס֣וּג לֵ֑ב וּ֝מֵעָלָ֗יו אִ֣ישׁ טֽוֹב	Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.
Prz 14,15	ἄκακος πιστεύει παντὶ λόγῳ πανοῦργος δὲ ἔρχεται εἰς μετάνοιαν	—	פֶּ֭תִי יַאֲמִ֣ין לְכָל דָּבָ֑ר וְ֝עָר֗וּם יָבִ֥ין לַאֲשֻׁרֽוֹ	Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
Prz 14,16	σοφὸς φοβηθεὶς ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ ὁ δὲ ἄφρων ἑαυτῷ πεποιθὼς μείγνυται ἀνόμῳ	—	חָכָ֣ם יָ֭רֵא וְסָ֣ר מֵרָ֑ע וּ֝כְסִ֗יל מִתְעַבֵּ֥ר וּבוֹטֵֽחַ	Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
Prz 14,17	ὀξύθυμος πράσσει μετὰ ἀβουλίας ἀνὴρ δὲ φρόνιμος πολλὰ ὑποφέρει	—	קְֽצַר אַ֭פַּיִם יַעֲשֶׂ֣ה אִוֶּ֑לֶת וְאִ֥ישׁ מְ֝זִמּ֗וֹת יִשָּׂנֵֽא	Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
Prz 14,18	μεριοῦνται ἄφρονες κακίαν οἱ δὲ πανοῦργοι κρατήσουσιν αἰσθήσεως	—	נָחֲל֣וּ פְתָאיִ֣ם אִוֶּ֑לֶת וַֽ֝עֲרוּמִ֗ים יַכְתִּ֥רוּ דָֽעַת	Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
Prz 14,19	ὀλισθήσουσιν κακοὶ ἔναντι ἀγαθῶν καὶ ἀσεβεῖς θεραπεύσουσιν θύρας δικαίων	—	שַׁח֣וּ רָ֭עִים לִפְנֵ֣י טוֹבִ֑ים וּ֝רְשָׁעִ֗ים עַֽל שַׁעֲרֵ֥י צַדִּֽיק	źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego.
Prz 14,20	φίλοι μισήσουσιν φίλους πτωχούς φίλοι δὲ πλουσίων πολλοί	—	גַּם לְ֭רֵעֵהוּ יִשָּׂ֣נֵא רָ֑שׁ וְאֹהֲבֵ֖י עָשִׁ֣יר רַבִּֽים	Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.
Prz 14,21	ὁ ἀτιμάζων πένητας ἁμαρτάνει ἐλεῶν δὲ πτωχοὺς μακαριστός	—	בָּז לְרֵעֵ֥הוּ חוֹטֵ֑א וּמְחוֹנֵ֖ן עניים אַשְׁרָֽיו	Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.
Prz 14,22	πλανώμενοι τεκταίνουσι κακά ἔλεον δὲ καὶ ἀλήθειαν τεκταίνουσιν ἀγαθοί οὐκ ἐπίστανται ἔλεον καὶ πίστιν τέκτονες κακῶν ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοῖς	—	הֲֽלוֹא יִ֭תְעוּ חֹ֣רְשֵׁי רָ֑ע וְחֶ֥סֶד וֶ֝אֱמֶ֗ת חֹ֣רְשֵׁי טֽוֹב	Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.
Prz 14,23	ἐν παντὶ μεριμνῶντι ἔνεστιν περισσόν ὁ δὲ ἡδὺς καὶ ἀνάλγητος ἐν ἐνδείᾳ ἔσται	—	בְּכָל עֶ֭צֶב יִהְיֶ֣ה מוֹתָ֑ר וּדְבַר שְׂ֝פָתַ֗יִם אַךְ לְמַחְסֽוֹר	W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.
Prz 14,24	στέφανος σοφῶν πανοῦργος ἡ δὲ διατριβὴ ἀφρόνων κακή	—	עֲטֶ֣רֶת חֲכָמִ֣ים עָשְׁרָ֑ם אִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים אִוֶּֽלֶת	Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
Prz 14,25	ῥύσεται ἐκ κακῶν ψυχὴν μάρτυς πιστός ἐκκαίει δὲ ψεύδη δόλιος	—	מַצִּ֣יל נְ֭פָשׁוֹת עֵ֣ד אֱמֶ֑ת וְיָפִ֖חַ כְּזָבִ֣ים מִרְמָֽה	Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi.
Prz 14,26	ἐν φόβῳ κυρίου ἐλπὶς ἰσχύος τοῖς δὲ τέκνοις αὐτοῦ καταλείπει ἔρεισμα	—	בְּיִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מִבְטַח עֹ֑ז וּ֝לְבָנָ֗יו יִהְיֶ֥ה מַחְסֶֽה	Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą.
Prz 14,27	πρόσταγμα κυρίου πηγὴ ζωῆς ποιεῖ δὲ ἐκκλίνειν ἐκ παγίδος θανάτου	—	יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מְק֣וֹר חַיִּ֑ים לָ֝ס֗וּר מִמֹּ֥קְשֵׁי מָֽוֶת	Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
Prz 14,28	ἐν πολλῷ ἔθνει δόξα βασιλέως ἐν δὲ ἐκλείψει λαοῦ συντριβὴ δυνάστου	—	בְּרָב עָ֥ם הַדְרַת מֶ֑לֶךְ וּבְאֶ֥פֶס לְ֝אֹ֗ם מְחִתַּ֥ת רָזֽוֹן	W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
Prz 14,29	μακρόθυμος ἀνὴρ πολὺς ἐν φρονήσει ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων	—	אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם רַב תְּבוּנָ֑ה וּקְצַר ר֝֗וּחַ מֵרִ֥ים אִוֶּֽלֶת	Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
Prz 14,30	πραΰθυμος ἀνὴρ καρδίας ἰατρός σὴς δὲ ὀστέων καρδία αἰσθητική	—	חַיֵּ֣י בְ֭שָׂרִים לֵ֣ב מַרְפֵּ֑א וּרְקַ֖ב עֲצָמ֣וֹת קִנְאָֽה	Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
Prz 14,31	ὁ συκοφαντῶν πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν ὁ δὲ τιμῶν αὐτὸν ἐλεᾷ πτωχόν	—	עֹ֣שֵֽׁק דָּ֭ל חֵרֵ֣ף עֹשֵׂ֑הוּ וּ֝מְכַבְּד֗וֹ חֹנֵ֥ן אֶבְיֽוֹן	Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
Prz 14,32	ἐν κακίᾳ αὐτοῦ ἀπωσθήσεται ἀσεβής ὁ δὲ πεποιθὼς τῇ ἑαυτοῦ ὁσιότητι δίκαιος	—	בְּֽ֭רָעָתוֹ יִדָּחֶ֣ה רָשָׁ֑ע וְחֹסֶ֖ה בְמוֹת֣וֹ צַדִּֽיק	Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
Prz 14,33	ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ ἀνδρὸς σοφία ἐν δὲ καρδίᾳ ἀφρόνων οὐ διαγινώσκεται	—	בְּלֵ֣ב נָ֭בוֹן תָּנ֣וּחַ חָכְמָ֑ה וּבְקֶ֥רֶב כְּ֝סִילִ֗ים תִּוָּדֵֽעַ	W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
Prz 14,34	δικαιοσύνη ὑψοῖ ἔθνος ἐλασσονοῦσι δὲ φυλὰς ἁμαρτίαι	—	צְדָקָ֥ה תְרֽוֹמֵֽם גּ֑וֹי וְחֶ֖סֶד לְאֻמִּ֣ים חַטָּֽאת	Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.
Prz 14,35	δεκτὸς βασιλεῖ ὑπηρέτης νοήμων τῇ δὲ ἑαυτοῦ εὐστροφίᾳ ἀφαιρεῖται ἀτιμίαν	—	רְֽצוֹן מֶ֭לֶךְ לְעֶ֣בֶד מַשְׂכִּ֑יל וְ֝עֶבְרָת֗וֹ תִּהְיֶ֥ה מֵבִֽישׁ	Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)

Prz 14 interlinia ›

Powiązane wersety (OpenBible cross-references, CC BY; wg głosów)