| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl |
|---|
| Lm 5,1 |
μνήσθητι κύριε ὅ τι ἐγενήθη ἡμῖν ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν
|
—
|
זְכֹ֤ר יְהוָה֙ מֶֽה הָ֣יָה לָ֔נוּ הביט וּרְאֵ֥ה אֶת חֶרְפָּתֵֽנוּ
|
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
|
| Lm 5,2 |
κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις
|
—
|
נַחֲלָתֵ֨נוּ֙ נֶֽהֶפְכָ֣ה לְזָרִ֔ים בָּתֵּ֖ינוּ לְנָכְרִֽים
|
Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
|
| Lm 5,3 |
ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν οὐχ ὑπάρχει πατήρ μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι
|
—
|
יְתוֹמִ֤ים הָיִ֨ינוּ֙ אין אָ֔ב אִמֹּתֵ֖ינוּ כְּאַלְמָנֽוֹת
|
Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.
|
| Lm 5,4 |
ἐξ ἡμερῶν ἡμῶν ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν
|
—
|
מֵימֵ֨ינוּ֙ בְּכֶ֣סֶף שָׁתִ֔ינוּ עֵצֵ֖ינוּ בִּמְחִ֥יר יָבֹֽאוּ
|
Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
|
| Lm 5,5 |
ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν ἐδιώχθημεν ἐκοπιάσαμεν οὐκ ἀνεπαύθημεν
|
—
|
עַ֤ל צַוָּארֵ֨נוּ֙ נִרְדָּ֔פְנוּ יָגַ֖עְנוּ לא הֽוּנַ֖ח לָֽנוּ
|
Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
|
| Lm 5,6 |
Αἴγυπτος ἔδωκεν χεῖρα Ασσουρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν
|
—
|
מִצְרַ֨יִם֙ נָתַ֣נּוּ יָ֔ד אַשּׁ֖וּר לִשְׂבֹּ֥עַֽ לָֽחֶם
|
Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
|
| Lm 5,7 |
οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον οὐχ ὑπάρχουσιν ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν
|
—
|
אֲבֹתֵ֤ינוּ חָֽטְאוּ֙ אינם אנחנו עֲוֺנֹתֵיהֶ֥ם סָבָֽלְנוּ
|
Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
|
| Lm 5,8 |
δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν
|
—
|
עֲבָדִים֙ מָ֣שְׁלוּ בָ֔נוּ פֹּרֵ֖ק אֵ֥ין מִיָּדָֽם
|
Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
|
| Lm 5,9 |
ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ῥομφαίας τῆς ἐρήμου
|
—
|
בְּנַפְשֵׁ֨נוּ֙ נָבִ֣יא לַחְמֵ֔נוּ מִפְּנֵ֖י חֶ֥רֶב הַמִּדְבָּֽר
|
Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
|
| Lm 5,10 |
τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελειώθη συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ
|
—
|
עוֹרֵ֨נוּ֙ כְּתַנּ֣וּר נִכְמָ֔רוּ מִפְּנֵ֖י זַלְעֲפ֥וֹת רָעָֽב
|
Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.
|
| Lm 5,11 |
γυναῖκας ἐν Σιων ἐταπείνωσαν παρθένους ἐν πόλεσιν Ιουδα
|
—
|
נָשִׁים֙ בְּצִיּ֣וֹן עִנּ֔וּ בְּתֻלֹ֖ת בְּעָרֵ֥י יְהוּדָֽה
|
Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
|
| Lm 5,12 |
ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν ἐκρεμάσθησαν πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν
|
—
|
שָׂרִים֙ בְּיָדָ֣ם נִתְל֔וּ פְּנֵ֥י זְקֵנִ֖ים לֹ֥א נֶהְדָּֽרוּ
|
Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
|
| Lm 5,13 |
ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν
|
—
|
בַּחוּרִים֙ טְח֣וֹן נָשָׂ֔אוּ וּנְעָרִ֖ים בָּעֵ֥ץ כָּשָֽׁלוּ
|
Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
|
| Lm 5,14 |
καὶ πρεσβῦται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν
|
—
|
זְקֵנִים֙ מִשַּׁ֣עַר שָׁבָ֔תוּ בַּחוּרִ֖ים מִנְּגִינָתָֽם
|
Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.
|
| Lm 5,15 |
κατέλυσεν χαρὰ καρδίας ἡμῶν ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν
|
—
|
שָׁבַת֙ מְשׂ֣וֹשׂ לִבֵּ֔נוּ נֶהְפַּ֥ךְ לְאֵ֖בֶל מְחֹלֵֽנוּ
|
Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
|
| Lm 5,16 |
ἔπεσεν ὁ στέφανος τῆς κεφαλῆς ἡμῶν οὐαὶ δὴ ἡμῖν ὅτι ἡμάρτομεν
|
—
|
נָֽפְלָה֙ עֲטֶ֣רֶת רֹאשֵׁ֔נוּ אֽוֹי נָ֥א לָ֖נוּ כִּ֥י חָטָֽאנוּ
|
Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
|
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)
Miejsca (3 · OpenBible geocoding, CC BY; punkty z pewnością identyfikacji) · duża mapa ↗
