Lm 3 — Scriptura

Lm 3 interlinia ›

LXX SBLGNT WLC BG1632

	LXX grc	SBLGNT grc	WLC hbo	BG1632 pl
Lm 3,1	ἐγὼ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν ἐν ῥάβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμέ	—	אֲנִ֤י הַגֶּ֨בֶר֙ רָאָ֣ה עֳנִ֔י בְּשֵׁ֖בֶט עֶבְרָתֽוֹ	Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
Lm 3,2	παρέλαβέν με καὶ ἀπήγαγεν εἰς σκότος καὶ οὐ φῶς	—	אוֹתִ֥י נָהַ֛ג וַיֹּלַ֖ךְ חֹ֥שֶׁךְ וְלֹא אֽוֹר	Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
Lm 3,3	πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψεν χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν	—	אַ֣ךְ בִּ֥י יָשֻׁ֛ב יַהֲפֹ֥ךְ יָד֖וֹ כָּל הַיּֽוֹם	Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.
Lm 3,4	ἐπαλαίωσεν σάρκας μου καὶ δέρμα μου ὀστέα μου συνέτριψεν	—	בִּלָּ֤ה בְשָׂרִי֙ וְעוֹרִ֔י שִׁבַּ֖ר עַצְמוֹתָֽי	Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
Lm 3,5	ἀνῳκοδόμησεν κατ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐκύκλωσεν κεφαλήν μου καὶ ἐμόχθησεν	—	בָּנָ֥ה עָלַ֛י וַיַּקַּ֖ף רֹ֥אשׁ וּתְלָאָֽה	Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
Lm 3,6	ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέν με ὡς νεκροὺς αἰῶνος	—	בְּמַחֲשַׁכִּ֥ים הוֹשִׁיבַ֖נִי כְּמֵתֵ֥י עוֹלָֽם	W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
Lm 3,7	ἀνῳκοδόμησεν κατ᾿ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι ἐβάρυνεν χαλκόν μου	—	גָּדַ֧ר בַּעֲדִ֛י וְלֹ֥א אֵצֵ֖א הִכְבִּ֥יד נְחָשְׁתִּֽי	Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
Lm 3,8	καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω ἀπέφραξεν προσευχήν μου	—	גַּ֣ם כִּ֤י אֶזְעַק֙ וַאֲשַׁוֵּ֔עַ שָׂתַ֖ם תְּפִלָּתִֽי	A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
Lm 3,9	ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου ἐνέφραξεν τρίβους μου ἐτάραξεν	—	גָּדַ֤ר דְּרָכַי֙ בְּגָזִ֔ית נְתִיבֹתַ֖י עִוָּֽה	Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
Lm 3,10	ἄρκος ἐνεδρεύουσα αὐτός μοι λέων ἐν κρυφαίοις	—	דֹּ֣ב אֹרֵ֥ב הוּא֙ לִ֔י אריה בְּמִסְתָּרִֽים	Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
Lm 3,11	κατεδίωξεν ἀφεστηκότα καὶ κατέπαυσέν με ἔθετό με ἠφανισμένην	—	דְּרָכַ֥י סוֹרֵ֛ר וַֽיְפַשְּׁחֵ֖נִי שָׂמַ֥נִי שֹׁמֵֽם	Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
Lm 3,12	ἐνέτεινεν τόξον αὐτοῦ καὶ ἐστήλωσέν με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος	—	דָּרַ֤ךְ קַשְׁתוֹ֙ וַיַּצִּיבֵ֔נִי כַּמַּטָּרָ֖א לַחֵֽץ	Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.
Lm 3,13	εἰσήγαγεν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ	—	הֵבִיא֙ בְּכִלְיוֹתָ֔י בְּנֵ֖י אַשְׁפָּתֽוֹ	Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.
Lm 3,14	ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν	—	הָיִ֤יתִי שְּׂחֹק֙ לְכָל עַמִּ֔י נְגִינָתָ֖ם כָּל הַיּֽוֹם	Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.
Lm 3,15	ἐχόρτασέν με πικρίας ἐμέθυσέν με χολῆς	—	הִשְׂבִּיעַ֥נִי בַמְּרוֹרִ֖ים הִרְוַ֥נִי לַעֲנָֽה	Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.
Lm 3,16	καὶ ἐξέβαλεν ψήφῳ ὀδόντας μου ἐψώμισέν με σποδόν	—	וַיַּגְרֵ֤ס בֶּֽחָצָץ֙ שִׁנָּ֔י הִכְפִּישַׁ֖נִי בָּאֵֽפֶר	Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
Lm 3,17	καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου ἐπελαθόμην ἀγαθὰ	—	וַתִּזְנַ֧ח מִשָּׁל֛וֹם נַפְשִׁ֖י נָשִׁ֥יתִי טוֹבָֽה	Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
Lm 3,18	καὶ εἶπα ἀπώλετο νεῖκός μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ κυρίου	—	וָאֹמַר֙ אָבַ֣ד נִצְחִ֔י וְתוֹחַלְתִּ֖י מֵיְהוָֽה	I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
Lm 3,19	ἐμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου καὶ ἐκ διωγμοῦ μου πικρίας καὶ χολῆς μου	—	זְכָר עָנְיִ֥י וּמְרוּדִ֖י לַעֲנָ֥ה וָרֹֽאשׁ	Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
Lm 3,20	μνησθήσεται καὶ καταδολεσχήσει ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ ψυχή μου	—	זָכ֣וֹר תִּזְכּ֔וֹר ותשיח עָלַ֖י נַפְשִֽׁי	Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
Lm 3,21	ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου διὰ τοῦτο ὑπομενῶ	—	זֹ֛את אָשִׁ֥יב אֶל לִבִּ֖י עַל כֵּ֥ן אוֹחִֽיל	Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
Lm 3,22	—	—	חַֽסְדֵ֤י יְהוָה֙ כִּ֣י לֹא תָ֔מְנוּ כִּ֥י לֹא כָל֖וּ רַחֲמָֽיו	Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
Lm 3,23	—	—	חֲדָשִׁים֙ לַבְּקָרִ֔ים רַבָּ֖ה אֱמוּנָתֶֽךָ	Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
Lm 3,24	—	—	חֶלְקִ֤י יְהוָה֙ אָמְרָ֣ה נַפְשִׁ֔י עַל כֵּ֖ן אוֹחִ֥יל לֽוֹ	Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
Lm 3,25	ἀγαθὸς κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτόν ψυχῇ ἣ ζητήσει αὐτὸν ἀγαθὸν	—	ט֤וֹב יְהוָה֙ לְקוָֹ֔ו לְנֶ֖פֶשׁ תִּדְרְשֶֽׁנּוּ	Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.
Lm 3,26	καὶ ὑπομενεῖ καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον κυρίου	—	ט֤וֹב וְיָחִיל֙ וְדוּמָ֔ם לִתְשׁוּעַ֖ת יְהוָֽה	Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
Lm 3,27	ἀγαθὸν ἀνδρὶ ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ	—	ט֣וֹב לַגֶּ֔בֶר כִּֽי יִשָּׂ֥א עֹ֖ל בִּנְעוּרָֽיו	Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;
Lm 3,28	καθήσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσεται ὅτι ἦρεν ἐφ᾿ ἑαυτῷ	—	יֵשֵׁ֤ב בָּדָד֙ וְיִדֹּ֔ם כִּ֥י נָטַ֖ל עָלָֽיו	Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;
Lm 3,29	—	—	יִתֵּ֤ן בֶּֽעָפָר֙ פִּ֔יהוּ אוּלַ֖י יֵ֥שׁ תִּקְוָֽה	Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
Lm 3,30	δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν	—	יִתֵּ֧ן לְמַכֵּ֛הוּ לֶ֖חִי יִשְׂבַּ֥ע בְּחֶרְפָּֽה	Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
Lm 3,31	ὅτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται κύριος	—	כִּ֣י לֹ֥א יִזְנַ֛ח לְעוֹלָ֖ם אֲדֹנָֽי	Bo Pan na wieki nie odrzuca;
Lm 3,32	ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτιρήσει κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ	—	כִּ֣י אִם הוֹגָ֔ה וְרִחַ֖ם כְּרֹ֥ב חסדו	Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
Lm 3,33	ὅτι οὐκ ἀπεκρίθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός	—	כִּ֣י לֹ֤א עִנָּה֙ מִלִּבּ֔וֹ וַיַּגֶּ֖ה בְנֵי אִֽישׁ	Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
Lm 3,34	τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς	—	לְדַכֵּא֙ תַּ֣חַת רַגְלָ֔יו כֹּ֖ל אֲסִ֥ירֵי אָֽרֶץ	Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
Lm 3,35	τοῦ ἐκκλῖναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου ὑψίστου	—	לְהַטּוֹת֙ מִשְׁפַּט גָּ֔בֶר נֶ֖גֶד פְּנֵ֥י עֶלְיֽוֹן	Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;
Lm 3,36	καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν κύριος οὐκ εἶπεν	—	לְעַוֵּ֤ת אָדָם֙ בְּרִיב֔וֹ אֲדֹנָ֖י לֹ֥א רָאָֽה	Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
Lm 3,37	τίς οὕτως εἶπεν καὶ ἐγενήθη κύριος οὐκ ἐνετείλατο	—	מִ֣י זֶ֤ה אָמַר֙ וַתֶּ֔הִי אֲדֹנָ֖י לֹ֥א צִוָּֽה	Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
Lm 3,38	ἐκ στόματος ὑψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν	—	מִפִּ֤י עֶלְיוֹן֙ לֹ֣א תֵצֵ֔א הָרָע֖וֹת וְהַטּֽוֹב	Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
Lm 3,39	τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ	—	מַה יִּתְאוֹנֵן֙ אָדָ֣ם חָ֔י גֶּ֖בֶר עַל חטאו	Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
Lm 3,40	ἐξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη καὶ ἐπιστρέψωμεν ἕως κυρίου	—	נַחְפְּשָׂ֤ה דְרָכֵ֨ינוּ֙ וְֽנַחְקֹ֔רָה וְנָשׁ֖וּבָה עַד יְהוָֽה	Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
Lm 3,41	ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ	—	נִשָּׂ֤א לְבָבֵ֨נוּ֙ אֶל כַּפָּ֔יִם אֶל אֵ֖ל בַּשָּׁמָֽיִם	Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
Lm 3,42	ἡμαρτήσαμεν ἠσεβήσαμεν καὶ οὐχ ἱλάσθης	—	נַ֤חְנוּ פָשַׁ֨עְנוּ֙ וּמָרִ֔ינוּ אַתָּ֖ה לֹ֥א סָלָֽחְתָּ	Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
Lm 3,43	ἐπεσκέπασας ἐν θυμῷ καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς ἀπέκτεινας οὐκ ἐφείσω	—	סַכֹּ֤תָה בָאַף֙ וַֽתִּרְדְּפֵ֔נוּ הָרַ֖גְתָּ לֹ֥א חָמָֽלְתָּ	Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
Lm 3,44	ἐπεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ εἵνεκεν προσευχῆς	—	סַכּ֤וֹתָה בֶֽעָנָן֙ לָ֔ךְ מֵעֲב֖וֹר תְּפִלָּֽה	Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
Lm 3,45	καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν	—	סְחִ֧י וּמָא֛וֹס תְּשִׂימֵ֖נוּ בְּקֶ֥רֶב הָעַמִּֽים	Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
Lm 3,46	διήνοιξαν ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν	—	פָּצ֥וּ עָלֵ֛ינוּ פִּיהֶ֖ם כָּל אֹיְבֵֽינוּ	Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.
Lm 3,47	φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν ἔπαρσις καὶ συντριβή	—	פַּ֧חַד וָפַ֛חַת הָ֥יָה לָ֖נוּ הַשֵּׁ֥את וְהַשָּֽׁבֶר	Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
Lm 3,48	ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου	—	פַּלְגֵי מַ֨יִם֙ תֵּרַ֣ד עֵינִ֔י עַל שֶׁ֖בֶר בַּת עַמִּֽי	Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
Lm 3,49	ὁ ὀφθαλμός μου κατεπόθη καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν	—	עֵינִ֧י נִגְּרָ֛ה וְלֹ֥א תִדְמֶ֖ה מֵאֵ֥ין הֲפֻגֽוֹת	Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
Lm 3,50	ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ κύριος ἐξ οὐρανοῦ	—	עַד יַשְׁקִ֣יף וְיֵ֔רֶא יְהוָ֖ה מִשָּׁמָֽיִם	Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
Lm 3,51	ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως	—	עֵינִי֙ עֽוֹלְלָ֣ה לְנַפְשִׁ֔י מִכֹּ֖ל בְּנ֥וֹת עִירִֽי	Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.
Lm 3,52	θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον οἱ ἐχθροί μου δωρεάν	—	צ֥וֹד צָד֛וּנִי כַּצִּפּ֖וֹר אֹיְבַ֥י חִנָּֽם	Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.
Lm 3,53	ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπ᾿ ἐμοί	—	צָֽמְת֤וּ בַבּוֹר֙ חַיָּ֔י וַיַּדּוּ אֶ֖בֶן בִּֽי	Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
Lm 3,54	ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ κεφαλήν μου εἶπα ἀπῶσμαι	—	צָֽפוּ מַ֥יִם עַל רֹאשִׁ֖י אָמַ֥רְתִּי נִגְזָֽרְתִּי	Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
Lm 3,55	ἐπεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου κύριε ἐκ λάκκου κατωτάτου	—	קָרָ֤אתִי שִׁמְךָ֙ יְהוָ֔ה מִבּ֖וֹר תַּחְתִּיּֽוֹת	Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
Lm 3,56	φωνήν μου ἤκουσας μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου	—	קוֹלִ֖י שָׁמָ֑עְתָּ אַל תַּעְלֵ֧ם אָזְנְךָ֛ לְרַוְחָתִ֖י לְשַׁוְעָתִֽי	Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
Lm 3,57	εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας ἐν ᾗ σε ἡμέρᾳ ἐπεκαλεσάμην εἶπάς μοι μὴ φοβοῦ	—	קָרַ֨בְתָּ֙ בְּי֣וֹם אֶקְרָאֶ֔ךָּ אָמַ֖רְתָּ אַל תִּירָֽא	Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.
Lm 3,58	ἐδίκασας κύριε τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου	—	רַ֧בְתָּ אֲדֹנָ֛י רִיבֵ֥י נַפְשִׁ֖י גָּאַ֥לְתָּ חַיָּֽי	Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
Lm 3,59	εἶδες κύριε τὰς ταραχάς μου ἔκρινας τὴν κρίσιν μου	—	רָאִ֤יתָה יְהוָה֙ עַוָּ֣תָתִ֔י שָׁפְטָ֖ה מִשְׁפָּטִֽי	Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.
Lm 3,60	εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί	—	רָאִ֨יתָה֙ כָּל נִקְמָתָ֔ם כָּל מַחְשְׁבֹתָ֖ם לִֽי	Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
Lm 3,61	ἤκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ᾿ ἐμοῦ	—	שָׁמַ֤עְתָּ חֶרְפָּתָם֙ יְהוָ֔ה כָּל מַחְשְׁבֹתָ֖ם עָלָֽי	Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
Lm 3,62	χείλη ἐπανιστανομένων μοι καὶ μελέτας αὐτῶν κατ᾿ ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν	—	שִׂפְתֵ֤י קָמַי֙ וְהֶגְיוֹנָ֔ם עָלַ֖י כָּל הַיּֽוֹם	Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.
Lm 3,63	καθέδραν αὐτῶν καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν ἐπίβλεψον ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν	—	שִׁבְתָּ֤ם וְקִֽימָתָם֙ הַבִּ֔יטָה אֲנִ֖י מַנְגִּינָתָֽם	Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
Lm 3,64	ἀποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα κύριε κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν	—	תָּשִׁ֨יב לָהֶ֥ם גְּמ֛וּל יְהוָ֖ה כְּמַעֲשֵׂ֥ה יְדֵיהֶֽם	Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;
Lm 3,65	ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν καρδίας μόχθον σου αὐτοῖς	—	תִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ מְגִנַּת לֵ֔ב תַּאֲלָֽתְךָ֖ לָהֶֽם	Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
Lm 3,66	καταδιώξεις ἐν ὀργῇ καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ κύριε	—	תִּרְדֹּ֤ף בְּאַף֙ וְתַשְׁמִידֵ֔ם מִתַּ֖חַת שְׁמֵ֥י יְהוָֽה	Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)

Lm 3 interlinia ›

Powiązane wersety (OpenBible cross-references, CC BY; wg głosów)

Miejsca (1 · OpenBible geocoding, CC BY; punkty z pewnością identyfikacji) · duża mapa ↗