| Hi 9,1 |
ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
|
—
|
וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר
|
I odpowiedział Ijob, a rzekł:
|
| Hi 9,2 |
ἐπ᾿ ἀληθείας οἶδα ὅτι οὕτως ἐστίν πῶς γὰρ ἔσται δίκαιος βροτὸς παρὰ κυρίῳ
|
—
|
אָ֭מְנָם יָדַ֣עְתִּי כִי כֵ֑ן וּמַה יִּצְדַּ֖ק אֱנ֣וֹשׁ עִם אֵֽל
|
Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?
|
| Hi 9,3 |
ἐὰν γὰρ βούληται κριθῆναι αὐτῷ οὐ μὴ ὑπακούσῃ αὐτῷ ἵνα μὴ ἀντείπῃ πρὸς ἕνα λόγον αὐτοῦ ἐκ χιλίων
|
—
|
אִם יַ֭חְפֹּץ לָרִ֣יב עִמּ֑וֹ לֹֽא יַ֝עֲנֶ֗נּוּ אַחַ֥ת מִנִּי אָֽלֶף
|
Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.
|
| Hi 9,4 |
σοφὸς γάρ ἐστιν διανοίᾳ κραταιός τε καὶ μέγας τίς σκληρὸς γενόμενος ἐναντίον αὐτοῦ ὑπέμεινεν
|
—
|
חֲכַ֣ם לֵ֭בָב וְאַמִּ֣יץ כֹּ֑חַ מִֽי הִקְשָׁ֥ה אֵ֝לָ֗יו וַיִּשְׁלָֽם
|
Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
|
| Hi 9,5 |
ὁ παλαιῶν ὄρη καὶ οὐκ οἴδασιν ὁ καταστρέφων αὐτὰ ὀργῇ
|
—
|
הַמַּעְתִּ֣יק הָ֭רִים וְלֹ֣א יָדָ֑עוּ אֲשֶׁ֖ר הֲפָכָ֣ם בְּאַפּֽוֹ
|
On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.
|
| Hi 9,6 |
ὁ σείων τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν ἐκ θεμελίων οἱ δὲ στῦλοι αὐτῆς σαλεύονται
|
—
|
הַמַּרְגִּ֣יז אֶ֭רֶץ מִמְּקוֹמָ֑הּ וְ֝עַמּוּדֶ֗יהָ יִתְפַלָּצֽוּן
|
On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.
|
| Hi 9,7 |
ὁ λέγων τῷ ἡλίῳ καὶ οὐκ ἀνατέλλει κατὰ δὲ ἄστρων κατασφραγίζει
|
—
|
הָאֹמֵ֣ר לַ֭חֶרֶס וְלֹ֣א יִזְרָ֑ח וּבְעַ֖ד כּוֹכָבִ֣ים יַחְתֹּֽם
|
Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.
|
| Hi 9,8 |
ὁ τανύσας τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ περιπατῶν ὡς ἐπ᾿ ἐδάφους ἐπὶ θαλάσσης
|
—
|
נֹטֶ֣ה שָׁמַ֣יִם לְבַדּ֑וֹ וְ֝דוֹרֵ֗ךְ עַל בָּ֥מֳתֵי יָֽם
|
On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
|
| Hi 9,9 |
ὁ ποιῶν Πλειάδα καὶ ἕσπερον καὶ ἀρκτοῦρον καὶ ταμίεια νότου
|
—
|
עֹֽשֶׂה עָ֭שׁ כְּסִ֥יל וְכִימָ֗ה וְחַדְרֵ֥י תֵמָֽן
|
On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.
|
| Hi 9,10 |
ὁ ποιῶν μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός
|
—
|
עֹשֶׂ֣ה גְ֭דֹלוֹת עַד אֵ֣ין חֵ֑קֶר וְנִפְלָא֗וֹת עַד אֵ֥ין מִסְפָּֽר
|
On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
|
| Hi 9,11 |
ἐὰν ὑπερβῇ με οὐ μὴ ἴδω καὶ ἐὰν παρέλθῃ με οὐδ᾿ ὧς ἔγνων
|
—
|
הֵ֤ן יַעֲבֹ֣ר עָ֭לַי וְלֹ֣א אֶרְאֶ֑ה וְ֝יַחֲלֹ֗ף וְֽלֹא אָבִ֥ין לֽוֹ
|
Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.
|
| Hi 9,12 |
ἐὰν ἀπαλλάξῃ τίς ἀποστρέψει ἢ τίς ἐρεῖ αὐτῷ τί ἐποίησας
|
—
|
הֵ֣ן יַ֭חְתֹּף מִ֣י יְשִׁיבֶ֑נּוּ מִֽי יֹאמַ֥ר אֵ֝לָ֗יו מַֽה תַּעֲשֶֽׂה
|
Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?
|
| Hi 9,13 |
αὐτὸς γὰρ ἀπέστραπται ὀργήν ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐκάμφθησαν κήτη τὰ ὑπ᾿ οὐρανόν
|
—
|
אֱ֭לוֹהַּ לֹא יָשִׁ֣יב אַפּ֑וֹ תחתו שָׁ֝חֲח֗וּ עֹ֣זְרֵי רָֽהַב
|
Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.
|
| Hi 9,14 |
ἐὰν δέ μου ὑπακούσηται ἦ διακρινεῖ τὰ ῥήματά μου
|
—
|
אַ֭ף כִּֽי אָנֹכִ֣י אֶֽעֱנֶ֑נּוּ אֶבְחֲרָ֖ה דְבָרַ֣י עִמּֽוֹ
|
Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?
|
| Hi 9,15 |
ἐάν τε γὰρ ὦ δίκαιος οὐκ εἰσακούσεταί μου τοῦ κρίματος αὐτοῦ δεηθήσομαι
|
—
|
אֲשֶׁ֣ר אִם צָ֭דַקְתִּי לֹ֣א אֶעֱנֶ֑ה לִ֝מְשֹׁפְטִ֗י אֶתְחַנָּֽן
|
Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.
|
| Hi 9,16 |
ἐάν τε καλέσω καὶ ὑπακούσῃ οὐ πιστεύω ὅτι εἰσακήκοέν μου
|
—
|
אִם קָרָ֥אתִי וַֽיַּעֲנֵ֑נִי לֹֽא אַ֝אֲמִ֗ין כִּֽי יַאֲזִ֥ין קוֹלִֽי
|
Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:
|
| Hi 9,17 |
μὴ γνόφῳ με ἐκτρίψῃ πολλὰ δέ μου τὰ συντρίμματα πεποίηκεν διὰ κενῆς
|
—
|
אֲשֶׁר בִּשְׂעָרָ֥ה יְשׁוּפֵ֑נִי וְהִרְבָּ֖ה פְצָעַ֣י חִנָּֽם
|
Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;
|
| Hi 9,18 |
οὐκ ἐᾷ γάρ με ἀναπνεῦσαι ἐνέπλησεν δέ με πικρίας
|
—
|
לֹֽא יִ֭תְּנֵנִי הָשֵׁ֣ב רוּחִ֑י כִּ֥י יַ֝שְׂבִּעַ֗נִי מַמְּרֹרִֽים
|
Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.
|
| Hi 9,19 |
ὅτι μὲν γὰρ ἰσχύι κρατεῖ τίς οὖν κρίματι αὐτοῦ ἀντιστήσεται
|
—
|
אִם לְכֹ֣חַ אַמִּ֣יץ הִנֵּ֑ה וְאִם לְ֝מִשְׁפָּ֗ט מִ֣י יוֹעִידֵֽנִי
|
Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?
|
| Hi 9,20 |
ἐὰν γὰρ ὦ δίκαιος τὸ στόμα μου ἀσεβήσει ἐάν τε ὦ ἄμεμπτος σκολιὸς ἀποβήσομαι
|
—
|
אִם אֶ֭צְדָּק פִּ֣י יַרְשִׁיעֵ֑נִי תָּֽם אָ֝֗נִי וַֽיַּעְקְשֵֽׁנִי
|
Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.
|
| Hi 9,21 |
εἴτε γὰρ ἠσέβησα οὐκ οἶδα τῇ ψυχῇ πλὴν ὅτι ἀφαιρεῖταί μου ἡ ζωή
|
—
|
תָּֽם אָ֭נִי לֹֽא אֵדַ֥ע נַפְשִׁ֗י אֶמְאַ֥ס חַיָּֽי
|
Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.
|
| Hi 9,22 |
διὸ εἶπον μέγαν καὶ δυνάστην ἀπολλύει ὀργή
|
—
|
אַחַ֗ת הִ֥יא עַל כֵּ֥ן אָמַ֑רְתִּי תָּ֥ם וְ֝רָשָׁ֗ע ה֣וּא מְכַלֶּֽה
|
Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;
|
| Hi 9,23 |
ὅτι φαῦλοι ἐν θανάτῳ ἐξαισίῳ ἀλλὰ δίκαιοι καταγελῶνται
|
—
|
אִם שׁ֭וֹט יָמִ֣ית פִּתְאֹ֑ם לְמַסַּ֖ת נְקִיִּ֣ם יִלְעָֽג
|
Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;
|
| Hi 9,24 |
παραδέδονται γὰρ εἰς χεῖρας ἀσεβοῦς πρόσωπα κριτῶν αὐτῆς συγκαλύπτει εἰ δὲ μὴ αὐτός τίς ἐστιν
|
—
|
אֶ֤רֶץ נִתְּנָ֬ה בְֽיַד רָשָׁ֗ע פְּנֵֽי שֹׁפְטֶ֥יהָ יְכַסֶּ֑ה אִם לֹ֖א אֵפ֣וֹא מִי הֽוּא
|
Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?
|
| Hi 9,25 |
ὁ δὲ βίος μού ἐστιν ἐλαφρότερος δρομέως ἀπέδρασαν καὶ οὐκ εἴδοσαν
|
—
|
וְיָמַ֣י קַ֭לּוּ מִנִּי רָ֑ץ בָּֽ֝רְח֗וּ לֹא רָא֥וּ טוֹבָֽה
|
Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.
|
| Hi 9,26 |
ἦ καὶ ἔστιν ναυσὶν ἴχνος ὁδοῦ ἢ ἀετοῦ πετομένου ζητοῦντος βοράν
|
—
|
חָ֭לְפוּ עִם אֳנִיּ֣וֹת אֵבֶ֑ה כְּ֝נֶ֗שֶׁר יָט֥וּשׂ עֲלֵי אֹֽכֶל
|
Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.
|
| Hi 9,27 |
ἐάν τε γὰρ εἴπω ἐπιλήσομαι λαλῶν συγκύψας τῷ προσώπῳ στενάξω
|
—
|
אִם אָ֭מְרִי אֶשְׁכְּחָ֣ה שִׂיחִ֑י אֶעֶזְבָ֖ה פָנַ֣י וְאַבְלִֽיגָה
|
Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:
|
| Hi 9,28 |
σείομαι πᾶσιν τοῖς μέλεσιν οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ ἀθῷόν με ἐάσεις
|
—
|
יָגֹ֥רְתִּי כָל עַצְּבֹתָ֑י יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי לֹ֥א תְנַקֵּֽנִי
|
Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.
|
| Hi 9,29 |
ἐπειδὴ δέ εἰμι ἀσεβής διὰ τί οὐκ ἀπέθανον
|
—
|
אָנֹכִ֥י אֶרְשָׁ֑ע לָמָּה זֶּ֝֗ה הֶ֣בֶל אִיגָֽע
|
Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?
|
| Hi 9,30 |
ἐὰν γὰρ ἀπολούσωμαι χιόνι καὶ ἀποκαθάρωμαι χερσὶν καθαραῖς
|
—
|
אִם הִתְרָחַ֥צְתִּי במו שָׁ֑לֶג וַ֝הֲזִכּ֗וֹתִי בְּבֹ֣ר כַּפָּֽי
|
A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:
|
| Hi 9,31 |
ἱκανῶς ἐν ῥύπῳ με ἔβαψας ἐβδελύξατο δέ με ἡ στολή
|
—
|
אָ֭ז בַּשַּׁ֣חַת תִּטְבְּלֵ֑נִי וְ֝תִֽעֲב֗וּנִי שַׂלְמוֹתָֽי
|
Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.
|
| Hi 9,32 |
οὐ γὰρ εἶ ἄνθρωπος κατ᾿ ἐμέ ᾧ ἀντικρινοῦμαι ἵνα ἔλθωμεν ὁμοθυμαδὸν εἰς κρίσιν
|
—
|
כִּי לֹא אִ֣ישׁ כָּמֹ֣נִי אֶֽעֱנֶ֑נּוּ נָב֥וֹא יַ֝חְדָּ֗ו בַּמִּשְׁפָּֽט
|
Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.
|
| Hi 9,33 |
εἴθε ἦν ὁ μεσίτης ἡμῶν καὶ ἐλέγχων καὶ διακούων ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων
|
—
|
לֹ֣א יֵשׁ בֵּינֵ֣ינוּ מוֹכִ֑יחַ יָשֵׁ֖ת יָד֣וֹ עַל שְׁנֵֽינוּ
|
Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę.
|
| Hi 9,34 |
ἀπαλλαξάτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ῥάβδον ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ μή με στροβείτω
|
—
|
יָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י שִׁבְט֑וֹ וְ֝אֵמָת֗וֹ אַֽל תְּבַעֲתַֽנִּי
|
Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;
|
| Hi 9,35 |
καὶ οὐ μὴ φοβηθῶ ἀλλὰ λαλήσω οὐ γὰρ οὕτω συνεπίσταμαι
|
—
|
אַֽ֭דַבְּרָה וְלֹ֣א אִירָאֶ֑נּוּ כִּ֥י לֹא כֵ֥ן אָ֝נֹכִ֗י עִמָּדִֽי
|
Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.
|
