| Hi 8,1 |
ὑπολαβὼν δὲ Βαλδαδ ὁ Σαυχίτης λέγει
|
—
|
וַ֭יַּעַן בִּלְדַּ֥ד הַשּׁוּחִ֗י וַיֹאמַֽר
|
I odpowiedział Bildad Suhytczyk, a rzekł:
|
| Hi 8,2 |
μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα πνεῦμα πολυρῆμον τοῦ στόματός σου
|
—
|
עַד אָ֥ן תְּמַלֶּל אֵ֑לֶּה וְר֥וּחַ כַּ֝בִּיר אִמְרֵי פִֽיךָ
|
Pokądże rzeczy takowe mówić będziesz? a pokąd będą słowa ust twoich jako wiatr gwałtowny?
|
| Hi 8,3 |
μὴ ὁ κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον
|
—
|
הַ֭אֵל יְעַוֵּ֣ת מִשְׁפָּ֑ט וְאִם שַׁ֝דַּ֗י יְעַוֵּֽת צֶֽדֶק
|
Izażby miał Bóg sąd podwrócić? a Wszechmocny miałby sprawiedliwość wynicować?
|
| Hi 8,4 |
εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν
|
—
|
אִם בָּנֶ֥יךָ חָֽטְאוּ ל֑וֹ וַֽ֝יְשַׁלְּחֵ֗ם בְּיַד פִּשְׁעָֽם
|
Że synowie twoi zgrzeszyli przeciw niemu, przetoż ich puścił w rękę nieprawości ich.
|
| Hi 8,5 |
σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς κύριον παντοκράτορα δεόμενος
|
—
|
אִם אַ֭תָּה תְּשַׁחֵ֣ר אֶל אֵ֑ל וְאֶל שַׁ֝דַּ֗י תִּתְחַנָּֽן
|
Jeźli się ty wczas nawrócisz do Boga, a będziesz się modlił Wszechmocnemu;
|
| Hi 8,6 |
εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός δεήσεως ἐπακούσεταί σου ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης
|
—
|
אִם זַ֥ךְ וְיָשָׁ֗ר אָ֥תָּה כִּי עַ֭תָּה יָעִ֣יר עָלֶ֑יךָ וְ֝שִׁלַּ֗ם נְוַ֣ת צִדְקֶֽךָ
|
Jeźli będziesz czystym i szczerym; tedyć pewnie ocuci dla ciebie, i spokojne uczyni mieszkanie sprawiedliwości twojej.
|
| Hi 8,7 |
ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα
|
—
|
וְהָיָ֣ה רֵאשִׁיתְךָ֣ מִצְעָ֑ר וְ֝אַחֲרִיתְךָ֗ יִשְׂגֶּ֥ה מְאֹֽד
|
A choć początek twój mały będzie, jednak ostatek twój bardzo się rozmnoży.
|
| Hi 8,8 |
ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων
|
—
|
כִּֽי שְׁאַל נָ֭א לְדֹ֣ר רִישׁ֑וֹן וְ֝כוֹנֵ֗ן לְחֵ֣קֶר אֲבוֹתָֽם
|
Bo spytaj się proszę wieku starego, a nagotuj się ku wyszpiegowaniu ojców ich.
|
| Hi 8,9 |
χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος
|
—
|
כִּֽי תְמ֣וֹל אֲ֭נַחְנוּ וְלֹ֣א נֵדָ֑ע כִּ֤י צֵ֖ל יָמֵ֣ינוּ עֲלֵי אָֽרֶץ
|
(Gdyż wczorajszymi jesteśmy, a nic nie wiemy, ponieważ jako cień są dni nasze na ziemi.)
|
| Hi 8,10 |
ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσιν καὶ ἀναγγελοῦσιν καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσιν ῥήματα
|
—
|
הֲלֹא הֵ֣ם י֭וֹרוּךָ יֹ֣אמְרוּ לָ֑ךְ וּ֝מִלִּבָּ֗ם יוֹצִ֥אוּ מִלִּֽים
|
Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.
|
| Hi 8,11 |
μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου
|
—
|
הֲיִֽגְאֶה גֹּ֭מֶא בְּלֹ֣א בִצָּ֑ה יִשְׂגֶּה אָ֥חוּ בְלִי מָֽיִם
|
Azaż urośnie sitowie bez wilgotności? Izali urośnie rogoża bez wody?
|
| Hi 8,12 |
ἔτι ὂν ἐπὶ ῥίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται
|
—
|
עֹדֶ֣נּוּ בְ֭אִבּוֹ לֹ֣א יִקָּטֵ֑ף וְלִפְנֵ֖י כָל חָצִ֣יר יִיבָֽשׁ
|
Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.
|
| Hi 8,13 |
οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ κυρίου ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται
|
—
|
כֵּ֗ן אָ֭רְחוֹת כָּל שֹׁ֣כְחֵי אֵ֑ל וְתִקְוַ֖ת חָנֵ֣ף תֹּאבֵֽד
|
Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.
|
| Hi 8,14 |
ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή
|
—
|
אֲשֶׁר יָק֥וֹט כִּסְל֑וֹ וּבֵ֥ית עַ֝כָּבִ֗ישׁ מִבְטַחֽוֹ
|
Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.
|
| Hi 8,15 |
ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ οὐ μὴ στῇ ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ οὐ μὴ ὑπομείνῃ
|
—
|
יִשָּׁעֵ֣ן עַל בֵּ֭יתוֹ וְלֹ֣א יַעֲמֹ֑ד יַחֲזִ֥יק בּ֝֗וֹ וְלֹ֣א יָקֽוּם
|
Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.
|
| Hi 8,16 |
ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται
|
—
|
רָטֹ֣ב ה֭וּא לִפְנֵי שָׁ֑מֶשׁ וְעַ֥ל גַּ֝נָּת֗וֹ יֹֽנַקְתּ֥וֹ תֵצֵֽא
|
Zieleni się na słońcu, i w ogrodzie jego świeża latorośl jego wyrasta.
|
| Hi 8,17 |
ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται
|
—
|
עַל גַּ֭ל שָֽׁרָשָׁ֣יו יְסֻבָּ֑כוּ בֵּ֖ית אֲבָנִ֣ים יֶחֱזֶֽה
|
Nad ródłem splątają się korzenie jego, i na miejscu kamienistem rozkłada się.
|
| Hi 8,18 |
ἐὰν καταπίῃ ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν οὐχ ἑόρακας τοιαῦτα
|
—
|
אִם יְבַלְּעֶ֥נּוּ מִמְּקוֹמ֑וֹ וְכִ֥חֶשׁ בּ֝֗וֹ לֹ֣א רְאִיתִֽיךָ
|
Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.
|
| Hi 8,19 |
ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει
|
—
|
הֶן ה֭וּא מְשׂ֣וֹשׂ דַּרְכּ֑וֹ וּ֝מֵעָפָ֗ר אַחֵ֥ר יִצְמָֽחוּ
|
Toć to jest wesele drogi jego, a inny z ziemi wyrośnie.
|
| Hi 8,20 |
ὁ γὰρ κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσηται τὸν ἄκακον πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται
|
—
|
הֶן אֵ֭ל לֹ֣א יִמְאַס תָּ֑ם וְלֹֽא יַ֝חֲזִ֗יק בְּיַד מְרֵעִֽים
|
Oto Bóg nie odrzuci człowieka szczerego, ale złośnikom nie poda ręki.
|
| Hi 8,21 |
ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως
|
—
|
עַד יְמַלֵּ֣ה שְׂח֣וֹק פִּ֑יךָ וּשְׂפָתֶ֥יךָ תְרוּעָֽה
|
Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.
|
| Hi 8,22 |
οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται
|
—
|
שֹׂנְאֶ֥יךָ יִלְבְּשׁוּ בֹ֑שֶׁת וְאֹ֖הֶל רְשָׁעִ֣ים אֵינֶֽנּוּ
|
Gdyż, którzy cię mają w nienawiści, obleczeni będą wstydem, a przybytku niepobożnych nie będzie.
|
