| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl |
|---|
| Hi 7,11 |
ἀτὰρ οὖν οὐδὲ ἐγὼ φείσομαι τῷ στόματί μου λαλήσω ἐν ἀνάγκῃ ὤν ἀνοίξω πικρίαν ψυχῆς μου συνεχόμενος
|
—
|
גַּם אֲנִי֮ לֹ֤א אֶחֱשָׂ֫ךְ פִּ֥י אֲֽ֭דַבְּרָה בְּצַ֣ר רוּחִ֑י אָ֝שִׂ֗יחָה בְּמַ֣ר נַפְשִֽׁי
|
Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
|
| Hi 7,12 |
πότερον θάλασσά εἰμι ἢ δράκων ὅτι κατέταξας ἐπ᾿ ἐμὲ φυλακήν
|
—
|
הֲֽיָם אָ֭נִי אִם תַּנִּ֑ין כִּֽי תָשִׂ֖ים עָלַ֣י מִשְׁמָֽר
|
Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?
|
| Hi 7,13 |
εἶπα ὅτι παρακαλέσει με ἡ κλίνη μου ἀνοίσω δὲ πρὸς ἐμαυτὸν ἰδίᾳ λόγον τῇ κοίτῃ μου
|
—
|
כִּֽי אָ֭מַרְתִּי תְּנַחֲמֵ֣נִי עַרְשִׂ֑י יִשָּׂ֥א בְ֝שִׂיחִ֗י מִשְׁכָּבִֽי
|
Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:
|
| Hi 7,14 |
ἐκφοβεῖς με ἐνυπνίοις καὶ ἐν ὁράμασίν με καταπλήσσεις
|
—
|
וְחִתַּתַּ֥נִי בַחֲלֹמ֑וֹת וּֽמֵחֶזְיֹנ֥וֹת תְּבַעֲתַֽנִּי
|
Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.
|
| Hi 7,15 |
ἀπαλλάξεις ἀπὸ πνεύματός μου τὴν ψυχήν μου ἀπὸ δὲ θανάτου τὰ ὀστᾶ μου
|
—
|
וַתִּבְחַ֣ר מַחֲנָ֣ק נַפְשִׁ֑י מָ֝֗וֶת מֵֽעַצְמוֹתָֽי
|
A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.
|
| Hi 7,16 |
οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ζήσομαι ἵνα μακροθυμήσω ἀπόστα ἀπ᾿ ἐμοῦ κενὸς γάρ μου ὁ βίος
|
—
|
מָ֭אַסְתִּי לֹא לְעֹלָ֣ם אֶֽחְיֶ֑ה חֲדַ֥ל מִ֝מֶּ֗נִּי כִּי הֶ֥בֶל יָמָֽי
|
Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.
|
| Hi 7,17 |
τί γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι ἐμεγάλυνας αὐτὸν ἢ ὅτι προσέχεις τὸν νοῦν εἰς αὐτὸν
|
—
|
מָֽה אֱ֭נוֹשׁ כִּ֣י תְגַדְּלֶ֑נּוּ וְכִי תָשִׁ֖ית אֵלָ֣יו לִבֶּֽךָ
|
Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?
|
| Hi 7,18 |
ἢ ἐπισκοπὴν αὐτοῦ ποιήσῃ ἕως τὸ πρωὶ καὶ εἰς ἀνάπαυσιν αὐτὸν κρινεῖς
|
—
|
וַתִּפְקְדֶ֥נּוּ לִבְקָרִ֑ים לִ֝רְגָעִ֗ים תִּבְחָנֶֽנּוּ
|
A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?
|
| Hi 7,19 |
ἕως τίνος οὐκ ἐᾷς με οὐδὲ προΐῃ με ἕως ἂν καταπίω τὸν πτύελόν μου ἐν ὀδύνῃ
|
—
|
כַּ֭מָּה לֹא תִשְׁעֶ֣ה מִמֶּ֑נִּי לֹֽא תַ֝רְפֵּ֗נִי עַד בִּלְעִ֥י רֻקִּֽי
|
Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?
|
| Hi 7,20 |
εἰ ἐγὼ ἥμαρτον τί δύναμαί σοι πρᾶξαι ὁ ἐπιστάμενος τὸν νοῦν τῶν ἀνθρώπων διὰ τί ἔθου με κατεντευκτήν σου εἰμὶ δὲ ἐπὶ σοὶ φορτίον
|
—
|
חָטָ֡אתִי מָ֤ה אֶפְעַ֨ל לָךְ֮ נֹצֵ֪ר הָאָ֫דָ֥ם לָ֤מָה שַׂמְתַּ֣נִי לְמִפְגָּ֣ע לָ֑ךְ וָאֶהְיֶ֖ה עָלַ֣י לְמַשָּֽׂא
|
Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?
|
| Hi 7,21 |
καὶ διὰ τί οὐκ ἐποιήσω τῆς ἀνομίας μου λήθην καὶ καθαρισμὸν τῆς ἁμαρτίας μου νυνὶ δὲ εἰς γῆν ἀπελεύσομαι ὀρθρίζων δὲ οὐκέτι εἰμί
|
—
|
וּמֶ֤ה לֹא תִשָּׂ֣א פִשְׁעִי֮ וְתַעֲבִ֪יר אֶת עֲוֺ֫נִ֥י כִּֽי עַ֭תָּה לֶעָפָ֣ר אֶשְׁכָּ֑ב וְשִׁ֖חֲרְתַּ֣נִי וְאֵינֶֽנִּי
|
Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.
|
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)
