Hi 39 interlinia ›
| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl | |
|---|---|---|---|---|
| Hi 39,1 | εἰ ἔγνως καιρὸν τοκετοῦ τραγελάφων πέτρας ἐφύλαξας δὲ ὠδῖνας ἐλάφων | — | הֲיָדַ֗עְתָּ עֵ֭ת לֶ֣דֶת יַעֲלֵי סָ֑לַע חֹלֵ֖ל אַיָּל֣וֹת תִּשְׁמֹֽר | Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz? |
| Hi 39,2 | ἠρίθμησας δὲ αὐτῶν μῆνας πλήρεις τοκετοῦ ὠδῖνας δὲ αὐτῶν ἔλυσας | — | תִּסְפֹּ֣ר יְרָחִ֣ים תְּמַלֶּ֑אנָה וְ֝יָדַ֗עְתָּ עֵ֣ת לִדְתָּֽנָה | Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich? |
| Hi 39,3 | ἐξέθρεψας δὲ αὐτῶν τὰ παιδία ἔξω φόβου ὠδῖνας αὐτῶν ἐξαποστελεῖς | — | תִּ֭כְרַעְנָה יַלְדֵיהֶ֣ן תְּפַלַּ֑חְנָה חֶבְלֵיהֶ֥ם תְּשַׁלַּֽחְנָה | Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu? |
| Hi 39,4 | ἀπορρήξουσιν τὰ τέκνα αὐτῶν πληθυνθήσονται ἐν γενήματι ἐξελεύσονται καὶ οὐ μὴ ἀνακάμψουσιν αὐτοῖς | — | יַחְלְמ֣וּ בְ֭נֵיהֶם יִרְבּ֣וּ בַבָּ֑ר יָ֝צְא֗וּ וְלֹא שָׁ֥בוּ לָֽמוֹ | Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś? |
| Hi 39,5 | τίς δέ ἐστιν ὁ ἀφεὶς ὄνον ἄγριον ἐλεύθερον δεσμοὺς δὲ αὐτοῦ τίς ἔλυσεν | — | מִֽי שִׁלַּ֣ח פֶּ֣רֶא חָפְשִׁ֑י וּמֹסְר֥וֹת עָ֝ר֗וֹד מִ֣י פִתֵּֽחַ | Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże? |
| Hi 39,6 | ἐθέμην δὲ τὴν δίαιταν αὐτοῦ ἔρημον καὶ τὰ σκηνώματα αὐτοῦ ἁλμυρίδα | — | אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי עֲרָבָ֣ה בֵית֑וֹ וּֽמִשְׁכְּנוֹתָ֥יו מְלֵֽחָה | Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają; |
| Hi 39,7 | καταγελῶν πολυοχλίας πόλεως μέμψιν δὲ φορολόγου οὐκ ἀκούων | — | יִ֭שְׂחַק לַהֲמ֣וֹן קִרְיָ֑ה תְּשֻׁא֥וֹת נ֝וֹגֵ֗שׂ לֹ֣א יִשְׁמָֽע | Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich. |
| Hi 39,8 | κατασκέψεται ὄρη νομὴν αὐτοῦ καὶ ὀπίσω παντὸς χλωροῦ ζητεῖ | — | יְת֣וּר הָרִ֣ים מִרְעֵ֑הוּ וְאַחַ֖ר כָּל יָר֣וֹק יִדְרֽוֹשׁ | Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał? |
| Hi 39,9 | βουλήσεται δέ σοι μονόκερως δουλεῦσαι ἢ κοιμηθῆναι ἐπὶ φάτνης σου | — | הֲיֹ֣אבֶה רֵּ֣ים עָבְדֶ֑ךָ אִם יָ֝לִ֗ין עַל אֲבוּסֶֽךָ | Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone. |
| Hi 39,10 | δήσεις δὲ ἐν ἱμᾶσι ζυγὸν αὐτοῦ ἢ ἑλκύσει σου αὔλακας ἐν πεδίῳ | — | הֲֽתִקְשָׁר רֵ֭ים בְּתֶ֣לֶם עֲבֹת֑וֹ אִם יְשַׂדֵּ֖ד עֲמָקִ֣ים אַחֲרֶֽיךָ | On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba. |
| Hi 39,11 | πέποιθας δὲ ἐπ᾿ αὐτῷ ὅτι πολλὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπαφήσεις δὲ αὐτῷ τὰ ἔργα σου | — | הֲֽתִבְטַח בּ֭וֹ כִּי רַ֣ב כֹּח֑וֹ וְתַעֲזֹ֖ב אֵלָ֣יו יְגִיעֶֽךָ | Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka. |
| Hi 39,12 | πιστεύσεις δὲ ὅτι ἀποδώσει σοι τὸν σπόρον εἰσοίσει δέ σου τὸν ἅλωνα | — | הֲתַאֲמִ֣ין בּ֭וֹ כִּי ישוב זַרְעֶ֑ךָ וְֽגָרְנְךָ֥ יֶאֱסֹֽף | Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich? |
| Hi 39,13 | πτέρυξ τερπομένων νεελασα ἐὰν συλλάβῃ ασιδα καὶ νεσσα | — | כְּנַף רְנָנִ֥ים נֶעֱלָ֑סָה אִם אֶ֝בְרָ֗ה חֲסִידָ֥ה וְנֹצָֽה | Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą? |
| Hi 39,14 | ὅτι ἀφήσει εἰς γῆν τὰ ᾠὰ αὐτῆς καὶ ἐπὶ χοῦν θάλψει | — | כִּֽי תַעֲזֹ֣ב לָאָ֣רֶץ בֵּצֶ֑יהָ וְֽעַל עָפָ֥ר תְּחַמֵּֽם | Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję? |
| Hi 39,15 | καὶ ἐπελάθετο ὅτι ποὺς σκορπιεῖ καὶ θηρία ἀγροῦ καταπατήσει | — | וַ֭תִּשְׁכַּח כִּי רֶ֣גֶל תְּזוּרֶ֑הָ וְחַיַּ֖ת הַשָּׂדֶ֣ה תְּדוּשֶֽׁהָ | Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził? |
| Hi 39,16 | ἀπεσκλήρυνεν τὰ τέκνα αὐτῆς ὥστε μὴ ἑαυτῇ εἰς κενὸν ἐκοπίασεν ἄνευ φόβου | — | הִקְשִׁ֣יחַ בָּנֶ֣יהָ לְּלֹא לָ֑הּ לְרִ֖יק יְגִיעָ֣הּ בְּלִי פָֽחַד | Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi? |
| Hi 39,17 | ὅτι κατεσιώπησεν αὐτῇ ὁ θεὸς σοφίαν καὶ οὐκ ἐμέρισεν αὐτῇ ἐν τῇ συνέσει | — | כִּֽי הִשָּׁ֣הּ אֱל֣וֹהַּ חָכְמָ֑ה וְלֹא חָ֥לַק לָ֝֗הּ בַּבִּינָֽה | Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je. |
| Hi 39,18 | κατὰ καιρὸν ἐν ὕψει ὑψώσει καταγελάσεται ἵππου καὶ τοῦ ἐπιβάτου αὐτοῦ | — | כָּ֭עֵת בַּמָּר֣וֹם תַּמְרִ֑יא תִּֽשְׂחַ֥ק לַ֝סּ֗וּס וּלְרֹֽכְבֽוֹ | A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może. |
| Hi 39,19 | ἦ σὺ περιέθηκας ἵππῳ δύναμιν ἐνέδυσας δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ φόβον | — | הֲתִתֵּ֣ן לַסּ֣וּס גְּבוּרָ֑ה הֲתַלְבִּ֖ישׁ צַוָּאר֣וֹ רַעְמָֽה | Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się. |
| Hi 39,20 | περιέθηκας δὲ αὐτῷ πανοπλίαν δόξαν δὲ στηθέων αὐτοῦ τόλμῃ | — | הְֽ֭תַרְעִישֶׁנּוּ כָּאַרְבֶּ֑ה ה֖וֹד נַחְר֣וֹ אֵימָֽה | Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia. |
| Hi 39,21 | ἀνορύσσων ἐν πεδίῳ γαυριᾷ ἐκπορεύεται δὲ εἰς πεδίον ἐν ἰσχύι | — | יַחְפְּר֣וּ בָ֭עֵמֶק וְיָשִׂ֣ישׂ בְּכֹ֑חַ יֵ֝צֵ֗א לִקְרַאת נָֽשֶׁק | Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego. |
| Hi 39,22 | συναντῶν βέλει καταγελᾷ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ ἀπὸ σιδήρου | — | יִשְׂחַ֣ק לְ֭פַחַד וְלֹ֣א יֵחָ֑ת וְלֹֽא יָ֝שׁ֗וּב מִפְּנֵי חָֽרֶב | Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego? |
| Hi 39,23 | ἐπ᾿ αὐτῷ γαυριᾷ τόξον καὶ μάχαιρα | — | עָ֭לָיו תִּרְנֶ֣ה אַשְׁפָּ֑ה לַ֖הַב חֲנִ֣ית וְכִידֽוֹן | Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne. |
| Hi 39,24 | καὶ ὀργῇ ἀφανιεῖ τὴν γῆν καὶ οὐ μὴ πιστεύσῃ ἕως ἂν σημάνῃ σάλπιγξ | — | בְּרַ֣עַשׁ וְ֭רֹגֶז יְגַמֶּא אָ֑רֶץ וְלֹֽא יַ֝אֲמִ֗ין כִּי ק֥וֹל שׁוֹפָֽר | Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym. |
| Hi 39,25 | σάλπιγγος δὲ σημαινούσης λέγει εὖγε πόρρωθεν δὲ ὀσφραίνεται πολέμου σὺν ἅλματι καὶ κραυγῇ | — | בְּדֵ֤י שֹׁפָ֨ר יֹ֘אמַ֤ר הֶאָ֗ח וּֽ֭מֵרָחוֹק יָרִ֣יחַ מִלְחָמָ֑ה רַ֥עַם שָׂ֝רִים וּתְרוּעָֽה | Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza. |
| Hi 39,26 | ἐκ δὲ τῆς σῆς ἐπιστήμης ἕστηκεν ἱέραξ ἀναπετάσας τὰς πτέρυγας ἀκίνητος καθορῶν τὰ πρὸς νότον | — | הֲֽ֭מִבִּינָ֣תְךָ יַֽאֲבֶר נֵ֑ץ יִפְרֹ֖שׂ כנפו לְתֵימָֽן | Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce. |
| Hi 39,27 | ἐπὶ δὲ σῷ προστάγματι ὑψοῦται ἀετός γὺψ δὲ ἐπὶ νοσσιᾶς αὐτοῦ καθεσθεὶς αὐλίζεται | — | אִם עַל פִּ֭יךָ יַגְבִּ֣יהַּ נָ֑שֶׁר וְ֝כִ֗י יָרִ֥ים קִנּֽוֹ | Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby. |
| Hi 39,28 | ἐπ᾿ ἐξοχῇ πέτρας καὶ ἀποκρύφῳ | — | סֶ֣לַע יִ֭שְׁכֹּן וְיִתְלֹנָ֑ן עַֽל שֶׁן סֶ֝֗לַע וּמְצוּדָֽה | Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie. |
| Hi 39,29 | ἐκεῖσε ὢν ζητεῖ τὰ σῖτα πόρρωθεν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ σκοπεύουσιν | — | מִשָּׁ֥ם חָֽפַר אֹ֑כֶל לְ֝מֵרָח֗וֹק עֵינָ֥יו יַבִּֽיטוּ | Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi? |
| Hi 39,30 | νεοσσοὶ δὲ αὐτοῦ φύρονται ἐν αἵματι οὗ δ᾿ ἂν ὦσι τεθνεῶτες παραχρῆμα εὑρίσκονται | — | ואפרחו יְעַלְעוּ דָ֑ם וּבַאֲשֶׁ֥ר חֲ֝לָלִ֗ים שָׁ֣ם הֽוּא | Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje? Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku. Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą. Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest. A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł: Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie. Zatem odpowiedział Ijob Panu, i rzekł: Otom ja lichy, cóż ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje. Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam. |
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)