| Hi 38,1 |
μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι Ελιουν τῆς λέξεως εἶπεν ὁ κύριος τῷ Ιωβ διὰ λαίλαπος καὶ νεφῶν
|
—
|
וַיַּֽעַן יְהוָ֣ה אֶת אִ֭יּוֹב מנ הסערה וַיֹּאמַֽר
|
Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
|
| Hi 38,2 |
τίς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλήν συνέχων δὲ ῥήματα ἐν καρδίᾳ ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν
|
—
|
מִ֤י זֶ֨ה מַחְשִׁ֖יךְ עֵצָ֥ה בְמִלִּ֗ין בְּֽלִי דָֽעַת
|
Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
|
| Hi 38,3 |
ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου ἐρωτήσω δέ σε σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι
|
—
|
אֱזָר נָ֣א כְגֶ֣בֶר חֲלָצֶ֑יךָ וְ֝אֶשְׁאָלְךָ֗ וְהוֹדִיעֵֽנִי
|
Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.
|
| Hi 38,4 |
ποῦ ἦς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν ἀπάγγειλον δέ μοι εἰ ἐπίστῃ σύνεσιν
|
—
|
אֵיפֹ֣ה הָ֭יִיתָ בְּיָסְדִי אָ֑רֶץ הַ֝גֵּ֗ד אִם יָדַ֥עְתָּ בִינָֽה
|
Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
|
| Hi 38,5 |
τίς ἔθετο τὰ μέτρα αὐτῆς εἰ οἶδας ἢ τίς ὁ ἐπαγαγὼν σπαρτίον ἐπ᾿ αὐτῆς
|
—
|
מִי שָׂ֣ם מְ֭מַדֶּיהָ כִּ֣י תֵדָ֑ע א֤וֹ מִֽי נָטָ֖ה עָלֶ֣יהָ קָּֽו
|
Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?
|
| Hi 38,6 |
ἐπὶ τίνος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασιν τίς δέ ἐστιν ὁ βαλὼν λίθον γωνιαῖον ἐπ᾿ αὐτῆς
|
—
|
עַל מָ֭ה אֲדָנֶ֣יהָ הָטְבָּ֑עוּ א֥וֹ מִֽי יָ֝רָ֗ה אֶ֣בֶן פִּנָּתָֽהּ
|
Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny?
|
| Hi 38,7 |
ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου
|
—
|
בְּרָן יַ֭חַד כּ֣וֹכְבֵי בֹ֑קֶר וַ֝יָּרִ֗יעוּ כָּל בְּנֵ֥י אֱלֹהִֽים
|
Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.
|
| Hi 38,8 |
ἔφραξα δὲ θάλασσαν πύλαις ὅτε ἐμαίμασσεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτῆς ἐκπορευομένη
|
—
|
וַיָּ֣סֶךְ בִּדְלָתַ֣יִם יָ֑ם בְּ֝גִיח֗וֹ מֵרֶ֥חֶם יֵצֵֽא
|
Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?
|
| Hi 38,9 |
ἐθέμην δὲ αὐτῇ νέφος ἀμφίασιν ὁμίχλῃ δὲ αὐτὴν ἐσπαργάνωσα
|
—
|
בְּשׂוּמִ֣י עָנָ֣ן לְבֻשׁ֑וֹ וַ֝עֲרָפֶ֗ל חֲתֻלָּתֽוֹ
|
Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;
|
| Hi 38,10 |
ἐθέμην δὲ αὐτῇ ὅρια περιθεὶς κλεῖθρα καὶ πύλας
|
—
|
וָאֶשְׁבֹּ֣ר עָלָ֣יו חֻקִּ֑י וָֽ֝אָשִׂ֗ים בְּרִ֣יחַ וּדְלָתָֽיִם
|
Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,
|
| Hi 38,11 |
εἶπα δὲ αὐτῇ μέχρι τούτου ἐλεύσῃ καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ ἀλλ᾿ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα
|
—
|
וָאֹמַ֗ר עַד פֹּ֣ה תָ֭בוֹא וְלֹ֣א תֹסִ֑יף וּפֹ֥א יָ֝שִׁ֗ית בִּגְא֥וֹן גַּלֶּֽיךָ
|
I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
|
| Hi 38,12 |
ἦ ἐπὶ σοῦ συντέταχα φέγγος πρωινόν ἑωσφόρος δὲ εἶδεν τὴν ἑαυτοῦ τάξιν
|
—
|
הְֽ֭מִיָּמֶיךָ צִוִּ֣יתָ בֹּ֑קֶר ידעתה שחר מְקֹמֽוֹ
|
Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?
|
| Hi 38,13 |
ἐπιλαβέσθαι πτερύγων γῆς ἐκτινάξαι ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς
|
—
|
לֶ֭אֱחֹז בְּכַנְפ֣וֹת הָאָ֑רֶץ וְיִנָּעֲר֖וּ רְשָׁ מִמֶּֽנָּה
|
Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.
|
| Hi 38,14 |
ἦ σὺ λαβὼν γῆν πηλὸν ἔπλασας ζῷον καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου ἐπὶ γῆς
|
—
|
תִּ֭תְהַפֵּךְ כְּחֹ֣מֶר חוֹתָ֑ם וְ֝יִֽתְיַצְּב֗וּ כְּמ֣וֹ לְבֽוּשׁ
|
Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.
|
| Hi 38,15 |
ἀφεῖλας δὲ ἀπὸ ἀσεβῶν τὸ φῶς βραχίονα δὲ ὑπερηφάνων συνέτριψας
|
—
|
וְיִמָּנַ֣ע מֵרְשָׁ אוֹרָ֑ם וּזְר֥וֹעַ רָ֝מָ֗ה תִּשָּׁבֵֽר
|
I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.
|
| Hi 38,16 |
ἦλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας
|
—
|
הֲ֭בָאתָ עַד נִבְכֵי יָ֑ם וּבְחֵ֥קֶר תְּ֝ה֗וֹם הִתְהַלָּֽכְתָּ
|
Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
|
| Hi 38,17 |
ἀνοίγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν
|
—
|
הֲנִגְל֣וּ לְ֭ךָ שַׁעֲרֵי מָ֑וֶת וְשַׁעֲרֵ֖י צַלְמָ֣וֶת תִּרְאֶֽה
|
Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?
|
| Hi 38,18 |
νενουθέτησαι δὲ τὸ εὖρος τῆς ὑπ᾿ οὐρανόν ἀνάγγειλον δή μοι πόση τίς ἐστιν
|
—
|
הִ֭תְבֹּנַנְתָּ עַד רַחֲבֵי אָ֑רֶץ הַ֝גֵּ֗ד אִם יָדַ֥עְתָּ כֻלָּֽהּ
|
Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?
|
| Hi 38,19 |
ποίᾳ δὲ γῇ αὐλίζεται τὸ φῶς σκότους δὲ ποῖος ὁ τόπος
|
—
|
אֵי זֶ֣ה הַ֭דֶּרֶךְ יִשְׁכָּן א֑וֹר וְ֝חֹ֗שֶׁךְ אֵי זֶ֥ה מְקֹמֽוֹ
|
Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?
|
| Hi 38,20 |
εἰ ἀγάγοις με εἰς ὅρια αὐτῶν εἰ δὲ καὶ ἐπίστασαι τρίβους αὐτῶν
|
—
|
כִּ֣י תִ֭קָּחֶנּוּ אֶל גְּבוּל֑וֹ וְכִֽי תָ֝בִ֗ין נְתִיב֥וֹת בֵּיתֽוֹ
|
Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.
|
| Hi 38,21 |
οἶδα ἄρα ὅτι τότε γεγέννησαι ἀριθμὸς δὲ ἐτῶν σου πολύς
|
—
|
יָ֭דַעְתָּ כִּי אָ֣ז תִּוָּלֵ֑ד וּמִסְפַּ֖ר יָמֶ֣יךָ רַבִּֽים
|
Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?
|
| Hi 38,22 |
ἦλθες δὲ ἐπὶ θησαυροὺς χιόνος θησαυροὺς δὲ χαλάζης ἑόρακας
|
—
|
הֲ֭בָאתָ אֶל אֹצְר֣וֹת שָׁ֑לֶג וְאֹצְר֖וֹת בָּרָ֣ד תִּרְאֶֽה
|
Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?
|
| Hi 38,23 |
ἀπόκειται δέ σοι εἰς ὥραν ἐχθρῶν εἰς ἡμέραν πολέμου καὶ μάχης
|
—
|
אֲשֶׁר חָשַׂ֥כְתִּי לְעֶת צָ֑ר לְי֥וֹם קְ֝רָ֗ב וּמִלְחָמָֽה
|
Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny.
|
| Hi 38,24 |
πόθεν δὲ ἐκπορεύεται πάχνη ἢ διασκεδάννυται νότος εἰς τὴν ὑπ᾿ οὐρανόν
|
—
|
אֵי זֶ֣ה הַ֭דֶּרֶךְ יֵחָ֣לֶק א֑וֹר יָפֵ֖ץ קָדִ֣ים עֲלֵי אָֽרֶץ
|
Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?
|
| Hi 38,25 |
τίς δὲ ἡτοίμασεν ὑετῷ λάβρῳ ῥύσιν ὁδὸν δὲ κυδοιμῶν
|
—
|
מִֽי פִלַּ֣ג לַשֶּׁ֣טֶף תְּעָלָ֑ה וְ֝דֶ֗רֶךְ לַחֲזִ֥יז קֹלֽוֹת
|
Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?
|
| Hi 38,26 |
τοῦ ὑετίσαι ἐπὶ γῆν οὗ οὐκ ἀνήρ ἔρημον οὗ οὐχ ὑπάρχει ἄνθρωπος ἐν αὐτῇ
|
—
|
לְ֭הַמְטִיר עַל אֶ֣רֶץ לֹא אִ֑ישׁ מִ֝דְבָּ֗ר לֹא אָדָ֥ם בּֽוֹ
|
Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;
|
| Hi 38,27 |
τοῦ χορτάσαι ἄβατον καὶ ἀοίκητον καὶ τοῦ ἐκβλαστῆσαι ἔξοδον χλόης
|
—
|
לְהַשְׂבִּ֣יעַ שֹׁ֭אָה וּמְשֹׁאָ֑ה וּ֝לְהַצְמִ֗יחַ מֹ֣צָא דֶֽשֶׁא
|
Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.
|
| Hi 38,28 |
τίς ἐστιν ὑετοῦ πατήρ τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου
|
—
|
הֲיֵשׁ לַמָּטָ֥ר אָ֑ב א֥וֹ מִי ה֝וֹלִ֗יד אֶגְלֵי טָֽל
|
Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?
|
| Hi 38,29 |
ἐκ γαστρὸς δὲ τίνος ἐκπορεύεται ὁ κρύσταλλος πάχνην δὲ ἐν οὐρανῷ τίς τέτοκεν
|
—
|
מִבֶּ֣טֶן מִ֭י יָצָ֣א הַקָּ֑רַח וּכְפֹ֥ר שָׁ֝מַיִם מִ֣י יְלָדֽוֹ
|
Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?
|
| Hi 38,30 |
ἣ καταβαίνει ὥσπερ ὕδωρ ῥέον πρόσωπον δὲ ἀβύσσου τίς ἔπηξεν
|
—
|
כָּ֭אֶבֶן מַ֣יִם יִתְחַבָּ֑אוּ וּפְנֵ֥י תְ֝ה֗וֹם יִתְלַכָּֽדוּ
|
Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.
|
| Hi 38,31 |
συνῆκας δὲ δεσμὸν Πλειάδος καὶ φραγμὸν Ὠρίωνος ἤνοιξας
|
—
|
הַֽ֭תְקַשֵּׁר מַעֲדַנּ֣וֹת כִּימָ֑ה אֽוֹ מֹשְׁכ֖וֹת כְּסִ֣יל תְּפַתֵּֽחַ
|
Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?
|
| Hi 38,32 |
ἦ διανοίξεις μαζουρωθ ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ Ἕσπερον ἐπὶ κόμης αὐτοῦ ἄξεις αὐτά
|
—
|
הֲתֹצִ֣יא מַזָּר֣וֹת בְּעִתּ֑וֹ וְ֝עַ֗יִשׁ עַל בָּנֶ֥יהָ תַנְחֵֽם
|
Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz?
|
| Hi 38,33 |
ἐπίστασαι δὲ τροπὰς οὐρανοῦ ἢ τὰ ὑπ᾿ οὐρανὸν ὁμοθυμαδὸν γινόμενα
|
—
|
הֲ֭יָדַעְתָּ חֻקּ֣וֹת שָׁמָ֑יִם אִם תָּשִׂ֖ים מִשְׁטָר֣וֹ בָאָֽרֶץ
|
I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?
|
| Hi 38,34 |
καλέσεις δὲ νέφος φωνῇ καὶ τρόμῳ ὕδατος λάβρῳ ὑπακούσεταί σου
|
—
|
הֲתָרִ֣ים לָעָ֣ב קוֹלֶ֑ךָ וְֽשִׁפְעַת מַ֥יִם תְּכַסֶּֽךָּ
|
Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?
|
| Hi 38,35 |
ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται ἐροῦσιν δέ σοι τί ἐστιν
|
—
|
הַֽתְשַׁלַּ֣ח בְּרָקִ֣ים וְיֵלֵ֑כוּ וְיֹאמְר֖וּ לְךָ֣ הִנֵּֽנוּ
|
Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?
|
| Hi 38,36 |
τίς δὲ ἔδωκεν γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην
|
—
|
מִי שָׁ֭ת בַּטֻּח֣וֹת חָכְמָ֑ה א֤וֹ מִֽי נָתַ֖ן לַשֶּׂ֣כְוִי בִינָֽה
|
Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
|
| Hi 38,37 |
τίς δὲ ὁ ἀριθμῶν νέφη σοφίᾳ οὐρανὸν δὲ εἰς γῆν ἔκλινεν
|
—
|
מִֽי יְסַפֵּ֣ר שְׁחָקִ֣ים בְּחָכְמָ֑ה וְנִבְלֵ֥י שָׁ֝מַ֗יִם מִ֣י יַשְׁכִּֽיב
|
Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?
|
| Hi 38,38 |
κέχυται δὲ ὥσπερ γῆ κονία κεκόλληκα δὲ αὐτὸν ὥσπερ λίθῳ κύβον
|
—
|
בְּצֶ֣קֶת עָ֭פָר לַמּוּצָ֑ק וּרְגָבִ֥ים יְדֻבָּֽקוּ
|
Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?
|
| Hi 38,39 |
θηρεύσεις δὲ λέουσιν βοράν ψυχὰς δὲ δρακόντων ἐμπλήσεις
|
—
|
הֲתָצ֣וּד לְלָבִ֣יא טָ֑רֶף וְחַיַּ֖ת כְּפִירִ֣ים תְּמַלֵּֽא
|
—
|
| Hi 38,40 |
δεδοίκασιν γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν κάθηνται δὲ ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες
|
—
|
כִּי יָשֹׁ֥חוּ בַמְּעוֹנ֑וֹת יֵשְׁב֖וּ בַסֻּכָּ֣ה לְמוֹ אָֽרֶב
|
—
|
| Hi 38,41 |
τίς δὲ ἡτοίμασεν κόρακι βοράν νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς κύριον κεκράγασιν πλανώμενοι τὰ σῖτα ζητοῦντες
|
—
|
מִ֤י יָכִ֥ין לָעֹרֵ֗ב צֵ֫יד֥וֹ כִּֽי ילדו אֶל אֵ֣ל יְשַׁוֵּ֑עוּ יִ֝תְע֗וּ לִבְלִי אֹֽכֶל
|
—
|
