| Hi 36,1 |
προσθεὶς δὲ Ελιους ἔτι λέγει
|
—
|
וַיֹּ֥סֶף אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר
|
Do tego przydał Elihu, i rzekł:
|
| Hi 36,2 |
μεῖνόν με μικρὸν ἔτι ἵνα διδάξω σε ἔτι γὰρ ἐν ἐμοί ἐστιν λέξις
|
—
|
כַּתַּר לִ֣י זְ֭עֵיר וַאֲחַוֶּ֑ךָּ כִּ֤י ע֖וֹד לֶאֱל֣וֹהַּ מִלִּֽים
|
Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.
|
| Hi 36,3 |
ἀναλαβὼν τὴν ἐπιστήμην μου μακρὰν ἔργοις δέ μου δίκαια ἐρῶ
|
—
|
אֶשָּׂ֣א דֵ֭עִי לְמֵרָח֑וֹק וּ֝לְפֹעֲלִ֗י אֶֽתֵּֽן צֶֽדֶק
|
Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.
|
| Hi 36,4 |
ἐπ᾿ ἀληθείας καὶ οὐκ ἄδικα ῥήματα ἀδίκως συνίεις
|
—
|
כִּֽי אָ֭מְנָם לֹא שֶׁ֣קֶר מִלָּ֑י תְּמִ֖ים דֵּע֣וֹת עִמָּֽךְ
|
Boć zaprawdę bez kłamstwa będą mowy moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą.
|
| Hi 36,5 |
γίγνωσκε δὲ ὅτι ὁ κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσηται τὸν ἄκακον δυνατὸς ἰσχύι καρδίας
|
—
|
הֶן אֵ֣ל כַּ֭בִּיר וְלֹ֣א יִמְאָ֑ס כַּ֝בִּ֗יר כֹּ֣חַֽ לֵֽב
|
Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca.
|
| Hi 36,6 |
ἀσεβῆ οὐ μὴ ζωοποιήσει καὶ κρίμα πτωχῶν δώσει
|
—
|
לֹא יְחַיֶּ֥ה רָשָׁ֑ע וּמִשְׁפַּ֖ט עֲנִיִּ֣ים יִתֵּֽן
|
Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
|
| Hi 36,7 |
οὐκ ἀφελεῖ ἀπὸ δικαίου ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ μετὰ βασιλέων εἰς θρόνον καὶ καθιεῖ αὐτοὺς εἰς νεῖκος καὶ ὑψωθήσονται
|
—
|
לֹֽא יִגְרַ֥ע מִצַּדִּ֗יק עֵ֫ינָ֥יו וְאֶת מְלָכִ֥ים לַכִּסֵּ֑א וַיֹּשִׁיבֵ֥ם לָ֝נֶ֗צַח וַיִּגְבָּֽהוּ
|
Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na stolicy sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni.
|
| Hi 36,8 |
καὶ εἰ πεπεδημένοι ἐν χειροπέδαις συσχεθήσονται ἐν σχοινίοις πενίας
|
—
|
וְאִם אֲסוּרִ֥ים בַּזִּקִּ֑ים יִ֝לָּכְד֗וּן בְּחַבְלֵי עֹֽנִי
|
A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
|
| Hi 36,9 |
καὶ ἀναγγελεῖ αὐτοῖς τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰ παραπτώματα αὐτῶν ὅτι ἰσχύσουσιν
|
—
|
וַיַּגֵּ֣ד לָהֶ֣ם פָּעֳלָ֑ם וּ֝פִשְׁעֵיהֶ֗ם כִּ֣י יִתְגַּבָּֽרוּ
|
Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;
|
| Hi 36,10 |
ἀλλὰ τοῦ δικαίου εἰσακούσεται καὶ εἶπεν ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐξ ἀδικίας
|
—
|
וַיִּ֣גֶל אָ֭זְנָם לַמּוּסָ֑ר וַ֝יֹּ֗אמֶר כִּֽי יְשֻׁב֥וּן מֵאָֽוֶן
|
I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
|
| Hi 36,11 |
ἐὰν ἀκούσωσιν καὶ δουλεύσωσιν συντελέσουσιν τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν ἐν εὐπρεπείαις
|
—
|
אִֽם יִשְׁמְע֗וּ וְֽיַ֫עֲבֹ֥דוּ יְכַלּ֣וּ יְמֵיהֶ֣ם בַּטּ֑וֹב וּ֝שְׁנֵיהֶ֗ם בַּנְּעִימִֽים
|
Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokończą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach.
|
| Hi 36,12 |
ἀσεβεῖς δὲ οὐ διασῴζει παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι εἰδέναι αὐτοὺς τὸν κύριον καὶ διότι νουθετούμενοι ἀνήκοοι ἦσαν
|
—
|
וְאִם לֹ֣א יִ֭שְׁמְעוּ בְּשֶׁ֣לַח יַעֲבֹ֑רוּ וְ֝יִגְוְע֗וּ כִּבְלִי דָֽעַת
|
Ale jeźli nie usłuchają, od miecza zejdą, a pomrą bez umiejętności.
|
| Hi 36,13 |
καὶ ὑποκριταὶ καρδίᾳ τάξουσιν θυμόν οὐ βοήσονται ὅτι ἔδησεν αὐτούς
|
—
|
וְֽחַנְפֵי לֵ֭ב יָשִׂ֣ימוּ אָ֑ף לֹ֥א יְ֝שַׁוְּע֗וּ כִּ֣י אֲסָרָֽם
|
Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże.
|
| Hi 36,14 |
ἀποθάνοι τοίνυν ἐν νεότητι ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἡ δὲ ζωὴ αὐτῶν τιτρωσκομένη ὑπὸ ἀγγέλων
|
—
|
תָּמֹ֣ת בַּנֹּ֣עַר נַפְשָׁ֑ם וְ֝חַיָּתָ֗ם בַּקְּדֵשִֽׁים
|
Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.
|
| Hi 36,15 |
ἀνθ᾿ ὧν ἔθλιψαν ἀσθενῆ καὶ ἀδύνατον κρίμα δὲ πραέων ἐκθήσει
|
—
|
יְחַלֵּ֣ץ עָנִ֣י בְעָנְי֑וֹ וְיִ֖גֶל בַּלַּ֣חַץ אָזְנָֽם
|
Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
|
| Hi 36,16 |
καὶ προσέτι ἠπάτησέν σε ἐκ στόματος ἐχθροῦ ἄβυσσος κατάχυσις ὑποκάτω αὐτῆς καὶ κατέβη τράπεζά σου πλήρης πιότητος
|
—
|
וְאַ֤ף הֲסִיתְךָ֨ מִפִּי צָ֗ר רַ֭חַב לֹא מוּצָ֣ק תַּחְתֶּ֑יהָ וְנַ֥חַת שֻׁ֝לְחָנְךָ֗ מָ֣לֵא דָֽשֶׁן
|
Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie niemasz ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości.
|
| Hi 36,17 |
οὐχ ὑστερήσει δὲ ἀπὸ δικαίων κρίμα
|
—
|
וְדִין רָשָׁ֥ע מָלֵ֑אתָ דִּ֖ין וּמִשְׁפָּ֣ט יִתְמֹֽכוּ
|
Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
|
| Hi 36,18 |
θυμὸς δὲ ἐπ᾿ ἀσεβεῖς ἔσται δι᾿ ἀσέβειαν δώρων ὧν ἐδέχοντο ἐπ᾿ ἀδικίαις
|
—
|
כִּֽי חֵ֭מָה פֶּן יְסִֽיתְךָ֣ בְסָ֑פֶק וְרָב כֹּ֝֗פֶר אַל יַטֶּֽךָּ
|
Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
|
| Hi 36,19 |
μή σε ἐκκλινάτω ἑκὼν ὁ νοῦς δεήσεως ἐν ἀνάγκῃ ὄντων ἀδυνάτων καὶ πάντας τοὺς κραταιοῦντας ἰσχύν
|
—
|
הֲיַעֲרֹ֣ךְ שׁ֭וּעֲךָ לֹ֣א בְצָ֑ר וְ֝כֹ֗ל מַאֲמַצֵּי כֹֽחַ
|
Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.
|
| Hi 36,20 |
μὴ ἐξελκύσῃς τὴν νύκτα τοῦ ἀναβῆναι λαοὺς ἀντ᾿ αὐτῶν
|
—
|
אַל תִּשְׁאַ֥ף הַלָּ֑יְלָה לַעֲל֖וֹת עַמִּ֣ים תַּחְתָּֽם
|
Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.
|
| Hi 36,21 |
ἀλλὰ φύλαξαι μὴ πράξῃς ἄτοπα ἐπὶ τοῦτον γὰρ ἐξείλω ἀπὸ πτωχείας
|
—
|
הִ֭שָּׁמֶר אַל תֵּ֣פֶן אֶל אָ֑וֶן כִּֽי עַל זֶ֝֗ה בָּחַ֥רְתָּ מֵעֹֽנִי
|
Strzeż, abyś się nie oglądał na nieprawość, obierając ją sobie nad utrapienia.
|
| Hi 36,22 |
ἰδοὺ ὁ ἰσχυρὸς κραταιώσει ἐν ἰσχύι αὐτοῦ τίς γάρ ἐστιν κατ᾿ αὐτὸν δυνάστης
|
—
|
הֶן אֵ֭ל יַשְׂגִּ֣יב בְּכֹח֑וֹ מִ֖י כָמֹ֣הוּ מוֹרֶֽה
|
Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
|
| Hi 36,23 |
τίς δέ ἐστιν ὁ ἐτάζων αὐτοῦ τὰ ἔργα ἢ τίς ὁ εἴπας ἔπραξεν ἄδικα
|
—
|
מִֽי פָקַ֣ד עָלָ֣יו דַּרְכּ֑וֹ וּמִֽי אָ֝מַ֗ר פָּעַ֥לְתָּ עַוְלָֽה
|
Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
|
| Hi 36,24 |
μνήσθητι ὅτι μεγάλα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ ἔργα ὧν ἦρξαν ἄνδρες
|
—
|
זְ֭כֹר כִּֽי תַשְׂגִּ֣יא פָעֳל֑וֹ אֲשֶׁ֖ר שֹׁרְר֣וּ אֲנָשִֽׁים
|
Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
|
| Hi 36,25 |
πᾶς ἄνθρωπος εἶδεν ἐν ἑαυτῷ ὅσοι τιτρωσκόμενοί εἰσιν βροτοί
|
—
|
כָּל אָדָ֥ם חָֽזוּ ב֑וֹ אֱ֝נ֗וֹשׁ יַבִּ֥יט מֵרָחֽוֹק
|
Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
|
| Hi 36,26 |
ἰδοὺ ὁ ἰσχυρὸς πολύς καὶ οὐ γνωσόμεθα ἀριθμὸς ἐτῶν αὐτοῦ καὶ ἀπέραντος
|
—
|
הֶן אֵ֣ל שַׂ֭גִּיא וְלֹ֣א נֵדָ֑ע מִסְפַּ֖ר שָׁנָ֣יו וְלֹא חֵֽקֶר
|
Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może.
|
| Hi 36,27 |
ἀριθμηταὶ δὲ αὐτῷ σταγόνες ὑετοῦ καὶ ἐπιχυθήσονται ὑετῷ εἰς νεφέλην
|
—
|
כִּ֭י יְגָרַ֣ע נִטְפֵי מָ֑יִם יָזֹ֖קּוּ מָטָ֣ר לְאֵדֽוֹ
|
Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,
|
| Hi 36,28 |
ῥυήσονται παλαιώματα ἐσκίασεν δὲ νέφη ἐπὶ ἀμυθήτων βροτῶν ὥραν ἔθετο κτήνεσιν οἴδασιν δὲ κοίτης τάξιν ἐπὶ τούτοις πᾶσιν οὐκ ἐξίσταταί σου ἡ διάνοια οὐδὲ διαλλάσσεταί σου ἡ καρδία ἀπὸ σώματος
|
—
|
אֲשֶֽׁר יִזְּל֥וּ שְׁחָקִ֑ים יִ֝רְעֲפ֗וּ עֲלֵ֤י אָדָ֬ם רָֽב
|
Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.
|
| Hi 36,29 |
καὶ ἐὰν συνῇ ἀπεκτάσεις νεφέλης ἰσότητα σκηνῆς αὐτοῦ
|
—
|
אַ֣ף אִם יָ֭בִין מִפְרְשֵׂי עָ֑ב תְּ֝שֻׁא֗וֹת סֻכָּתֽוֹ
|
(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.
|
| Hi 36,30 |
ἰδοὺ ἐκτείνει ἐπ᾿ αὐτὸν ηδω καὶ ῥιζώματα τῆς θαλάσσης ἐκάλυψεν
|
—
|
הֵן פָּרַ֣שׂ עָלָ֣יו אוֹר֑וֹ וְשָׁרְשֵׁ֖י הַיָּ֣ם כִּסָּֽה
|
Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
|
| Hi 36,31 |
ἐν γὰρ αὐτοῖς κρινεῖ λαούς δώσει τροφὴν τῷ ἰσχύοντι
|
—
|
כִּי בָ֭ם יָדִ֣ין עַמִּ֑ים יִֽתֶּן אֹ֥כֶל לְמַכְבִּֽיר
|
Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.
|
| Hi 36,32 |
ἐπὶ χειρῶν ἐκάλυψεν φῶς καὶ ἐνετείλατο περὶ αὐτῆς ἐν ἀπαντῶντι
|
—
|
עַל כַּפַּ֥יִם כִּסָּה א֑וֹר וַיְצַ֖ו עָלֶ֣יהָ בְמַפְגִּֽיעַ
|
Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)
|
| Hi 36,33 |
ἀναγγελεῖ περὶ αὐτοῦ φίλον αὐτοῦ κτῆσις καὶ περὶ ἀδικίας
|
—
|
יַגִּ֣יד עָלָ֣יו רֵע֑וֹ מִ֝קְנֶ֗ה אַ֣ף עַל עוֹלֶֽה
|
Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
|
