| Hi 33,1 |
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἄκουσον Ιωβ τὰ ῥήματά μου καὶ λαλιὰν ἐνωτίζου μου
|
—
|
וְֽאוּלָ֗ם שְׁמַֽע נָ֣א אִיּ֣וֹב מִלָּ֑י וְֽכָל דְּבָרַ֥י הַאֲזִֽינָה
|
A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
|
| Hi 33,2 |
ἰδοὺ γὰρ ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐλάλησεν ἡ γλῶσσά μου
|
—
|
הִנֵּה נָ֭א פָּתַ֣חְתִּי פִ֑י דִּבְּרָ֖ה לְשׁוֹנִ֣י בְחִכִּֽי
|
Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
|
| Hi 33,3 |
καθαρά μου ἡ καρδία ῥήμασιν σύνεσις δὲ χειλέων μου καθαρὰ νοήσει
|
—
|
יֹֽשֶׁר לִבִּ֥י אֲמָרָ֑י וְדַ֥עַת שְׂ֝פָתַ֗י בָּר֥וּר מִלֵּֽלוּ
|
Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
|
| Hi 33,4 |
πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με πνοὴ δὲ παντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με
|
—
|
רֽוּחַ אֵ֥ל עָשָׂ֑תְנִי וְנִשְׁמַ֖ת שַׁדַּ֣י תְּחַיֵּֽנִי
|
Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
|
| Hi 33,5 |
ἐὰν δύνῃ δός μοι ἀπόκρισιν πρὸς ταῦτα ὑπόμεινον στῆθι κατ᾿ ἐμὲ καὶ ἐγὼ κατὰ σέ
|
—
|
אִם תּוּכַ֥ל הֲשִׁיבֵ֑נִי עֶרְכָ֥ה לְ֝פָנַ֗י הִתְיַצָּֽבָה
|
Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
|
| Hi 33,6 |
ἐκ πηλοῦ διήρτισαι σὺ ὡς καὶ ἐγώ ἐκ τοῦ αὐτοῦ διηρτίσμεθα
|
—
|
הֵן אֲנִ֣י כְפִ֣יךָ לָאֵ֑ל מֵ֝חֹ֗מֶר קֹרַ֥צְתִּי גַם אָֽנִי
|
Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
|
| Hi 33,7 |
οὐχ ὁ φόβος μού σε στροβήσει οὐδὲ ἡ χείρ μου βαρεῖα ἔσται ἐπὶ σοί
|
—
|
הִנֵּ֣ה אֵ֭מָתִי לֹ֣א תְבַעֲתֶ֑ךָּ וְ֝אַכְפִּ֗י עָלֶ֥יךָ לֹא יִכְבָּֽד
|
Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.
|
| Hi 33,8 |
πλὴν εἶπας ἐν ὠσίν μου φωνὴν ῥημάτων σου ἀκήκοα
|
—
|
אַ֭ךְ אָמַ֣רְתָּ בְאָזְנָ֑י וְק֖וֹל מִלִּ֣ין אֶשְׁמָֽע
|
A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
|
| Hi 33,9 |
διότι λέγεις καθαρός εἰμι οὐχ ἁμαρτών ἄμεμπτος δέ εἰμι οὐ γὰρ ἠνόμησα
|
—
|
זַ֥ךְ אֲנִ֗י בְּֽלִ֫י פָ֥שַׁע חַ֥ף אָנֹכִ֑י וְלֹ֖א עָוֺ֣ן לִֽי
|
Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.
|
| Hi 33,10 |
μέμψιν δὲ κατ᾿ ἐμοῦ εὗρεν ἥγηται δέ με ὥσπερ ὑπεναντίον
|
—
|
הֵ֣ן תְּ֭נוּאוֹת עָלַ֣י יִמְצָ֑א יַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לֽוֹ
|
Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.
|
| Hi 33,11 |
ἔθετο δὲ ἐν ξύλῳ τὸν πόδα μου ἐφύλαξεν δέ μου πάσας τὰς ὁδούς
|
—
|
יָשֵׂ֣ם בַּסַּ֣ד רַגְלָ֑י יִ֝שְׁמֹ֗ר כָּל אָרְחֹתָֽי
|
Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.
|
| Hi 33,12 |
πῶς γὰρ λέγεις δίκαιός εἰμι καὶ οὐκ ἐπακήκοέν μου αἰώνιος γάρ ἐστιν ὁ ἐπάνω βροτῶν
|
—
|
הֶן זֹ֣את לֹא צָדַ֣קְתָּ אֶעֱנֶ֑ךָּ כִּֽי יִרְבֶּ֥ה אֱ֝ל֗וֹהַ מֵאֱנֽוֹשׁ
|
Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.
|
| Hi 33,13 |
λέγεις δέ διὰ τί τῆς δίκης μου οὐκ ἐπακήκοεν πᾶν ῥῆμα
|
—
|
מַ֭דּוּעַ אֵלָ֣יו רִיב֑וֹתָ כִּ֥י כָל דְּ֝בָרָ֗יו לֹ֣א יַעֲנֶֽה
|
Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
|
| Hi 33,14 |
ἐν γὰρ τῷ ἅπαξ λαλήσαι ὁ κύριος ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ ἐνύπνιον
|
—
|
כִּֽי בְאַחַ֥ת יְדַבֶּר אֵ֑ל וּ֝בִשְׁתַּ֗יִם לֹ֣א יְשׁוּרֶֽנָּה
|
Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.
|
| Hi 33,15 |
ἢ ἐν μελέτῃ νυκτερινῇ ὡς ὅταν ἐπιπίπτῃ δεινὸς φόβος ἐπ᾿ ἀνθρώπους ἐπὶ νυσταγμάτων ἐπὶ κοίτης
|
—
|
בַּחֲל֤וֹם חֶזְי֬וֹן לַ֗יְלָה בִּנְפֹ֣ל תַּ֭רְדֵּמָה עַל אֲנָשִׁ֑ים בִּ֝תְנוּמ֗וֹת עֲלֵ֣י מִשְׁכָּֽב
|
We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:
|
| Hi 33,16 |
τότε ἀνακαλύπτει νοῦν ἀνθρώπων ἐν εἴδεσιν φόβου τοιούτοις αὐτοὺς ἐξεφόβησεν
|
—
|
אָ֣ז יִ֭גְלֶה אֹ֣זֶן אֲנָשִׁ֑ים וּבְמֹ֖סָרָ֣ם יַחְתֹּֽם
|
Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
|
| Hi 33,17 |
ἀποστρέψαι ἄνθρωπον ἐξ ἀδικίας τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ ἀπὸ πτώματος ἐρρύσατο
|
—
|
לְ֭הָסִיר אָדָ֣ם מַעֲשֶׂ֑ה וְגֵוָ֖ה מִגֶּ֣בֶר יְכַסֶּֽה
|
Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;
|
| Hi 33,18 |
ἐφείσατο δὲ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἀπὸ θανάτου καὶ μὴ πεσεῖν αὐτὸν ἐν πολέμῳ
|
—
|
יַחְשֹׂ֣ךְ נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי שָׁ֑חַת וְ֝חַיָּת֗וֹ מֵעֲבֹ֥ר בַּשָּֽׁלַח
|
Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.
|
| Hi 33,19 |
πάλιν δὲ ἤλεγξεν αὐτὸν ἐν μαλακίᾳ ἐπὶ κοίτης καὶ πλῆθος ὀστῶν αὐτοῦ ἐνάρκησεν
|
—
|
וְהוּכַ֣ח בְּ֭מַכְאוֹב עַל מִשְׁכָּב֑וֹ וריב עֲצָמָ֣יו אֵתָֽן
|
Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.
|
| Hi 33,20 |
πᾶν δὲ βρωτὸν σίτου οὐ μὴ δύνηται προσδέξασθαι καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ βρῶσιν ἐπιθυμήσει
|
—
|
וְזִֽהֲמַ֣תּוּ חַיָּת֣וֹ לָ֑חֶם וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מַאֲכַ֥ל תַּאֲוָֽה
|
Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.
|
| Hi 33,21 |
ἕως ἂν σαπῶσιν αὐτοῦ αἱ σάρκες καὶ ἀποδείξῃ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ κενά
|
—
|
יִ֣כֶל בְּשָׂר֣וֹ מֵרֹ֑אִי ושפי עַ֝צְמוֹתָ֗יו לֹ֣א רֻאּֽוּ
|
Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;
|
| Hi 33,22 |
ἤγγισεν δὲ εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἡ δὲ ζωὴ αὐτοῦ ἐν ᾅδῃ
|
—
|
וַתִּקְרַ֣ב לַשַּׁ֣חַת נַפְשׁ֑וֹ וְ֝חַיָּת֗וֹ לַֽמְמִתִֽים
|
I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.
|
| Hi 33,23 |
ἐὰν ὦσιν χίλιοι ἄγγελοι θανατηφόροι εἷς αὐτῶν οὐ μὴ τρώσῃ αὐτόν ἐὰν νοήσῃ τῇ καρδίᾳ ἐπιστραφῆναι ἐπὶ κύριον ἀναγγείλῃ δὲ ἀνθρώπῳ τὴν ἑαυτοῦ μέμψιν τὴν δὲ ἄνοιαν αὐτοῦ δείξῃ
|
—
|
אִם יֵ֤שׁ עָלָ֨יו מַלְאָ֗ךְ מֵלִ֗יץ אֶחָ֥ד מִנִּי אָ֑לֶף לְהַגִּ֖יד לְאָדָ֣ם יָשְׁרֽוֹ
|
Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:
|
| Hi 33,24 |
ἀνθέξεται τοῦ μὴ πεσεῖν αὐτὸν εἰς θάνατον ἀνανεώσει δὲ αὐτοῦ τὸ σῶμα ὥσπερ ἀλοιφὴν ἐπὶ τοίχου τὰ δὲ ὀστᾶ αὐτοῦ ἐμπλήσει μυελοῦ
|
—
|
וַיְחֻנֶּ֗נּוּ וַיֹּ֗אמֶר פְּ֭דָעֵהוּ מֵרֶ֥דֶת שָׁ֗חַת מָצָ֥אתִי כֹֽפֶר
|
Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
|
| Hi 33,25 |
ἁπαλυνεῖ δὲ αὐτοῦ τὰς σάρκας ὥσπερ νηπίου ἀποκαταστήσει δὲ αὐτὸν ἀνδρωθέντα ἐν ἀνθρώποις
|
—
|
רֻֽטֲפַ֣שׁ בְּשָׂר֣וֹ מִנֹּ֑עַר יָ֝שׁ֗וּב לִימֵ֥י עֲלוּמָֽיו
|
I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.
|
| Hi 33,26 |
εὐξάμενος δὲ πρὸς κύριον καὶ δεκτὰ αὐτῷ ἔσται εἰσελεύσεται δὲ προσώπῳ καθαρῷ σὺν ἐξηγορίᾳ ἀποδώσει δὲ ἀνθρώποις δικαιοσύνην
|
—
|
יֶעְתַּ֤ר אֶל אֱל֨וֹהַּ וַיִּרְצֵ֗הוּ וַיַּ֣רְא פָּ֭נָיו בִּתְרוּעָ֑ה וַיָּ֥שֶׁב לֶ֝אֱנ֗וֹשׁ צִדְקָתֽוֹ
|
Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;
|
| Hi 33,27 |
εἶτα τότε ἀπομέμψεται ἄνθρωπος αὐτὸς ἑαυτῷ λέγων οἷα συνετέλουν καὶ οὐκ ἄξια ἤτασέν με ὧν ἥμαρτον
|
—
|
יָשֹׁ֤ר עַל אֲנָשִׁ֗ים וַיֹּ֗אמֶר חָ֭טָאתִי וְיָשָׁ֥ר הֶעֱוֵ֗יתִי וְלֹא שָׁ֥וָה לִֽי
|
Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.
|
| Hi 33,28 |
σῶσον ψυχήν μου τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς διαφθοράν καὶ ἡ ζωή μου φῶς ὄψεται
|
—
|
פָּדָ֣ה נפשי מֵעֲבֹ֣ר בַּשָּׁ֑חַת וחיתי בָּא֥וֹר תִּרְאֶֽה
|
Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
|
| Hi 33,29 |
ἰδοὺ πάντα ταῦτα ἐργᾶται ὁ ἰσχυρὸς ὁδοὺς τρεῖς μετὰ ἀνδρός
|
—
|
הֶן כָּל אֵ֭לֶּה יִפְעַל אֵ֑ל פַּעֲמַ֖יִם שָׁל֣וֹשׁ עִם גָּֽבֶר
|
Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,
|
| Hi 33,30 |
ἀλλ᾿ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου ἵνα ἡ ζωή μου ἐν φωτὶ αἰνῇ αὐτόν
|
—
|
לְהָשִׁ֣יב נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי שָׁ֑חַת לֵ֝א֗וֹר בְּא֣וֹר הַֽחַיִּים
|
Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.
|
| Hi 33,31 |
ἐνωτίζου Ιωβ καὶ ἄκουέ μου κώφευσον καὶ ἐγώ εἰμι λαλήσω
|
—
|
הַקְשֵׁ֖ב אִיּ֥וֹב שְֽׁמַֽע לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וְאָנֹכִ֥י אֲדַבֵּֽר
|
Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
|
| Hi 33,32 |
εἰ εἰσὶν λόγοι ἀποκρίθητί μοι λάλησον θέλω γὰρ δικαιωθῆναί σε
|
—
|
אִם יֵשׁ מִלִּ֥ין הֲשִׁיבֵ֑נִי דַּ֝בֵּ֗ר כִּֽי חָפַ֥צְתִּי צַדְּקֶֽךָּ
|
Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
|
| Hi 33,33 |
εἰ μή σὺ ἄκουσόν μου κώφευσον καὶ διδάξω σε σοφίαν
|
—
|
אִם אַ֭יִן אַתָּ֥ה שְֽׁמַֽע לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וַאֲאַלֶּפְךָ֥ חָכְמָֽה
|
A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
|
