| Hi 3,11 |
διὰ τί γὰρ ἐν κοιλίᾳ οὐκ ἐτελεύτησα ἐκ γαστρὸς δὲ ἐξῆλθον καὶ οὐκ εὐθὺς ἀπωλόμην
|
—
|
לָ֤מָּה לֹּ֣א מֵרֶ֣חֶם אָמ֑וּת מִבֶּ֖טֶן יָצָ֣אתִי וְאֶגְוָֽע
|
Przeczżem w żywocie nie umarł, albo, gdym z żywota wyszedł, czemum nie zginął?
|
| Hi 3,12 |
ἵνα τί δὲ συνήντησάν μοι γόνατα ἵνα τί δὲ μαστοὺς ἐθήλασα
|
—
|
מַ֭דּוּעַ קִדְּמ֣וּנִי בִרְכָּ֑יִם וּמַה שָּׁ֝דַ֗יִם כִּ֣י אִינָֽק
|
Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?
|
| Hi 3,13 |
νῦν ἂν κοιμηθεὶς ἡσύχασα ὑπνώσας δὲ ἀνεπαυσάμην
|
—
|
כִּֽי עַ֭תָּה שָׁכַ֣בְתִּי וְאֶשְׁק֑וֹט יָ֝שַׁ֗נְתִּי אָ֤ז יָנ֬וּחַֽ לִֽי
|
Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,
|
| Hi 3,14 |
μετὰ βασιλέων βουλευτῶν γῆς οἳ ἠγαυριῶντο ἐπὶ ξίφεσιν
|
—
|
עִם מְ֭לָכִים וְיֹ֣עֲצֵי אָ֑רֶץ הַבֹּנִ֖ים חֳרָב֣וֹת לָֽמוֹ
|
Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;
|
| Hi 3,15 |
ἢ μετὰ ἀρχόντων ὧν πολὺς ὁ χρυσός οἳ ἔπλησαν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀργυρίου
|
—
|
א֣וֹ עִם שָׂ֭רִים זָהָ֣ב לָהֶ֑ם הַֽמְמַלְאִ֖ים בָּתֵּיהֶ֣ם כָּֽסֶף
|
Albo z książętami, którzy mieli złoto, a napełniali domy swe srebrem,
|
| Hi 3,16 |
ἢ ὥσπερ ἔκτρωμα ἐκπορευόμενον ἐκ μήτρας μητρὸς ἢ ὥσπερ νήπιοι οἳ οὐκ εἶδον φῶς
|
—
|
א֤וֹ כְנֵ֣פֶל טָ֭מוּן לֹ֣א אֶהְיֶ֑ה כְּ֝עֹלְלִ֗ים לֹא רָ֥אוּ אֽוֹר
|
Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?
|
| Hi 3,17 |
ἐκεῖ ἀσεβεῖς ἐξέκαυσαν θυμὸν ὀργῆς ἐκεῖ ἀνεπαύσαντο κατάκοποι τῷ σώματι
|
—
|
שָׁ֣ם רְ֭שָׁעִים חָ֣דְלוּ רֹ֑גֶז וְשָׁ֥ם יָ֝נ֗וּחוּ יְגִ֣יעֵי כֹֽחַ
|
Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.
|
| Hi 3,18 |
ὁμοθυμαδὸν δὲ οἱ αἰώνιοι οὐκ ἤκουσαν φωνὴν φορολόγου
|
—
|
יַ֭חַד אֲסִירִ֣ים שַׁאֲנָ֑נוּ לֹ֥א שָׁ֝מְע֗וּ ק֣וֹל נֹגֵֽשׂ
|
Tamże więźniowie sobie wydychają, a nie słyszą głosu trapiącego ich,
|
| Hi 3,19 |
μικρὸς καὶ μέγας ἐκεῖ ἐστιν καὶ θεράπων οὐ δεδοικὼς τὸν κύριον αὐτοῦ
|
—
|
קָטֹ֣ן וְ֭גָדוֹל שָׁ֣ם ה֑וּא וְ֝עֶ֗בֶד חָפְשִׁ֥י מֵאֲדֹנָֽיו
|
Mały i wielki tam sobie są równi a niewolnik wolny od pana swego.
|
| Hi 3,20 |
ἵνα τί γὰρ δέδοται τοῖς ἐν πικρίᾳ φῶς ζωὴ δὲ ταῖς ἐν ὀδύναις ψυχαῖς
|
—
|
לָ֤מָּה יִתֵּ֣ן לְעָמֵ֣ל א֑וֹר וְ֝חַיִּ֗ים לְמָ֣רֵי נָֽפֶשׁ
|
Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?
|
| Hi 3,21 |
οἳ ὁμείρονται τοῦ θανάτου καὶ οὐ τυγχάνουσιν ἀνορύσσοντες ὥσπερ θησαυρούς
|
—
|
הַֽמְחַכִּ֣ים לַמָּ֣וֶת וְאֵינֶ֑נּוּ וַֽ֝יַּחְפְּרֻ֗הוּ מִמַּטְמוֹנִֽים
|
Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;
|
| Hi 3,22 |
περιχαρεῖς δὲ ἐγένοντο ἐὰν κατατύχωσιν
|
—
|
הַשְּׂמֵחִ֥ים אֱלֵי גִ֑יל יָ֝שִׂ֗ישׂוּ כִּ֣י יִמְצְאוּ קָֽבֶר
|
Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.
|
| Hi 3,23 |
θάνατος ἀνδρὶ ἀνάπαυμα συνέκλεισεν γὰρ ὁ θεὸς κατ᾿ αὐτοῦ
|
—
|
לְ֭גֶבֶר אֲשֶׁר דַּרְכּ֣וֹ נִסְתָּ֑רָה וַיָּ֖סֶךְ אֱל֣וֹהַּ בַּעֲדֽוֹ
|
Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?
|
| Hi 3,24 |
πρὸ γὰρ τῶν σίτων μου στεναγμός μοι ἥκει δακρύω δὲ ἐγὼ συνεχόμενος φόβῳ
|
—
|
כִּֽי לִפְנֵ֣י לַ֭חְמִי אַנְחָתִ֣י תָבֹ֑א וַֽיִּתְּכ֥וּ כַ֝מַּ֗יִם שַׁאֲגֹתָֽי
|
Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;
|
| Hi 3,25 |
φόβος γάρ ὃν ἐφρόντισα ἦλθέν μοι καὶ ὃν ἐδεδοίκειν συνήντησέν μοι
|
—
|
כִּ֤י פַ֣חַד פָּ֭חַדְתִּי וַיֶּאֱתָיֵ֑נִי וַאֲשֶׁ֥ר יָ֝גֹ֗רְתִּי יָ֣בֹא לִֽי
|
Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.
|
| Hi 3,26 |
οὔτε εἰρήνευσα οὔτε ἡσύχασα οὔτε ἀνεπαυσάμην ἦλθεν δέ μοι ὀργή
|
—
|
לֹ֤א שָׁלַ֨וְתִּי וְלֹ֖א שָׁקַ֥טְתִּי וְֽלֹא נָ֗חְתִּי וַיָּ֥בֹא רֹֽגֶז
|
Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.
|
