| Hi 28,1 |
ἔστιν γὰρ ἀργυρίῳ τόπος ὅθεν γίνεται τόπος δὲ χρυσίῳ ὅθεν διηθεῖται
|
—
|
כִּ֤י יֵ֣שׁ לַכֶּ֣סֶף מוֹצָ֑א וּ֝מָק֗וֹם לַזָּהָ֥ב יָזֹֽקּוּ
|
Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.
|
| Hi 28,2 |
σίδηρος μὲν γὰρ ἐκ γῆς γίνεται χαλκὸς δὲ ἴσα λίθῳ λατομεῖται
|
—
|
בַּ֭רְזֶל מֵעָפָ֣ר יֻקָּ֑ח וְ֝אֶ֗בֶן יָצ֥וּק נְחוּשָֽׁה
|
Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.
|
| Hi 28,3 |
τάξιν ἔθετο σκότει καὶ πᾶν πέρας αὐτὸς ἐξακριβάζεται λίθος σκοτία καὶ σκιὰ θανάτου
|
—
|
קֵ֤ץ שָׂ֤ם לַחֹ֗שֶׁךְ וּֽלְכָל תַּ֭כְלִית ה֣וּא חוֹקֵ֑ר אֶ֖בֶן אֹ֣פֶל וְצַלְמָֽוֶת
|
Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
|
| Hi 28,4 |
διακοπὴ χειμάρρου ἀπὸ κονίας οἱ δὲ ἐπιλανθανόμενοι ὁδὸν δικαίαν ἠσθένησαν ἐκ βροτῶν
|
—
|
פָּ֤רַץ נַ֨חַל מֵֽעִם גָּ֗ר הַֽנִּשְׁכָּחִ֥ים מִנִּי רָ֑גֶל דַּ֖לּוּ מֵאֱנ֣וֹשׁ נָֽעוּ
|
Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.
|
| Hi 28,5 |
γῆ ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται ἄρτος ὑποκάτω αὐτῆς ἐστράφη ὡσεὶ πῦρ
|
—
|
אֶ֗רֶץ מִמֶּ֥נָּה יֵֽצֵא לָ֑חֶם וְ֝תַחְתֶּ֗יהָ נֶהְפַּ֥ךְ כְּמוֹ אֵֽשׁ
|
Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.
|
| Hi 28,6 |
τόπος σαπφείρου οἱ λίθοι αὐτῆς καὶ χῶμα χρυσίον αὐτῷ
|
—
|
מְקוֹם סַפִּ֥יר אֲבָנֶ֑יהָ וְעַפְרֹ֖ת זָהָ֣ב לֽוֹ
|
W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;
|
| Hi 28,7 |
τρίβος οὐκ ἔγνω αὐτὴν πετεινόν καὶ οὐ παρέβλεψεν αὐτὴν ὀφθαλμὸς γυπός
|
—
|
נָ֭תִיב לֹֽא יְדָ֣עוֹ עָ֑יִט וְלֹ֥א שְׁ֝זָפַ֗תּוּ עֵ֣ין אַיָּֽה
|
A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.
|
| Hi 28,8 |
οὐκ ἐπάτησαν αὐτὴν υἱοὶ ἀλαζόνων οὐ παρῆλθεν ἐπ᾿ αὐτῆς λέων
|
—
|
לֹֽא הִדְרִיכֻ֥הוּ בְנֵי שָׁ֑חַץ לֹֽא עָדָ֖ה עָלָ֣יו שָֽׁחַל
|
Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.
|
| Hi 28,9 |
ἐν ἀκροτόμῳ ἐξέτεινεν χεῖρα αὐτοῦ κατέστρεψεν δὲ ἐκ ῥιζῶν ὄρη
|
—
|
בַּֽ֭חַלָּמִישׁ שָׁלַ֣ח יָד֑וֹ הָפַ֖ךְ מִשֹּׁ֣רֶשׁ הָרִֽים
|
Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;
|
| Hi 28,10 |
δίνας δὲ ποταμῶν ἔρρηξεν πᾶν δὲ ἔντιμον εἶδέν μου ὁ ὀφθαλμός
|
—
|
בַּ֭צּוּרוֹת יְאֹרִ֣ים בִּקֵּ֑עַ וְכָל יְ֝קָ֗ר רָאֲתָ֥ה עֵינֽוֹ
|
Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
|
| Hi 28,11 |
βάθη δὲ ποταμῶν ἀνεκάλυψεν ἔδειξεν δὲ ἑαυτοῦ δύναμιν εἰς φῶς
|
—
|
מִ֭בְּכִי נְהָר֣וֹת חִבֵּ֑שׁ וְ֝תַעֲלֻמָ֗הּ יֹ֣צִא אֽוֹר
|
Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
|
| Hi 28,12 |
ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη ποῖος δὲ τόπος ἐστὶν τῆς ἐπιστήμης
|
—
|
וְֽ֭הַחָכְמָה מֵאַ֣יִן תִּמָּצֵ֑א וְאֵ֥י זֶ֝ה מְק֣וֹם בִּינָֽה
|
Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
|
| Hi 28,13 |
οὐκ οἶδεν βροτὸς ὁδὸν αὐτῆς οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐν ἀνθρώποις
|
—
|
לֹא יָדַ֣ע אֱנ֣וֹשׁ עֶרְכָּ֑הּ וְלֹ֥א תִ֝מָּצֵ֗א בְּאֶ֣רֶץ הַֽחַיִּֽים
|
Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.
|
| Hi 28,14 |
ἄβυσσος εἶπεν οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοί καὶ θάλασσα εἶπεν οὐκ ἔστιν μετ᾿ ἐμοῦ
|
—
|
תְּה֣וֹם אָ֭מַר לֹ֣א בִי הִ֑יא וְיָ֥ם אָ֝מַ֗ר אֵ֣ין עִמָּדִֽי
|
Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.
|
| Hi 28,15 |
οὐ δώσει συγκλεισμὸν ἀντ᾿ αὐτῆς καὶ οὐ σταθήσεται ἀργύριον ἀντάλλαγμα αὐτῆς
|
—
|
לֹא יֻתַּ֣ן סְג֣וֹר תַּחְתֶּ֑יהָ וְלֹ֥א יִ֝שָּׁקֵ֗ל כֶּ֣סֶף מְחִירָֽהּ
|
Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.
|
| Hi 28,16 |
καὶ οὐ συμβασταχθήσεται χρυσίῳ Ωφιρ ἐν ὄνυχι τιμίῳ καὶ σαπφείρῳ
|
—
|
לֹֽא תְ֭סֻלֶּה בְּכֶ֣תֶם אוֹפִ֑יר בְּשֹׁ֖הַם יָקָ֣ר וְסַפִּֽיר
|
Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.
|
| Hi 28,17 |
οὐκ ἰσωθήσεται αὐτῇ χρυσίον καὶ ὕαλος καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτῆς σκεύη χρυσᾶ
|
—
|
לֹא יַעַרְכֶ֣נָּה זָ֭הָב וּזְכוֹכִ֑ית וּתְמ֖וּרָתָ֣הּ כְּלִי פָֽז
|
Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.
|
| Hi 28,18 |
μετέωρα καὶ γαβις οὐ μνησθήσεται καὶ ἕλκυσον σοφίαν ὑπὲρ τὰ ἐσώτατα
|
—
|
רָאמ֣וֹת וְ֭גָבִישׁ לֹ֣א יִזָּכֵ֑ר וּמֶ֥שֶׁךְ חָ֝כְמָ֗ה מִפְּנִינִֽים
|
Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.
|
| Hi 28,19 |
οὐκ ἰσωθήσεται αὐτῇ τοπάζιον Αἰθιοπίας χρυσίῳ καθαρῷ οὐ συμβασταχθήσεται
|
—
|
לֹֽא יַ֭עַרְכֶנָּה פִּטְדַת כּ֑וּשׁ בְּכֶ֥תֶם טָ֝ה֗וֹר לֹ֣א תְסֻלֶּֽה
|
Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.
|
| Hi 28,20 |
ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη ποῖος δὲ τόπος ἐστὶν τῆς συνέσεως
|
—
|
וְֽ֭הַחָכְמָה מֵאַ֣יִן תָּב֑וֹא וְאֵ֥י זֶ֝֗ה מְק֣וֹם בִּינָֽה
|
Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
|
| Hi 28,21 |
λέληθεν πάντα ἄνθρωπον καὶ ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ ἐκρύβη
|
—
|
וְֽ֭נֶעֶלְמָה מֵעֵינֵ֣י כָל חָ֑י וּמֵע֖וֹף הַשָּׁמַ֣יִם נִסְתָּֽרָה
|
Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.
|
| Hi 28,22 |
ἡ ἀπώλεια καὶ ὁ θάνατος εἶπαν ἀκηκόαμεν δὲ αὐτῆς τὸ κλέος
|
—
|
אֲבַדּ֣וֹן וָ֭מָוֶת אָ֣מְר֑וּ בְּ֝אָזְנֵ֗ינוּ שָׁמַ֥עְנוּ שִׁמְעָֽהּ
|
Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.
|
| Hi 28,23 |
ὁ θεὸς εὖ συνέστησεν αὐτῆς τὴν ὁδόν αὐτὸς δὲ οἶδεν τὸν τόπον αὐτῆς
|
—
|
אֱ֭לֹהִים הֵבִ֣ין דַּרְכָּ֑הּ וְ֝ה֗וּא יָדַ֥ע אֶת מְקוֹמָֽהּ
|
Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
|
| Hi 28,24 |
αὐτὸς γὰρ τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν πᾶσαν ἐφορᾷ εἰδὼς τὰ ἐν τῇ γῇ πάντα ἃ ἐποίησεν
|
—
|
כִּי ה֭וּא לִקְצוֹת הָאָ֣רֶץ יַבִּ֑יט תַּ֖חַת כָּל הַשָּׁמַ֣יִם יִרְאֶֽה
|
Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
|
| Hi 28,25 |
ἀνέμων σταθμὸν ὕδατός τε μέτρα
|
—
|
לַעֲשׂ֣וֹת לָר֣וּחַ מִשְׁקָ֑ל וּ֝מַ֗יִם תִּכֵּ֥ן בְּמִדָּֽה
|
Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.
|
| Hi 28,26 |
ὅτε ἐποίησεν οὕτως ὑετὸν ἠρίθμησεν καὶ ὁδὸν ἐν τινάγματι φωνάς
|
—
|
בַּעֲשֹׂת֣וֹ לַמָּטָ֣ר חֹ֑ק וְ֝דֶ֗רֶךְ לַחֲזִ֥יז קֹלֽוֹת
|
On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
|
| Hi 28,27 |
τότε εἶδεν αὐτὴν καὶ ἐξηγήσατο αὐτήν ἑτοιμάσας ἐξιχνίασεν
|
—
|
אָ֣ז רָ֭אָהּ וַֽיְסַפְּרָ֑הּ הֱ֝כִינָ֗הּ וְגַם חֲקָרָֽהּ
|
W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
|
| Hi 28,28 |
εἶπεν δὲ ἀνθρώπῳ ἰδοὺ ἡ θεοσέβειά ἐστιν σοφία τὸ δὲ ἀπέχεσθαι ἀπὸ κακῶν ἐστιν ἐπιστήμη
|
—
|
וַיֹּ֤אמֶר לָֽאָדָ֗ם הֵ֤ן יִרְאַ֣ת אֲ֭דֹנָי הִ֣יא חָכְמָ֑ה וְס֖וּר מֵרָ֣ע בִּינָֽה
|
Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
|
