| Hi 27,1 |
ἔτι δὲ προσθεὶς Ιωβ εἶπεν τῷ προοιμίῳ
|
—
|
וַיֹּ֣סֶף אִ֭יּוֹב שְׂאֵ֥ת מְשָׁל֗וֹ וַיֹּאמַֽר
|
Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
|
| Hi 27,2 |
ζῇ κύριος ὃς οὕτω με κέκρικεν καὶ ὁ παντοκράτωρ ὁ πικράνας μου τὴν ψυχήν
|
—
|
חַי אֵ֭ל הֵסִ֣יר מִשְׁפָּטִ֑י וְ֝שַׁדַּ֗י הֵמַ֥ר נַפְשִֽׁי
|
Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
|
| Hi 27,3 |
ἦ μὴν ἔτι τῆς πνοῆς μου ἐνούσης πνεῦμα δὲ θεῖον τὸ περιόν μοι ἐν ῥισίν
|
—
|
כִּֽי כָל ע֣וֹד נִשְׁמָתִ֣י בִ֑י וְר֖וּחַ אֱל֣וֹהַּ בְּאַפִּֽי
|
Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
|
| Hi 27,4 |
μὴ λαλήσειν τὰ χείλη μου ἄνομα οὐδὲ ἡ ψυχή μου μελετήσει ἄδικα
|
—
|
אִם תְּדַבֵּ֣רְנָה שְׂפָתַ֣י עַוְלָ֑ה וּ֝לְשׁוֹנִ֗י אִם יֶהְגֶּ֥ה רְמִיָּֽה
|
Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
|
| Hi 27,5 |
μή μοι εἴη δικαίους ὑμᾶς ἀποφῆναι ἕως ἂν ἀποθάνω οὐ γὰρ ἀπαλλάξω μου τὴν ἀκακίαν
|
—
|
חָלִ֣ילָה לִּי֮ אִם אַצְדִּ֪יק אֶ֫תְכֶ֥ם עַד אֶגְוָ֑ע לֹא אָסִ֖יר תֻּמָּתִ֣י מִמֶּֽנִּי
|
Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.
|
| Hi 27,6 |
δικαιοσύνῃ δὲ προσέχων οὐ μὴ προῶμαι οὐ γὰρ σύνοιδα ἐμαυτῷ ἄτοπα πράξας
|
—
|
בְּצִדְקָתִ֣י הֶ֭חֱזַקְתִּי וְלֹ֣א אַרְפֶּ֑הָ לֹֽא יֶחֱרַ֥ף לְ֝בָבִ֗י מִיָּמָֽי
|
Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.
|
| Hi 27,7 |
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ εἴησαν οἱ ἐχθροί μου ὥσπερ ἡ καταστροφὴ τῶν ἀσεβῶν καὶ οἱ ἐπ᾿ ἐμὲ ἐπανιστανόμενοι ὥσπερ ἡ ἀπώλεια τῶν παρανόμων
|
—
|
יְהִ֣י כְ֭רָשָׁע אֹ֣יְבִ֑י וּמִתְקוֹמְמִ֥י כְעַוָּֽל
|
Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.
|
| Hi 27,8 |
καὶ τίς γάρ ἐστιν ἐλπὶς ἀσεβεῖ ὅτι ἐπέχει πεποιθὼς ἐπὶ κύριον ἆρα σωθήσεται
|
—
|
כִּ֤י מַה תִּקְוַ֣ת חָ֭נֵף כִּ֣י יִבְצָ֑ע כִּ֤י יֵ֖שֶׁל אֱל֣וֹהַּ נַפְשֽׁוֹ
|
Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
|
| Hi 27,9 |
ἦ τὴν δέησιν αὐτοῦ εἰσακούσεται κύριος ἢ ἐπελθούσης αὐτῷ ἀνάγκης
|
—
|
הַֽ֭צַעֲקָתוֹ יִשְׁמַ֥ע אֵ֑ל כִּֽי תָב֖וֹא עָלָ֣יו צָרָֽה
|
Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?
|
| Hi 27,10 |
μὴ ἔχει τινὰ παρρησίαν ἔναντι αὐτοῦ ἢ ὡς ἐπικαλεσαμένου αὐτοῦ εἰσακούσεται αὐτοῦ
|
—
|
אִם עַל שַׁדַּ֥י יִתְעַנָּ֑ג יִקְרָ֖א אֱל֣וֹהַּ בְּכָל עֵֽת
|
Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
|
| Hi 27,11 |
ἀλλὰ δὴ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐστιν ἐν χειρὶ κυρίου ἅ ἐστιν παρὰ παντοκράτορι οὐ ψεύσομαι
|
—
|
אוֹרֶ֣ה אֶתְכֶ֣ם בְּיַד אֵ֑ל אֲשֶׁ֥ר עִם שַׁ֝דַּ֗י לֹ֣א אֲכַחֵֽד
|
Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.
|
| Hi 27,12 |
ἰδοὺ δὴ πάντες οἴδατε ὅτι κενὰ κενοῖς ἐπιβάλλετε
|
—
|
הֵן אַתֶּ֣ם כֻּלְּכֶ֣ם חֲזִיתֶ֑ם וְלָמָּה זֶּ֝֗ה הֶ֣בֶל תֶּהְבָּֽלוּ
|
Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
|
| Hi 27,13 |
αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ κυρίου κτῆμα δὲ δυναστῶν ἐλεύσεται παρὰ παντοκράτορος ἐπ᾿ αὐτούς
|
—
|
זֶ֤ה חֵֽלֶק אָדָ֖ם רָשָׁ֥ע עִם אֵ֑ל וְֽנַחֲלַ֥ת עָ֝רִיצִ֗ים מִשַּׁדַּ֥י יִקָּֽחוּ
|
Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.
|
| Hi 27,14 |
ἐὰν δὲ πολλοὶ γένωνται οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς σφαγὴν ἔσονται ἐὰν δὲ καὶ ἀνδρωθῶσιν προσαιτήσουσιν
|
—
|
אִם יִרְבּ֣וּ בָנָ֣יו לְמוֹ חָ֑רֶב וְ֝צֶאֱצָאָ֗יו לֹ֣א יִשְׂבְּעוּ לָֽחֶם
|
Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
|
| Hi 27,15 |
οἱ δὲ περιόντες αὐτοῦ ἐν θανάτῳ τελευτήσουσιν χήρας δὲ αὐτῶν οὐθεὶς ἐλεήσει
|
—
|
שרידו בַּמָּ֣וֶת יִקָּבֵ֑רוּ וְ֝אַלְמְנֹתָ֗יו לֹ֣א תִבְכֶּֽינָה
|
Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;
|
| Hi 27,16 |
ἐὰν συναγάγῃ ὥσπερ γῆν ἀργύριον ἴσα δὲ πηλῷ ἑτοιμάσῃ χρυσίον
|
—
|
אִם יִצְבֹּ֣ר כֶּעָפָ֣ר כָּ֑סֶף וְ֝כַחֹ֗מֶר יָכִ֥ין מַלְבּֽוּשׁ
|
Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:
|
| Hi 27,17 |
ταῦτα πάντα δίκαιοι περιποιήσονται τὰ δὲ χρήματα αὐτοῦ ἀληθινοὶ καθέξουσιν
|
—
|
יָ֭כִין וְצַדִּ֣יק יִלְבָּ֑שׁ וְ֝כֶ֗סֶף נָקִ֥י יַחֲלֹֽק
|
Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
|
| Hi 27,18 |
ἀπέβη δὲ ὁ οἶκος αὐτοῦ ὥσπερ σῆτες καὶ ὥσπερ ἀράχνη
|
—
|
בָּנָ֣ה כָעָ֣שׁ בֵּית֑וֹ וּ֝כְסֻכָּ֗ה עָשָׂ֥ה נֹצֵֽר
|
Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.
|
| Hi 27,19 |
πλούσιος κοιμηθεὶς καὶ οὐ προσθήσει ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ διήνοιξεν καὶ οὐκ ἔστιν
|
—
|
עָשִׁ֣יר יִ֭שְׁכַּב וְלֹ֣א יֵאָסֵ֑ף עֵינָ֖יו פָּקַ֣ח וְאֵינֶֽנּוּ
|
Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.
|
| Hi 27,20 |
συνήντησαν αὐτῷ ὥσπερ ὕδωρ αἱ ὀδύναι νυκτὶ δὲ ὑφείλατο αὐτὸν γνόφος
|
—
|
תַּשִּׂיגֵ֣הוּ כַ֭מַּיִם בַּלָּה֑וֹת לַ֝֗יְלָה גְּנָבַ֥תּוּ סוּפָֽה
|
Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.
|
| Hi 27,21 |
ἀναλήμψεται αὐτὸν καύσων καὶ ἀπελεύσεται καὶ λικμήσει αὐτὸν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ
|
—
|
יִשָּׂאֵ֣הוּ קָדִ֣ים וְיֵלַ֑ךְ וִֽ֝ישָׂעֲרֵ֗הוּ מִמְּקֹמֽוֹ
|
Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.
|
| Hi 27,22 |
καὶ ἐπιρρίψει ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ οὐ φείσεται ἐκ χειρὸς αὐτοῦ φυγῇ φεύξεται
|
—
|
וְיַשְׁלֵ֣ךְ עָ֭לָיו וְלֹ֣א יַחְמֹ֑ל מִ֝יָּד֗וֹ בָּר֥וֹחַ יִבְרָֽח
|
Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
|
| Hi 27,23 |
κροτήσει ἐπ᾿ αὐτοῦ χεῖρας αὐτοῦ καὶ συριεῖ αὐτὸν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ
|
—
|
יִשְׂפֹּ֣ק עָלֵ֣ימוֹ כַפֵּ֑ימוֹ וְיִשְׁרֹ֥ק עָ֝לָ֗יו מִמְּקֹמֽוֹ
|
Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.
|
