| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl |
|---|
| Hi 26,1 |
ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
|
—
|
וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר
|
A Ijob odpowiadając rzekł:
|
| Hi 26,2 |
τίνι πρόσκεισαι ἢ τίνι μέλλεις βοηθεῖν πότερον οὐχ ᾧ πολλὴ ἰσχὺς καὶ ᾧ βραχίων κραταιός ἐστιν
|
—
|
מֶה עָזַ֥רְתָּ לְלֹא כֹ֑חַ ה֝וֹשַׁ֗עְתָּ זְר֣וֹעַ לֹא עֹֽז
|
Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły?
|
| Hi 26,3 |
τίνι συμβεβούλευσαι οὐχ ᾧ πᾶσα σοφία ἢ τίνι ἐπακολουθήσεις οὐχ ᾧ μεγίστη δύναμις
|
—
|
מַה יָּ֭עַצְתָּ לְלֹ֣א חָכְמָ֑ה וְ֝תוּשִׁיָּ֗ה לָרֹ֥ב הוֹדָֽעְתָּ
|
Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
|
| Hi 26,4 |
τίνι ἀνήγγειλας ῥήματα πνοὴ δὲ τίνος ἐστὶν ἡ ἐξελθοῦσα ἐκ σοῦ
|
—
|
אֶת מִ֭י הִגַּ֣דְתָּ מִלִּ֑ין וְנִשְׁמַת מִ֝י יָצְאָ֥ה מִמֶּֽךָּ
|
Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
|
| Hi 26,5 |
μὴ γίγαντες μαιωθήσονται ὑποκάτωθεν ὕδατος καὶ τῶν γειτόνων αὐτοῦ
|
—
|
הָרְפָאִ֥ים יְחוֹלָ֑לוּ מִתַּ֥חַת מַ֝֗יִם וְשֹׁכְנֵיהֶֽם
|
I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.
|
| Hi 26,6 |
γυμνὸς ὁ ᾅδης ἐπώπιον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔστιν περιβόλαιον τῇ ἀπωλείᾳ
|
—
|
עָר֣וֹם שְׁא֣וֹל נֶגְדּ֑וֹ וְאֵ֥ין כְּ֝ס֗וּת לָֽאֲבַדּֽוֹן
|
Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.
|
| Hi 26,7 |
ἐκτείνων βορέαν ἐπ᾿ οὐδέν κρεμάζων γῆν ἐπὶ οὐδενός
|
—
|
נֹטֶ֣ה צָפ֣וֹן עַל תֹּ֑הוּ תֹּ֥לֶה אֶ֝֗רֶץ עַל בְּלִי מָֽה
|
Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.
|
| Hi 26,8 |
δεσμεύων ὕδωρ ἐν νεφέλαις αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐρράγη νέφος ὑποκάτω αὐτοῦ
|
—
|
צֹרֵֽר מַ֥יִם בְּעָבָ֑יו וְלֹא נִבְקַ֖ע עָנָ֣ן תַּחְתָּֽם
|
Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
|
| Hi 26,9 |
ὁ κρατῶν πρόσωπον θρόνου ἐκπετάζων ἐπ᾿ αὐτὸν νέφος αὐτοῦ
|
—
|
מְאַחֵ֥ז פְּנֵי כִסֵּ֑ה פַּרְשֵׁ֖ז עָלָ֣יו עֲנָנֽוֹ
|
Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.
|
| Hi 26,10 |
πρόσταγμα ἐγύρωσεν ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος μέχρι συντελείας φωτὸς μετὰ σκότους
|
—
|
חֹֽק חָ֭ג עַל פְּנֵי מָ֑יִם עַד תַּכְלִ֖ית א֣וֹר עִם חֹֽשֶׁךְ
|
Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
|
| Hi 26,11 |
στῦλοι οὐρανοῦ ἐπετάσθησαν καὶ ἐξέστησαν ἀπὸ τῆς ἐπιτιμήσεως αὐτοῦ
|
—
|
עַמּוּדֵ֣י שָׁמַ֣יִם יְרוֹפָ֑פוּ וְ֝יִתְמְה֗וּ מִגַּעֲרָתֽוֹ
|
Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.
|
| Hi 26,12 |
ἰσχύι κατέπαυσεν τὴν θάλασσαν ἐπιστήμῃ δὲ ἔτρωσε τὸ κῆτος
|
—
|
בְּ֭כֹחוֹ רָגַ֣ע הַיָּ֑ם ובתובנתו מָ֣חַץ רָֽהַב
|
Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
|
| Hi 26,13 |
κλεῖθρα δὲ οὐρανοῦ δεδοίκασιν αὐτόν προστάγματι δὲ ἐθανάτωσεν δράκοντα ἀποστάτην
|
—
|
בְּ֭רוּחוֹ שָׁמַ֣יִם שִׁפְרָ֑ה חֹֽלֲלָ֥ה יָ֝ד֗וֹ נָחָ֥שׁ בָּרִֽיחַ
|
Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
|
| Hi 26,14 |
ἰδοὺ ταῦτα μέρη ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ἐπὶ ἰκμάδα λόγου ἀκουσόμεθα ἐν αὐτῷ σθένος δὲ βροντῆς αὐτοῦ τίς οἶδεν ὁπότε ποιήσει
|
—
|
הֶן אֵ֤לֶּה קְצ֬וֹת דרכו וּמַה שֵּׁ֣מֶץ דָּ֭בָר נִשְׁמַע בּ֑וֹ וְרַ֥עַם גבורתו מִ֣י יִתְבּוֹנָֽן
|
Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
|
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)
Miejsca (1 · OpenBible geocoding, CC BY; punkty z pewnością identyfikacji) · duża mapa ↗
