Zaloguj

Hi 22,5-16 interlinia ›

LXX grcSBLGNT grcWLC hboBG1632 pl
Hi 22,5 πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι — הֲלֹ֣א רָעָֽתְךָ֣ רַבָּ֑ה וְאֵֽין קֵ֝֗ץ לַעֲוֺנֹתֶֽיךָ Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?
Hi 22,6 ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου — כִּֽי תַחְבֹּ֣ל אַחֶ֣יךָ חִנָּ֑ם וּבִגְדֵ֖י עֲרוּמִּ֣ים תַּפְשִֽׁיט Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.
Hi 22,7 οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν — לֹא מַ֭יִם עָיֵ֣ף תַּשְׁקֶ֑ה וּ֝מֵרָעֵ֗ב תִּֽמְנַֽע לָֽחֶם Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.
Hi 22,8 ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς — וְאִ֣ישׁ זְ֭רוֹעַ ל֣וֹ הָאָ֑רֶץ וּנְשׂ֥וּא פָ֝נִ֗ים יֵ֣שֶׁב בָּֽהּ Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.
Hi 22,9 χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας — אַ֭לְמָנוֹת שִׁלַּ֣חְתָּ רֵיקָ֑ם וּזְרֹע֖וֹת יְתֹמִ֣ים יְדֻכָּֽא Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.
Hi 22,10 τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος — עַל כֵּ֭ן סְבִיבוֹתֶ֣יךָ פַחִ֑ים וִֽ֝יבַהֶלְךָ פַּ֣חַד פִּתְאֹֽם A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
Hi 22,11 τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν — אוֹ חֹ֥שֶׁךְ לֹֽא תִרְאֶ֑ה וְֽשִׁפְעַת מַ֥יִם תְּכַסֶּֽךָּ Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
Hi 22,12 μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν — הֲֽלֹא אֱ֭לוֹהַּ גֹּ֣בַהּ שָׁמָ֑יִם וּרְאֵ֤ה רֹ֖אשׁ כּוֹכָבִ֣ים כִּי רָֽמּוּ Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
Hi 22,13 καὶ εἶπας τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ — וְֽ֭אָמַרְתָּ מַה יָּ֣דַֽע אֵ֑ל הַבְעַ֖ד עֲרָפֶ֣ל יִשְׁפּֽוֹט Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
Hi 22,14 νέφη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ καὶ οὐχ ὁραθήσεται καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύσεται — עָבִ֣ים סֵֽתֶר ל֭וֹ וְלֹ֣א יִרְאֶ֑ה וְח֥וּג שָׁ֝מַ֗יִם יִתְהַלָּֽךְ Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
Hi 22,15 μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι — הַאֹ֣רַח עוֹלָ֣ם תִּשְׁמֹ֑ר אֲשֶׁ֖ר דָּרְכ֣וּ מְתֵי אָֽוֶן Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
Hi 22,16 οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν — אֲשֶֽׁר קֻמְּט֥וּ וְלֹא עֵ֑ת נָ֝הָ֗ר יוּצַ֥ק יְסוֹדָֽם Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)