Hi 22,15-20 interlinia ›
| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl | |
|---|---|---|---|---|
| Hi 22,15 | μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι | — | הַאֹ֣רַח עוֹלָ֣ם תִּשְׁמֹ֑ר אֲשֶׁ֖ר דָּרְכ֣וּ מְתֵי אָֽוֶן | Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi? |
| Hi 22,16 | οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν | — | אֲשֶֽׁר קֻמְּט֥וּ וְלֹא עֵ֑ת נָ֝הָ֗ר יוּצַ֥ק יְסוֹדָֽם | Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich. |
| Hi 22,17 | οἱ λέγοντες κύριος τί ποιήσει ἡμῖν ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ | — | הָאֹמְרִ֣ים לָ֭אֵל ס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ וּמַה יִּפְעַ֖ל שַׁדַּ֣י לָֽמוֹ | Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący? |
| Hi 22,18 | ὃς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ᾿ αὐτοῦ | — | וְה֤וּא מִלֵּ֣א בָתֵּיהֶ֣ם ט֑וֹב וַעֲצַ֥ת רְ֝שָׁעִ֗ים רָ֣חֲקָה מֶֽנִּי | Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.) |
| Hi 22,19 | ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν | — | יִרְא֣וּ צַדִּיקִ֣ים וְיִשְׂמָ֑חוּ וְ֝נָקִ֗י יִלְעַג לָֽמוֹ | Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich. |
| Hi 22,20 | εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ | — | אִם לֹ֣א נִכְחַ֣ד קִימָ֑נוּ וְ֝יִתְרָ֗ם אָ֣כְלָה אֵֽשׁ | Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł. |
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)