| Hi 22,1 |
ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει
|
—
|
וַ֭יַּעַן אֱלִיפַ֥ז הַֽתֵּמָנִ֗י וַיֹּאמַֽר
|
A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
|
| Hi 22,2 |
πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην
|
—
|
הַלְאֵ֥ל יִסְכָּן גָּ֑בֶר כִּֽי יִסְכֹּ֖ן עָלֵ֣ימוֹ מַשְׂכִּֽיל
|
Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.
|
| Hi 22,3 |
τί γὰρ μέλει τῷ κυρίῳ ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος ἢ ὠφέλεια ὅτι ἁπλώσῃς τὴν ὁδόν σου
|
—
|
הַחֵ֣פֶץ לְ֭שַׁדַּי כִּ֣י תִצְדָּ֑ק וְאִם בֶּ֝֗צַע כִּֽי תַתֵּ֥ם דְּרָכֶֽיךָ
|
Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?
|
| Hi 22,4 |
ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν
|
—
|
הֲֽ֭מִיִּרְאָ֣תְךָ יֹכִיחֶ֑ךָ יָב֥וֹא עִ֝מְּךָ֗ בַּמִּשְׁפָּֽט
|
Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
|
| Hi 22,5 |
πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι
|
—
|
הֲלֹ֣א רָעָֽתְךָ֣ רַבָּ֑ה וְאֵֽין קֵ֝֗ץ לַעֲוֺנֹתֶֽיךָ
|
Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?
|
| Hi 22,6 |
ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου
|
—
|
כִּֽי תַחְבֹּ֣ל אַחֶ֣יךָ חִנָּ֑ם וּבִגְדֵ֖י עֲרוּמִּ֣ים תַּפְשִֽׁיט
|
Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.
|
| Hi 22,7 |
οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν
|
—
|
לֹא מַ֭יִם עָיֵ֣ף תַּשְׁקֶ֑ה וּ֝מֵרָעֵ֗ב תִּֽמְנַֽע לָֽחֶם
|
Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.
|
| Hi 22,8 |
ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς
|
—
|
וְאִ֣ישׁ זְ֭רוֹעַ ל֣וֹ הָאָ֑רֶץ וּנְשׂ֥וּא פָ֝נִ֗ים יֵ֣שֶׁב בָּֽהּ
|
Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.
|
| Hi 22,9 |
χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας
|
—
|
אַ֭לְמָנוֹת שִׁלַּ֣חְתָּ רֵיקָ֑ם וּזְרֹע֖וֹת יְתֹמִ֣ים יְדֻכָּֽא
|
Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.
|
| Hi 22,10 |
τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος
|
—
|
עַל כֵּ֭ן סְבִיבוֹתֶ֣יךָ פַחִ֑ים וִֽ֝יבַהֶלְךָ פַּ֣חַד פִּתְאֹֽם
|
A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
|
| Hi 22,11 |
τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν
|
—
|
אוֹ חֹ֥שֶׁךְ לֹֽא תִרְאֶ֑ה וְֽשִׁפְעַת מַ֥יִם תְּכַסֶּֽךָּ
|
Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
|
| Hi 22,12 |
μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν
|
—
|
הֲֽלֹא אֱ֭לוֹהַּ גֹּ֣בַהּ שָׁמָ֑יִם וּרְאֵ֤ה רֹ֖אשׁ כּוֹכָבִ֣ים כִּי רָֽמּוּ
|
Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
|
| Hi 22,13 |
καὶ εἶπας τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ
|
—
|
וְֽ֭אָמַרְתָּ מַה יָּ֣דַֽע אֵ֑ל הַבְעַ֖ד עֲרָפֶ֣ל יִשְׁפּֽוֹט
|
Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
|
| Hi 22,14 |
νέφη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ καὶ οὐχ ὁραθήσεται καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύσεται
|
—
|
עָבִ֣ים סֵֽתֶר ל֭וֹ וְלֹ֣א יִרְאֶ֑ה וְח֥וּג שָׁ֝מַ֗יִם יִתְהַלָּֽךְ
|
Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
|
| Hi 22,15 |
μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι
|
—
|
הַאֹ֣רַח עוֹלָ֣ם תִּשְׁמֹ֑ר אֲשֶׁ֖ר דָּרְכ֣וּ מְתֵי אָֽוֶן
|
Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
|
| Hi 22,16 |
οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν
|
—
|
אֲשֶֽׁר קֻמְּט֥וּ וְלֹא עֵ֑ת נָ֝הָ֗ר יוּצַ֥ק יְסוֹדָֽם
|
Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.
|
| Hi 22,17 |
οἱ λέγοντες κύριος τί ποιήσει ἡμῖν ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ
|
—
|
הָאֹמְרִ֣ים לָ֭אֵל ס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ וּמַה יִּפְעַ֖ל שַׁדַּ֣י לָֽמוֹ
|
Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?
|
| Hi 22,18 |
ὃς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ᾿ αὐτοῦ
|
—
|
וְה֤וּא מִלֵּ֣א בָתֵּיהֶ֣ם ט֑וֹב וַעֲצַ֥ת רְ֝שָׁעִ֗ים רָ֣חֲקָה מֶֽנִּי
|
Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)
|
| Hi 22,19 |
ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν
|
—
|
יִרְא֣וּ צַדִּיקִ֣ים וְיִשְׂמָ֑חוּ וְ֝נָקִ֗י יִלְעַג לָֽמוֹ
|
Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
|
| Hi 22,20 |
εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ
|
—
|
אִם לֹ֣א נִכְחַ֣ד קִימָ֑נוּ וְ֝יִתְרָ֗ם אָ֣כְלָה אֵֽשׁ
|
Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.
|
| Hi 22,21 |
γενοῦ δὴ σκληρός ἐὰν ὑπομείνῃς εἶτ᾿ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς
|
—
|
הַסְכֶּן נָ֣א עִמּ֑וֹ וּשְׁלם בָּ֝הֶ֗ם תְּֽבוֹאַתְךָ֥ טוֹבָֽה
|
Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
|
| Hi 22,22 |
ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου
|
—
|
קַח נָ֣א מִפִּ֣יו תּוֹרָ֑ה וְשִׂ֥ים אֲ֝מָרָ֗יו בִּלְבָבֶֽךָ
|
Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
|
| Hi 22,23 |
ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι κυρίου πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον
|
—
|
אִם תָּשׁ֣וּב עַד שַׁ֭דַּי תִּבָּנֶ֑ה תַּרְחִ֥יק עַ֝וְלָ֗ה מֵאָהֳלֶֽךָ
|
Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:
|
| Hi 22,24 |
θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ καὶ ὡς πέτρᾳ χειμάρρους Ωφιρ
|
—
|
וְשִׁית עַל עָפָ֥ר בָּ֑צֶר וּבְצ֖וּר נְחָלִ֣ים אוֹפִֽיר
|
Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.
|
| Hi 22,25 |
ἔσται οὖν σου ὁ παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον
|
—
|
וְהָיָ֣ה שַׁדַּ֣י בְּצָרֶ֑יךָ וְכֶ֖סֶף תּוֹעָפ֣וֹת לָֽךְ
|
I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.
|
| Hi 22,26 |
εἶτα παρρησιασθήσῃ ἔναντι κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς
|
—
|
כִּי אָ֭ז עַל שַׁדַּ֣י תִּתְעַנָּ֑ג וְתִשָּׂ֖א אֶל אֱל֣וֹהַּ פָּנֶֽיךָ
|
Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
|
| Hi 22,27 |
εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς
|
—
|
תַּעְתִּ֣יר אֵ֭לָיו וְיִשְׁמָעֶ֑ךָּ וּנְדָרֶ֥יךָ תְשַׁלֵּֽם
|
Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
|
| Hi 22,28 |
ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος
|
—
|
וְֽתִגְזַר א֭וֹמֶר וְיָ֣קָם לָ֑ךְ וְעַל דְּ֝רָכֶ֗יךָ נָ֣גַֽהּ אֽוֹר
|
Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
|
| Hi 22,29 |
ὅτι ἐταπείνωσεν αὐτόν καὶ ἐρεῖς ὑπερηφανεύσατο καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει
|
—
|
כִּֽי הִ֭שְׁפִּילוּ וַתֹּ֣אמֶר גֵּוָ֑ה וְשַׁ֖ח עֵינַ֣יִם יוֹשִֽׁעַ
|
Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
|
| Hi 22,30 |
ῥύσεται ἀθῷον καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσίν σου
|
—
|
יְֽמַלֵּ֥ט אִֽי נָקִ֑י וְ֝נִמְלַ֗ט בְּבֹ֣ר כַּפֶּֽיךָ
|
Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
|
