| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl |
|---|
| Hi 17,1 |
ὀλέκομαι πνεύματι φερόμενος δέομαι δὲ ταφῆς καὶ οὐ τυγχάνω
|
—
|
רוּחִ֣י חֻ֭בָּלָה יָמַ֥י נִזְעָ֗כוּ קְבָרִ֥ים לִֽי
|
Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.
|
| Hi 17,2 |
λίσσομαι κάμνων καὶ τί ποιήσας
|
—
|
אִם לֹ֣א הֲ֭תֻלִים עִמָּדִ֑י וּ֝בְהַמְּרוֹתָ֗ם תָּלַ֥ן עֵינִֽי
|
Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.
|
| Hi 17,3 |
ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι τίς ἐστιν οὗτος τῇ χειρί μου συνδεθήτω
|
—
|
שִֽׂימָה נָּ֭א עָרְבֵ֣נִי עִמָּ֑ךְ מִֽי ה֝֗וּא לְיָדִ֥י יִתָּקֵֽעַ
|
Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.
|
| Hi 17,4 |
ὅτι καρδίαν αὐτῶν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως διὰ τοῦτο οὐ μὴ ὑψώσῃς αὐτούς
|
—
|
כִּֽי לִ֭בָּם צָפַ֣נְתָּ מִּשָּׂ֑כֶל עַל כֵּ֝֗ן לֹ֣א תְרֹמֵֽם
|
Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
|
| Hi 17,5 |
τῇ μερίδι ἀναγγελεῖ κακίας ὀφθαλμοὶ δέ μου ἐφ᾿ υἱοῖς ἐτάκησαν
|
—
|
לְ֭חֵלֶק יַגִּ֣יד רֵעִ֑ים וְעֵינֵ֖י בָנָ֣יו תִּכְלֶֽנָה
|
Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.
|
| Hi 17,6 |
ἔθου δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσιν γέλως δὲ αὐτοῖς ἀπέβην
|
—
|
וְֽ֭הִצִּגַנִי לִמְשֹׁ֣ל עַמִּ֑ים וְתֹ֖פֶת לְפָנִ֣ים אֶֽהְיֶֽה
|
Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.
|
| Hi 17,7 |
πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργῆς οἱ ὀφθαλμοί μου πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων
|
—
|
וַתֵּ֣כַהּ מִכַּ֣עַשׂ עֵינִ֑י וִֽיצֻרַ֖י כַּצֵּ֣ל כֻּלָּֽם
|
Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.
|
| Hi 17,8 |
θαῦμα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτῳ δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμῳ ἐπανασταίη
|
—
|
יָשֹׁ֣מּוּ יְשָׁרִ֣ים עַל זֹ֑את וְ֝נָקִ֗י עַל חָנֵ֥ף יִתְעֹרָֽר
|
Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
|
| Hi 17,9 |
σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν καθαρὸς δὲ χεῖρας ἀναλάβοι θάρσος
|
—
|
וְיֹאחֵ֣ז צַדִּ֣יק דַּרְכּ֑וֹ וּֽטֳהָר יָ֝דַ֗יִם יֹסִ֥יף אֹֽמֶץ
|
Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
|
| Hi 17,10 |
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε καὶ δεῦτε δή οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμῖν ἀληθές
|
—
|
וְֽאוּלָ֗ם כֻּלָּ֣ם תָּ֭שֻׁבוּ וּבֹ֣אוּ נָ֑א וְלֹֽא אֶמְצָ֖א בָכֶ֣ם חָכָֽם
|
Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.
|
| Hi 17,11 |
αἱ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμῳ ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου
|
—
|
יָמַ֣י עָ֭בְרוּ זִמֹּתַ֣י נִתְּק֑וּ מ֖וֹרָשֵׁ֣י לְבָבִֽי
|
Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
|
| Hi 17,12 |
νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκαν φῶς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους
|
—
|
לַ֭יְלָה לְי֣וֹם יָשִׂ֑ימוּ א֝֗וֹר קָר֥וֹב מִפְּנֵי חֹֽשֶׁךְ
|
Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.
|
| Hi 17,13 |
ἐὰν γὰρ ὑπομείνω ᾅδης μου ὁ οἶκος ἐν δὲ γνόφῳ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή
|
—
|
אִם אֲ֭קַוֶּה שְׁא֣וֹל בֵּיתִ֑י בַּ֝חֹ֗שֶׁךְ רִפַּ֥דְתִּי יְצוּעָֽי
|
Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.
|
| Hi 17,14 |
θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἶναι μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν
|
—
|
לַשַּׁ֣חַת קָ֭רָאתִי אָ֣בִי אָ֑תָּה אִמִּ֥י וַ֝אֲחֹתִ֗י לָֽרִמָּֽה
|
Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.
|
| Hi 17,15 |
ποῦ οὖν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς ἦ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι
|
—
|
וְ֭אַיֵּה אֵפ֣וֹ תִקְוָתִ֑י וְ֝תִקְוָתִ֗י מִ֣י יְשׁוּרֶֽנָּה
|
Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?
|
| Hi 17,16 |
ἦ μετ᾿ ἐμοῦ εἰς ᾅδην καταβήσονται ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα
|
—
|
בַּדֵּ֣י שְׁאֹ֣ל תֵּרַ֑דְנָה אִם יַ֖חַד עַל עָפָ֣ר נָֽחַת
|
W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.
|
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)
