| Hi 16,1 |
ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
|
—
|
וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר
|
Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
|
| Hi 16,2 |
ἀκήκοα τοιαῦτα πολλά παρακλήτορες κακῶν πάντες
|
—
|
שָׁמַ֣עְתִּי כְאֵ֣לֶּה רַבּ֑וֹת מְנַחֲמֵ֖י עָמָ֣ל כֻּלְּכֶֽם
|
Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.
|
| Hi 16,3 |
τί γάρ μὴ τάξις ἐστὶν ῥήμασιν πνεύματος ἢ τί παρενοχλήσει σοι ὅτι ἀποκρίνῃ
|
—
|
הֲקֵ֥ץ לְדִבְרֵי ר֑וּחַ א֥וֹ מַה יַּ֝מְרִֽיצְךָ֗ כִּ֣י תַעֲנֶֽה
|
I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
|
| Hi 16,4 |
κἀγὼ καθ᾿ ὑμᾶς λαλήσω εἰ ὑπέκειτό γε ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀντὶ τῆς ἐμῆς εἶτ᾿ ἐναλοῦμαι ὑμῖν ῥήμασιν κινήσω δὲ καθ᾿ ὑμῶν κεφαλήν
|
—
|
גַּ֤ם אָנֹכִי֮ כָּכֶ֪ם אֲדַ֫בֵּ֥רָה ל֤וּ יֵ֪שׁ נַפְשְׁכֶ֡ם תַּ֤חַת נַפְשִׁ֗י אַחְבִּ֣ירָה עֲלֵיכֶ֣ם בְּמִלִּ֑ים וְאָנִ֥יעָה עֲ֝לֵיכֶ֗ם בְּמ֣וֹ רֹאשִֽׁי
|
Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?
|
| Hi 16,5 |
εἴη δὲ ἰσχὺς ἐν τῷ στόματί μου κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι
|
—
|
אֲאַמִּצְכֶ֥ם בְּמוֹ פִ֑י וְנִ֖יד שְׂפָתַ֣י יַחְשֹֽׂךְ
|
Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.
|
| Hi 16,6 |
ἐὰν γὰρ λαλήσω οὐκ ἀλγήσω τὸ τραῦμα ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω τί ἔλαττον τρωθήσομαι
|
—
|
אִֽם אֲ֭דַבְּרָה לֹא יֵחָשֵׂ֣ךְ כְּאֵבִ֑י וְ֝אַחְדְּלָ֗ה מַה מִנִּ֥י יַהֲלֹֽךְ
|
Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?
|
| Hi 16,7 |
νῦν δὲ κατάκοπόν με πεποίηκεν μωρόν σεσηπότα
|
—
|
אַךְ עַתָּ֥ה הֶלְאָ֑נִי הֲ֝שִׁמּ֗וֹתָ כָּל עֲדָתִֽי
|
A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.
|
| Hi 16,8 |
καὶ ἐπελάβου μου εἰς μαρτύριον ἐγενήθη καὶ ἀνέστη ἐν ἐμοὶ τὸ ψεῦδός μου κατὰ πρόσωπόν μου ἀνταπεκρίθη
|
—
|
וַֽ֭תִּקְמְטֵנִי לְעֵ֣ד הָיָ֑ה וַיָּ֥קָם בִּ֥י כַ֝חֲשִׁ֗י בְּפָנַ֥י יַעֲנֶֽה
|
Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.
|
| Hi 16,9 |
ὀργῇ χρησάμενος κατέβαλέν με ἔβρυξεν ἐπ᾿ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας βέλη πειρατῶν αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμοὶ ἔπεσεν
|
—
|
אַפּ֤וֹ טָרַ֨ף וַֽיִּשְׂטְמֵ֗נִי חָרַ֣ק עָלַ֣י בְּשִׁנָּ֑יו צָרִ֓י יִלְט֖וֹשׁ עֵינָ֣יו לִֽי
|
Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.
|
| Hi 16,10 |
ἀκίσιν ὀφθαλμῶν ἐνήλατο ὀξεῖ ἔπαισέν με εἰς σιαγόνα ὁμοθυμαδὸν δὲ κατέδραμον ἐπ᾿ ἐμοί
|
—
|
פָּעֲר֬וּ עָלַ֨י בְּפִיהֶ֗ם בְּ֭חֶרְפָּה הִכּ֣וּ לְחָיָ֑י יַ֝֗חַד עָלַ֥י יִתְמַלָּאֽוּן
|
Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.
|
| Hi 16,11 |
παρέδωκεν γάρ με ὁ κύριος εἰς χεῖρας ἀδίκου ἐπὶ δὲ ἀσεβέσιν ἔρριψέν με
|
—
|
יַסְגִּירֵ֣נִי אֵ֭ל אֶ֣ל עֲוִ֑יל וְעַל יְדֵ֖י רְשָׁעִ֣ים יִרְטֵֽנִי
|
Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.
|
| Hi 16,12 |
εἰρηνεύοντα διεσκέδασέν με λαβών με τῆς κόμης διέτιλεν κατέστησέν με ὥσπερ σκοπόν
|
—
|
שָׁ֘לֵ֤ו הָיִ֨יתִי וַֽיְפַרְפְּרֵ֗נִי וְאָחַ֣ז בְּ֭עָרְפִּי וַֽיְפַצְפְּצֵ֑נִי וַיְקִימֵ֥נִי ל֝֗וֹ לְמַטָּרָֽה
|
Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.
|
| Hi 16,13 |
ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τὴν γῆν τὴν χολήν μου
|
—
|
יָ֘סֹ֤בּוּ עָלַ֨י רַבָּ֗יו יְפַלַּ֣ח כִּ֭לְיוֹתַי וְלֹ֣א יַחְמ֑וֹל יִשְׁפֹּ֥ךְ לָ֝אָ֗רֶץ מְרֵרָֽתִי
|
Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.
|
| Hi 16,14 |
κατέβαλόν με πτῶμα ἐπὶ πτώματι ἔδραμον πρός με δυνάμενοι
|
—
|
יִפְרְצֵ֣נִי פֶ֭רֶץ עַל פְּנֵי פָ֑רֶץ יָרֻ֖ץ עָלַ֣י כְּגִבּֽוֹר
|
Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.
|
| Hi 16,15 |
σάκκον ἔρραψα ἐπὶ βύρσης μου τὸ δὲ σθένος μου ἐν γῇ ἐσβέσθη
|
—
|
שַׂ֣ק תָּ֭פַרְתִּי עֲלֵ֣י גִלְדִּ֑י וְעֹלַ֖לְתִּי בֶעָפָ֣ר קַרְנִֽי
|
Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.
|
| Hi 16,16 |
ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπὸ κλαυθμοῦ ἐπὶ δὲ βλεφάροις μου σκιά
|
—
|
פָּנַ֣י חמרמרה מִנִּי בֶ֑כִי וְעַ֖ל עַפְעַפַּ֣י צַלְמָֽוֶת
|
Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.
|
| Hi 16,17 |
ἄδικον δὲ οὐδὲν ἦν ἐν χερσίν μου εὐχὴ δέ μου καθαρά
|
—
|
עַ֭ל לֹא חָמָ֣ס בְּכַפָּ֑י וּֽתְפִלָּתִ֥י זַכָּֽה
|
Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)
|
| Hi 16,18 |
γῆ μὴ ἐπικαλύψῃς ἐφ᾿ αἵματι τῆς σαρκός μου μηδὲ εἴη τόπος τῇ κραυγῇ μου
|
—
|
אֶ֭רֶץ אַל תְּכַסִּ֣י דָמִ֑י וְֽאַל יְהִ֥י מָ֝ק֗וֹם לְזַעֲקָתִֽי
|
O ziemio! nie zakrywajże krwi mojej, a niech nie ma miejsca wołanie moje!
|
| Hi 16,19 |
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐν οὐρανοῖς ὁ μάρτυς μου ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις
|
—
|
גַּם עַ֭תָּה הִנֵּה בַשָּׁמַ֣יִם עֵדִ֑י וְ֝שָׂהֲדִ֗י בַּמְּרוֹמִֽים
|
Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości.
|
| Hi 16,20 |
ἀφίκοιτό μου ἡ δέησις πρὸς κύριον ἔναντι δὲ αὐτοῦ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός
|
—
|
מְלִיצַ֥י רֵעָ֑י אֶל אֱ֝ל֗וֹהַ דָּלְפָ֥ה עֵינִֽי
|
O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.
|
| Hi 16,21 |
εἴη δὲ ἔλεγχος ἀνδρὶ ἔναντι κυρίου καὶ υἱὸς ἀνθρώπου τῷ πλησίον αὐτοῦ
|
—
|
וְיוֹכַ֣ח לְגֶ֣בֶר עִם אֱל֑וֹהַּ וּֽבֶן אָדָ֥ם לְרֵעֵֽהוּ
|
Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!
|
| Hi 16,22 |
ἔτη δὲ ἀριθμητὰ ἥκασιν ὁδῷ δέ ᾗ οὐκ ἐπαναστραφήσομαι πορεύσομαι
|
—
|
כִּֽי שְׁנ֣וֹת מִסְפָּ֣ר יֶאֱתָ֑יוּ וְאֹ֖רַח לֹא אָשׁ֣וּב אֶהֱלֹֽךְ
|
Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.
|
