| Hi 15,20 |
πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ
|
—
|
כָּל יְמֵ֣י רָ֭שָׁע ה֣וּא מִתְחוֹלֵ֑ל וּמִסְפַּ֥ר שָׁ֝נִ֗ים נִצְפְּנ֥וּ לֶעָרִֽיץ
|
Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.
|
| Hi 15,21 |
ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν ἥξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή
|
—
|
קוֹל פְּחָדִ֥ים בְּאָזְנָ֑יו בַּ֝שָּׁל֗וֹם שׁוֹדֵ֥ד יְבוֹאֶֽנּוּ
|
Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.
|
| Hi 15,22 |
μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου
|
—
|
לֹא יַאֲמִ֣ין שׁ֭וּב מִנִּי חֹ֑שֶׁךְ וצפו ה֣וּא אֱלֵי חָֽרֶב
|
Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.
|
| Hi 15,23 |
κατατέτακται δὲ εἰς σῖτα γυψίν οἶδεν δὲ ἐν ἑαυτῷ ὅτι μένει εἰς πτῶμα ἡμέρα δὲ αὐτὸν σκοτεινὴ στροβήσει
|
—
|
נֹ֘דֵ֤ד ה֣וּא לַלֶּ֣חֶם אַיֵּ֑ה יָדַ֓ע כִּֽי נָכ֖וֹן בְּיָד֣וֹ יֽוֹם חֹֽשֶׁךְ
|
Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.
|
| Hi 15,24 |
ἀνάγκη δὲ καὶ θλῖψις αὐτὸν καθέξει ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων
|
—
|
יְֽ֭בַעֲתֻהוּ צַ֣ר וּמְצוּקָ֑ה תִּ֝תְקְפֵ֗הוּ כְּמֶ֤לֶךְ עָתִ֬יד לַכִּידֽוֹר
|
Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.
|
| Hi 15,25 |
ὅτι ἦρκεν χεῖρας ἐναντίον τοῦ κυρίου ἔναντι δὲ κυρίου παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν
|
—
|
כִּֽי נָטָ֣ה אֶל אֵ֣ל יָד֑וֹ וְאֶל שַׁ֝דַּ֗י יִתְגַּבָּֽר
|
Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.
|
| Hi 15,26 |
ἔδραμεν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ὕβρει ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτοῦ
|
—
|
יָר֣וּץ אֵלָ֣יו בְּצַוָּ֑אר בַּ֝עֲבִ֗י גַּבֵּ֥י מָֽגִנָּֽיו
|
Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.
|
| Hi 15,27 |
ὅτι ἐκάλυψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν στέατι αὐτοῦ καὶ ἐποίησεν περιστόμιον ἐπὶ τῶν μηρίων
|
—
|
כִּֽי כִסָּ֣ה פָנָ֣יו בְּחֶלְבּ֑וֹ וַיַּ֖עַשׂ פִּימָ֣ה עֲלֵי כָֽסֶל
|
Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.
|
| Hi 15,28 |
αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους ἃ δὲ ἐκεῖνοι ἡτοίμασαν ἄλλοι ἀποίσονται
|
—
|
וַיִּשְׁכּ֤וֹן עָ֘רִ֤ים נִכְחָד֗וֹת בָּ֭תִּים לֹא יֵ֣שְׁבוּ לָ֑מוֹ אֲשֶׁ֖ר הִתְעַתְּד֣וּ לְגַלִּֽים
|
I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.
|
| Hi 15,29 |
οὔτε μὴ πλουτισθῇ οὔτε μὴ μείνῃ αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα οὐ μὴ βάλῃ ἐπὶ τὴν γῆν σκιὰν
|
—
|
לֹֽא יֶ֭עְשַׁר וְלֹא יָק֣וּם חֵיל֑וֹ וְלֹֽא יִטֶּ֖ה לָאָ֣רֶץ מִנְלָֽם
|
Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.
|
| Hi 15,30 |
οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος
|
—
|
לֹֽא יָס֨וּר מִנִּי חֹ֗שֶׁךְ יֹֽ֭נַקְתּוֹ תְּיַבֵּ֣שׁ שַׁלְהָ֑בֶת וְ֝יָס֗וּר בְּר֣וּחַ פִּֽיו
|
Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.
|
| Hi 15,31 |
μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενεῖ κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτῷ
|
—
|
אַל יַאֲמֵ֣ן בשו נִתְעָ֑ה כִּי שָׁ֝֗וְא תִּהְיֶ֥ה תְמוּרָתֽוֹ
|
Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.
|
| Hi 15,32 |
ἡ τομὴ αὐτοῦ πρὸ ὥρας φθαρήσεται καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ πυκάσῃ
|
—
|
בְּֽלֹא י֭וֹמוֹ תִּמָּלֵ֑א וְ֝כִפָּת֗וֹ לֹ֣א רַעֲנָֽנָה
|
Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.
|
| Hi 15,33 |
τρυγηθείη δὲ ὥσπερ ὄμφαξ πρὸ ὥρας ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας
|
—
|
יַחְמֹ֣ס כַּגֶּ֣פֶן בִּסְר֑וֹ וְיַשְׁלֵ֥ךְ כַּ֝זַּ֗יִת נִצָּתֽוֹ
|
Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.
|
| Hi 15,34 |
μαρτύριον γὰρ ἀσεβοῦς θάνατος πῦρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτῶν
|
—
|
כִּֽי עֲדַ֣ת חָנֵ֣ף גַּלְמ֑וּד וְ֝אֵ֗שׁ אָכְלָ֥ה אָֽהֳלֵי שֹֽׁחַד
|
Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.
|
| Hi 15,35 |
ἐν γαστρὶ δὲ λήμψεται ὀδύνας ἀποβήσεται δὲ αὐτῷ κενά ἡ δὲ κοιλία αὐτοῦ ὑποίσει δόλον
|
—
|
הָרֹ֣ה עָ֭מָל וְיָ֣לֹד אָ֑וֶן וּ֝בִטְנָ֗ם תָּכִ֥ין מִרְמָֽה
|
Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.
|
