Zaloguj

Hi 12,9-25 interlinia ›

LXX grcSBLGNT grcWLC hboBG1632 pl
Hi 12,9 τίς οὐκ ἔγνω ἐν πᾶσι τούτοις ὅτι χεὶρ κυρίου ἐποίησεν ταῦτα — מִ֭י לֹא יָדַ֣ע בְּכָל אֵ֑לֶּה כִּ֥י יַד יְ֝הוָה עָ֣שְׂתָה זֹּֽאת Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
Hi 12,10 εἰ μὴ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ψυχὴ πάντων τῶν ζώντων καὶ πνεῦμα παντὸς ἀνθρώπου — אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ נֶ֣פֶשׁ כָּל חָ֑י וְ֝ר֗וּחַ כָּל בְּשַׂר אִֽישׁ W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
Hi 12,11 οὖς μὲν γὰρ ῥήματα διακρίνει λάρυγξ δὲ σῖτα γεύεται — הֲלֹא אֹ֭זֶן מִלִּ֣ין תִּבְחָ֑ן וְ֝חֵ֗ךְ אֹ֣כֶל יִטְעַם לֽוֹ Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
Hi 12,12 ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφία ἐν δὲ πολλῷ βίῳ ἐπιστήμη — בִּֽישִׁישִׁ֥ים חָכְמָ֑ה וְאֹ֖רֶךְ יָמִ֣ים תְּבוּנָֽה W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
Hi 12,13 παρ᾿ αὐτῷ σοφία καὶ δύναμις αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις — עִ֭מּוֹ חָכְמָ֣ה וּגְבוּרָ֑ה ל֝֗וֹ עֵצָ֥ה וּתְבוּנָֽה Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
Hi 12,14 ἐὰν καταβάλῃ τίς οἰκοδομήσει ἐὰν κλείσῃ κατὰ ἀνθρώπων τίς ἀνοίξει — הֵ֣ן יַ֭הֲרוֹס וְלֹ֣א יִבָּנֶ֑ה יִסְגֹּ֥ר עַל אִ֝֗ישׁ וְלֹ֣א יִפָּתֵֽחַ Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
Hi 12,15 ἐὰν κωλύσῃ τὸ ὥδωρ ξηρανεῖ τὴν γῆν ἐὰν δὲ ἐπαφῇ ἀπώλεσεν αὐτὴν καταστρέψας — הֵ֤ן יַעְצֹ֣ר בַּמַּ֣יִם וְיִבָ֑שׁוּ וִֽ֝ישַׁלְּחֵ֗ם וְיַ֖הַפְכוּ אָֽרֶץ On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
Hi 12,16 παρ᾿ αὐτῷ κράτος καὶ ἰσχύς αὐτῷ ἐπιστήμη καὶ σύνεσις — עִ֭מּוֹ עֹ֣ז וְתֽוּשִׁיָּ֑ה ל֝֗וֹ שֹׁגֵ֥ג וּמַשְׁגֶּֽה U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
Hi 12,17 διάγων βουλευτὰς αἰχμαλώτους κριτὰς δὲ γῆς ἐξέστησεν — מוֹלִ֣יךְ יוֹעֲצִ֣ים שׁוֹלָ֑ל וְֽשֹׁפְטִ֥ים יְהוֹלֵֽל On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
Hi 12,18 καθιζάνων βασιλεῖς ἐπὶ θρόνους καὶ περιέδησεν ζώνῃ ὀσφύας αὐτῶν — מוּסַ֣ר מְלָכִ֣ים פִּתֵּ֑חַ וַיֶּאְסֹ֥ר אֵ֝ז֗וֹר בְּמָתְנֵיהֶֽם On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.
Hi 12,19 ἐξαποστέλλων ἱερεῖς αἰχμαλώτους δυνάστας δὲ γῆς κατέστρεψεν — מוֹלִ֣יךְ כֹּהֲנִ֣ים שׁוֹלָ֑ל וְאֵֽתָנִ֣ים יְסַלֵּֽף Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
Hi 12,20 διαλλάσσων χείλη πιστῶν σύνεσιν δὲ πρεσβυτέρων ἔγνω — מֵסִ֣יר שָׂ֭פָה לְנֶאֱמָנִ֑ים וְטַ֖עַם זְקֵנִ֣ים יִקָּֽח Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
Hi 12,21 ἐκχέων ἀτιμίαν ἐπ᾿ ἄρχοντας ταπεινοὺς δὲ ἰάσατο — שׁוֹפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל נְדִיבִ֑ים וּמְזִ֖יחַ אֲפִיקִ֣ים רִפָּֽה Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
Hi 12,22 ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους ἐξήγαγεν δὲ εἰς φῶς σκιὰν θανάτου — מְגַלֶּ֣ה עֲ֭מֻקוֹת מִנִּי חֹ֑שֶׁךְ וַיֹּצֵ֖א לָא֣וֹר צַלְמָֽוֶת On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.
Hi 12,23 πλανῶν ἔθνη καὶ ἀπολλύων αὐτά καταστρωννύων ἔθνη καὶ καθοδηγῶν αὐτά — מַשְׂגִּ֣יא לַ֭גּוֹיִם וַֽיְאַבְּדֵ֑ם שֹׁטֵ֥חַ לַ֝גּוֹיִ֗ם וַיַּנְחֵֽם Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
Hi 12,24 διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς ἐπλάνησεν δὲ αὐτοὺς ὁδῷ ᾗ οὐκ ᾔδεισαν — מֵסִ֗יר לֵ֭ב רָאשֵׁ֣י עַם הָאָ֑רֶץ וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא דָֽרֶךְ On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
Hi 12,25 ψηλαφήσαισαν σκότος καὶ μὴ φῶς πλανηθείησαν δὲ ὥσπερ ὁ μεθύων — יְמַֽשְׁשׁוּ חֹ֥שֶׁךְ וְלֹא א֑וֹר וַ֝יַּתְעֵ֗ם כַּשִּׁכּֽוֹר Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)