| Hi 12,1 |
ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
|
—
|
וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר
|
Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
|
| Hi 12,2 |
εἶτα ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι ἦ μεθ᾿ ὑμῶν τελευτήσει σοφία
|
—
|
אָ֭מְנָם כִּ֣י אַתֶּם עָ֑ם וְ֝עִמָּכֶ֗ם תָּמ֥וּת חָכְמָֽה
|
Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?
|
| Hi 12,3 |
κἀμοὶ μὲν καρδία καθ᾿ ὑμᾶς ἐστιν
|
—
|
גַּם לִ֤י לֵבָ֨ב כְּֽמוֹכֶ֗ם לֹא נֹפֵ֣ל אָנֹכִ֣י מִכֶּ֑ם וְאֶת מִי אֵ֥ין כְּמוֹ אֵֽלֶּה
|
Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
|
| Hi 12,4 |
δίκαιος γὰρ ἀνὴρ καὶ ἄμεμπτος ἐγενήθη εἰς χλεύασμα
|
—
|
שְׂחֹ֤ק לְרֵעֵ֨הוּ אֶֽהְיֶ֗ה קֹרֵ֣א לֶ֭אֱלוֹהַּ וַֽיַּעֲנֵ֑הוּ שְׂ֝ח֗וֹק צַדִּ֥יק תָּמִֽים
|
Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.
|
| Hi 12,5 |
εἰς χρόνον γὰρ τακτὸν ἡτοίμαστο πεσεῖν ὑπὸ ἄλλους οἴκους τε αὐτοῦ ἐκπορθεῖσθαι ὑπὸ ἀνόμων
|
—
|
לַפִּ֣יד בּ֭וּז לְעַשְׁתּ֣וּת שַׁאֲנָ֑ן נָ֝כ֗וֹן לְמ֣וֹעֲדֵי רָֽגֶל
|
Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
|
| Hi 12,6 |
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μηδεὶς πεποιθέτω πονηρὸς ὢν ἀθῷος ἔσεσθαι ὅσοι παροργίζουσιν τὸν κύριον ὡς οὐχὶ καὶ ἔτασις αὐτῶν ἔσται
|
—
|
יִשְׁלָ֤יוּ אֹֽהָלִ֨ים לְשֹׁ֥דְדִ֗ים וּֽ֭בַטֻּחוֹת לְמַרְגִּ֣יזֵי אֵ֑ל לַאֲשֶׁ֤ר הֵבִ֖יא אֱל֣וֹהַּ בְּיָדֽוֹ
|
Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.
|
| Hi 12,7 |
ἀλλὰ δὴ ἐπερώτησον τετράποδα ἐάν σοι εἴπωσιν πετεινὰ δὲ οὐρανοῦ ἐάν σοι ἀπαγγείλωσιν
|
—
|
וְֽאוּלָ֗ם שְׁאַל נָ֣א בְהֵמ֣וֹת וְתֹרֶ֑ךָּ וְע֥וֹף הַ֝שָּׁמַ֗יִם וְיַגֶּד לָֽךְ
|
A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.
|
| Hi 12,8 |
ἐκδιήγησαι δὲ γῇ ἐάν σοι φράσῃ καὶ ἐξηγήσονταί σοι οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης
|
—
|
א֤וֹ שִׂ֣יחַ לָאָ֣רֶץ וְתֹרֶ֑ךָּ וִֽיסַפְּר֥וּ לְ֝ךָ֗ דְּגֵ֣י הַיָּֽם
|
Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
|
| Hi 12,9 |
τίς οὐκ ἔγνω ἐν πᾶσι τούτοις ὅτι χεὶρ κυρίου ἐποίησεν ταῦτα
|
—
|
מִ֭י לֹא יָדַ֣ע בְּכָל אֵ֑לֶּה כִּ֥י יַד יְ֝הוָה עָ֣שְׂתָה זֹּֽאת
|
Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
|
| Hi 12,10 |
εἰ μὴ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ψυχὴ πάντων τῶν ζώντων καὶ πνεῦμα παντὸς ἀνθρώπου
|
—
|
אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ נֶ֣פֶשׁ כָּל חָ֑י וְ֝ר֗וּחַ כָּל בְּשַׂר אִֽישׁ
|
W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
|
| Hi 12,11 |
οὖς μὲν γὰρ ῥήματα διακρίνει λάρυγξ δὲ σῖτα γεύεται
|
—
|
הֲלֹא אֹ֭זֶן מִלִּ֣ין תִּבְחָ֑ן וְ֝חֵ֗ךְ אֹ֣כֶל יִטְעַם לֽוֹ
|
Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
|
| Hi 12,12 |
ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφία ἐν δὲ πολλῷ βίῳ ἐπιστήμη
|
—
|
בִּֽישִׁישִׁ֥ים חָכְמָ֑ה וְאֹ֖רֶךְ יָמִ֣ים תְּבוּנָֽה
|
W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
|
| Hi 12,13 |
παρ᾿ αὐτῷ σοφία καὶ δύναμις αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις
|
—
|
עִ֭מּוֹ חָכְמָ֣ה וּגְבוּרָ֑ה ל֝֗וֹ עֵצָ֥ה וּתְבוּנָֽה
|
Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
|
| Hi 12,14 |
ἐὰν καταβάλῃ τίς οἰκοδομήσει ἐὰν κλείσῃ κατὰ ἀνθρώπων τίς ἀνοίξει
|
—
|
הֵ֣ן יַ֭הֲרוֹס וְלֹ֣א יִבָּנֶ֑ה יִסְגֹּ֥ר עַל אִ֝֗ישׁ וְלֹ֣א יִפָּתֵֽחַ
|
Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
|
| Hi 12,15 |
ἐὰν κωλύσῃ τὸ ὥδωρ ξηρανεῖ τὴν γῆν ἐὰν δὲ ἐπαφῇ ἀπώλεσεν αὐτὴν καταστρέψας
|
—
|
הֵ֤ן יַעְצֹ֣ר בַּמַּ֣יִם וְיִבָ֑שׁוּ וִֽ֝ישַׁלְּחֵ֗ם וְיַ֖הַפְכוּ אָֽרֶץ
|
On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
|
| Hi 12,16 |
παρ᾿ αὐτῷ κράτος καὶ ἰσχύς αὐτῷ ἐπιστήμη καὶ σύνεσις
|
—
|
עִ֭מּוֹ עֹ֣ז וְתֽוּשִׁיָּ֑ה ל֝֗וֹ שֹׁגֵ֥ג וּמַשְׁגֶּֽה
|
U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
|
| Hi 12,17 |
διάγων βουλευτὰς αἰχμαλώτους κριτὰς δὲ γῆς ἐξέστησεν
|
—
|
מוֹלִ֣יךְ יוֹעֲצִ֣ים שׁוֹלָ֑ל וְֽשֹׁפְטִ֥ים יְהוֹלֵֽל
|
On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
|
| Hi 12,18 |
καθιζάνων βασιλεῖς ἐπὶ θρόνους καὶ περιέδησεν ζώνῃ ὀσφύας αὐτῶν
|
—
|
מוּסַ֣ר מְלָכִ֣ים פִּתֵּ֑חַ וַיֶּאְסֹ֥ר אֵ֝ז֗וֹר בְּמָתְנֵיהֶֽם
|
On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.
|
| Hi 12,19 |
ἐξαποστέλλων ἱερεῖς αἰχμαλώτους δυνάστας δὲ γῆς κατέστρεψεν
|
—
|
מוֹלִ֣יךְ כֹּהֲנִ֣ים שׁוֹלָ֑ל וְאֵֽתָנִ֣ים יְסַלֵּֽף
|
Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
|
| Hi 12,20 |
διαλλάσσων χείλη πιστῶν σύνεσιν δὲ πρεσβυτέρων ἔγνω
|
—
|
מֵסִ֣יר שָׂ֭פָה לְנֶאֱמָנִ֑ים וְטַ֖עַם זְקֵנִ֣ים יִקָּֽח
|
Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
|
| Hi 12,21 |
ἐκχέων ἀτιμίαν ἐπ᾿ ἄρχοντας ταπεινοὺς δὲ ἰάσατο
|
—
|
שׁוֹפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל נְדִיבִ֑ים וּמְזִ֖יחַ אֲפִיקִ֣ים רִפָּֽה
|
Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
|
| Hi 12,22 |
ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους ἐξήγαγεν δὲ εἰς φῶς σκιὰν θανάτου
|
—
|
מְגַלֶּ֣ה עֲ֭מֻקוֹת מִנִּי חֹ֑שֶׁךְ וַיֹּצֵ֖א לָא֣וֹר צַלְמָֽוֶת
|
On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.
|
| Hi 12,23 |
πλανῶν ἔθνη καὶ ἀπολλύων αὐτά καταστρωννύων ἔθνη καὶ καθοδηγῶν αὐτά
|
—
|
מַשְׂגִּ֣יא לַ֭גּוֹיִם וַֽיְאַבְּדֵ֑ם שֹׁטֵ֥חַ לַ֝גּוֹיִ֗ם וַיַּנְחֵֽם
|
Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
|
| Hi 12,24 |
διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς ἐπλάνησεν δὲ αὐτοὺς ὁδῷ ᾗ οὐκ ᾔδεισαν
|
—
|
מֵסִ֗יר לֵ֭ב רָאשֵׁ֣י עַם הָאָ֑רֶץ וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא דָֽרֶךְ
|
On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
|
| Hi 12,25 |
ψηλαφήσαισαν σκότος καὶ μὴ φῶς πλανηθείησαν δὲ ὥσπερ ὁ μεθύων
|
—
|
יְמַֽשְׁשׁוּ חֹ֥שֶׁךְ וְלֹא א֑וֹר וַ֝יַּתְעֵ֗ם כַּשִּׁכּֽוֹר
|
Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.
|
