Zaloguj

1 Sm 18,1-4 interlinia ›

LXX grcSBLGNT grcWLC hboBG1632 pl
1 Sm 18,1 — — וַיְהִ֗י כְּכַלֹּתוֹ֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל שָׁא֔וּל וְנֶ֨פֶשׁ֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן נִקְשְׁרָ֖ה בְּנֶ֣פֶשׁ דָּוִ֑ד ויאהבו יְהוֹנָתָ֖ן כְּנַפְשֽׁוֹ I stało się, gdy przestał mówić do Saula, że dusza Jonatanowa spoiła się z duszą Dwidową, i umiłował go Jonatan, jako duszę swoję.
1 Sm 18,2 — — וַיִּקָּחֵ֥הוּ שָׁא֖וּל בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וְלֹ֣א נְתָנ֔וֹ לָשׁ֖וּב בֵּ֥ית אָבִֽיו I wziął go Saul dnia onego, ani mu dopuścił, żeby się wracał do domu ojca swego.
1 Sm 18,3 — — וַיִּכְרֹ֧ת יְהוֹנָתָ֛ן וְדָוִ֖ד בְּרִ֑ית בְּאַהֲבָת֥וֹ אֹת֖וֹ כְּנַפְשֽׁוֹ A tak uczynił Jonatan z Dawidem przymierze, bo go miłował jak duszę swoję.
1 Sm 18,4 — — וַיִּתְפַּשֵּׁ֣ט יְהוֹנָתָ֗ן אֶֽת הַמְּעִיל֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ לְדָוִ֑ד וּמַדָּ֕יו וְעַד חַרְבּ֥וֹ וְעַד קַשְׁתּ֖וֹ וְעַד חֲגֹרֽוֹ A zdjawszy z siebie Jonatan płaszcz, który miał na sobie, dał go Dawidowi, i szaty swe, aż do miecza swego, i aż do pasa swego rycerskiego.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)