| 1 Krn 16,7 |
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τότε ἔταξεν Δαυιδ ἐν ἀρχῇ τοῦ αἰνεῖν τὸν κύριον ἐν χειρὶ Ασαφ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ
|
—
|
בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא אָ֣ז נָתַ֤ן דָּוִיד֙ בָּרֹ֔אשׁ לְהֹד֖וֹת לַיהוָ֑ה בְּיַד אָסָ֖ף וְאֶחָֽיו
|
Dopiero dnia onego najpierwej postanowił Dawid, aby tym psalmem chwalony był Pan przez Asafa i braci jego:
|
| 1 Krn 16,8 |
ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ ἐπικαλεῖσθε αὐτὸν ἐν ὀνόματι αὐτοῦ γνωρίσατε ἐν λαοῖς τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ
|
—
|
הוֹד֤וּ לַֽיהוָה֙ קִרְא֣וּ בִשְׁמ֔וֹ הוֹדִ֥יעוּ בָעַמִּ֖ים עֲלִילֹתָֽיו
|
Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, a opowiadajcie między narodami sprawy jego.
|
| 1 Krn 16,9 |
ᾄσατε αὐτῷ καὶ ὑμνήσατε αὐτῷ διηγήσασθε πᾶσιν τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἃ ἐποίησεν κύριος
|
—
|
שִׁ֤ירוּ לוֹ֙ זַמְּרוּ ל֔וֹ שִׂ֖יחוּ בְּכָל נִפְלְאֹתָֽיו
|
Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
|
| 1 Krn 16,10 |
αἰνεῖτε ἐν ὀνόματι ἁγίῳ αὐτοῦ εὐφρανθήσεται καρδία ζητοῦσα τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ
|
—
|
הִֽתְהַֽלְלוּ֙ בְּשֵׁ֣ם קָדְשׁ֔וֹ יִשְׂמַ֕ח לֵ֖ב מְבַקְשֵׁ֥י יְהוָֽה
|
Chlubcie się w imieniu świętem jego, a niech się rozraduje serce szukających Pana.
|
| 1 Krn 16,11 |
ζητήσατε τὸν κύριον καὶ ἰσχύσατε ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διὰ παντός
|
—
|
דִּרְשׁ֤וּ יְהוָה֙ וְעֻזּ֔וֹ בַּקְּשׁ֥וּ פָנָ֖יו תָּמִֽיד
|
Szukajcie Pana, i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawżdy.
|
| 1 Krn 16,12 |
μνημονεύετε τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἃ ἐποίησεν τέρατα καὶ κρίματα τοῦ στόματος αὐτοῦ
|
—
|
זִכְר֗וּ נִפְלְאֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה מֹפְתָ֖יו וּמִשְׁפְּטֵי פִֽיהוּ
|
Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.
|
| 1 Krn 16,13 |
σπέρμα Ισραηλ παῖδες αὐτοῦ υἱοὶ Ιακωβ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ
|
—
|
זֶ֚רַע יִשְׂרָאֵ֣ל עַבְדּ֔וֹ בְּנֵ֥י יַעֲקֹ֖ב בְּחִירָֽיו
|
O nasienie Izraelskie, słudzy jego! O synowie Jakóbowi, wybrani jego!
|
| 1 Krn 16,14 |
αὐτὸς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ τὰ κρίματα αὐτοῦ
|
—
|
ה֚וּא יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ בְּכָל הָאָ֖רֶץ מִשְׁפָּטָֽיו
|
On jest Pan, Bóg nasz; po wszystkiej ziemi sądy jego.
|
| 1 Krn 16,15 |
μνημονεύων εἰς αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ λόγον αὐτοῦ ὃν ἐνετείλατο εἰς χιλίας γενεάς
|
—
|
זִכְר֤וּ לְעוֹלָם֙ בְּרִית֔וֹ דָּבָ֥ר צִוָּ֖ה לְאֶ֥לֶף דּֽוֹר
|
Pamiętajcie aż na wieki na przymierze jego, na słowow, które przykazał do tysiącznego pokolenia;
|
| 1 Krn 16,16 |
ὃν διέθετο τῷ Αβρααμ καὶ τὸν ὅρκον αὐτοῦ τῷ Ισαακ
|
—
|
אֲשֶׁ֤ר כָּרַת֙ אֶת אַבְרָהָ֔ם וּשְׁבוּעָת֖וֹ לְיִצְחָֽק
|
Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę jego z Izaakiem;
|
| 1 Krn 16,17 |
ἔστησεν αὐτὸν τῷ Ιακωβ εἰς πρόσταγμα τῷ Ισραηλ διαθήκην αἰώνιον
|
—
|
וַיַּעֲמִידֶ֤הָ לְיַעֲקֹב֙ לְחֹ֔ק לְיִשְׂרָאֵ֖ל בְּרִ֥ית עוֹלָֽם
|
I postanowił to Jakóbowi za prawo, a Izraelowi za przymierze wieczne,
|
| 1 Krn 16,18 |
λέγων σοὶ δώσω τὴν γῆν Χανααν σχοίνισμα κληρονομίας ὑμῶν
|
—
|
לֵאמֹ֗ר לְךָ֙ אֶתֵּ֣ן אֶֽרֶץ כְּנָ֔עַן חֶ֖בֶל נַחֲלַתְכֶֽם
|
Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego.
|
| 1 Krn 16,19 |
ἐν τῷ γενέσθαι αὐτοὺς ὀλιγοστοὺς ἀριθμῷ ὡς ἐσμικρύνθησαν καὶ παρῴκησαν ἐν αὐτῇ
|
—
|
בִּֽהְיֽוֹתְכֶם֙ מְתֵ֣י מִסְפָּ֔ר כִּמְעַ֖ט וְגָרִ֥ים בָּֽהּ
|
Choć was była mała liczba, a przez krótki czas byliście przychodniami w niej;
|
| 1 Krn 16,20 |
καὶ ἐπορεύθησαν ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος καὶ ἀπὸ βασιλείας εἰς λαὸν ἕτερον
|
—
|
וַיִּֽתְהַלְּכוּ֙ מִגּ֣וֹי אֶל גּ֔וֹי וּמִמַּמְלָכָ֖ה אֶל עַ֥ם אַחֵֽר
|
I przechodzili od narodu do narodu, i od królestwa do innego ludu:
|
| 1 Krn 16,21 |
οὐκ ἀφῆκεν ἄνδρα τοῦ δυναστεῦσαι αὐτοὺς καὶ ἤλεγξεν περὶ αὐτῶν βασιλεῖς
|
—
|
לֹא הִנִּ֤יחַ לְאִישׁ֙ לְעָשְׁקָ֔ם וַיּ֥וֹכַח עֲלֵיהֶ֖ם מְלָכִֽים
|
Nie dopuścił nikomu, aby ich uciskać miał, i karał dla nich królów,
|
| 1 Krn 16,22 |
μὴ ἅψησθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε
|
—
|
אַֽל תִּגְּעוּ֙ בִּמְשִׁיחָ֔י וּבִנְבִיאַ֖י אַל תָּרֵֽעוּ
|
Mówiąc: Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
|
| 1 Krn 16,23 |
ᾄσατε τῷ κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ ἀναγγείλατε ἐξ ἡμέρας εἰς ἡμέραν σωτηρίαν αὐτοῦ
|
—
|
שִׁ֤ירוּ לַֽיהוָה֙ כָּל הָאָ֔רֶץ בַּשְּׂר֥וּ מִיּֽוֹם אֶל י֖וֹם יְשׁוּעָתֽוֹ
|
Śpiewajcie Panu wszystka ziemio; opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.
|
| 1 Krn 16,24 |
—
|
—
|
סַפְּר֤וּ בַגּוֹיִם֙ אֶת כְּבוֹד֔וֹ בְּכָל הָעַמִּ֖ים נִפְלְאֹתָֽיו
|
Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
|
| 1 Krn 16,25 |
ὅτι μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς
|
—
|
כִּי֩ גָד֨וֹל יְהוָ֤ה וּמְהֻלָּל֙ מְאֹ֔ד וְנוֹרָ֥א ה֖וּא עַל כָּל אֱלֹהִֽים
|
Bo wielki jest Pan, i chwalebny bardzo, i straszniejszy nad wszystkich bogów;
|
| 1 Krn 16,26 |
ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἴδωλα καὶ ὁ θεὸς ἡμῶν οὐρανὸν ἐποίησεν
|
—
|
כִּ֠י כָּל אֱלֹהֵ֤י הָעַמִּים֙ אֱלִילִ֔ים וַיהוָ֖ה שָׁמַ֥יִם עָשָֽׂה
|
Gdyż bogowie pogańscy są bałwanami; ale Pan niebiosa uczynił.
|
| 1 Krn 16,27 |
δόξα καὶ ἔπαινος κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἰσχὺς καὶ καύχημα ἐν τόπῳ αὐτοῦ
|
—
|
ה֤וֹד וְהָדָר֙ לְפָנָ֔יו עֹ֥ז וְחֶדְוָ֖ה בִּמְקֹמֽוֹ
|
Sława i zacność przed nim, moc i wesele na miejscu jego.
|
| 1 Krn 16,28 |
δότε τῷ κυρίῳ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν δότε τῷ κυρίῳ δόξαν καὶ ἰσχύν
|
—
|
הָב֤וּ לַֽיהוָה֙ מִשְׁפְּח֣וֹת עַמִּ֔ים הָב֥וּ לַיהוָ֖ה כָּב֥וֹד וָעֹֽז
|
Przynieście Panu pokolenia narodów, przynieście Panu chwałę i moc.
|
| 1 Krn 16,29 |
δότε τῷ κυρίῳ δόξαν ὀνόματος αὐτοῦ λάβετε δῶρα καὶ ἐνέγκατε κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσκυνήσατε τῷ κυρίῳ ἐν αὐλαῖς ἁγίαις αὐτοῦ
|
—
|
הָב֥וּ לַיהוָ֖ה כְּב֣וֹד שְׁמ֑וֹ שְׂא֤וּ מִנְחָה֙ וּבֹ֣אוּ לְפָנָ֔יו הִשְׁתַּחֲו֥וּ לַיהוָ֖ה בְּהַדְרַת קֹֽדֶשׁ
|
Przynieście Panu chwałę imienia jego, przynieście dary, a przychodźcie przed obliczności jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.
|
| 1 Krn 16,30 |
φοβηθήτω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ κατορθωθήτω ἡ γῆ καὶ μὴ σαλευθήτω
|
—
|
חִ֤ילוּ מִלְּפָנָיו֙ כָּל הָאָ֔רֶץ אַף תִּכּ֥וֹן תֵּבֵ֖ל בַּל תִּמּֽוֹט
|
Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.
|
| 1 Krn 16,31 |
εὐφρανθήτω ὁ οὐρανός καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ καὶ εἰπάτωσαν ἐν τοῖς ἔθνεσιν κύριος βασιλεύων
|
—
|
יִשְׂמְח֤וּ הַשָּׁמַ֨יִם֙ וְתָגֵ֣ל הָאָ֔רֶץ וְיֹאמְר֥וּ בַגּוֹיִ֖ם יְהוָ֥ה מָלָֽךְ
|
Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!
|
| 1 Krn 16,32 |
βομβήσει ἡ θάλασσα σὺν τῷ πληρώματι καὶ ξύλον ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ
|
—
|
יִרְעַ֤ם הַיָּם֙ וּמְלוֹא֔וֹ יַעֲלֹ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה וְכָל אֲשֶׁר בּֽוֹ
|
Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.
|
| 1 Krn 16,33 |
τότε εὐφρανθήσεται τὰ ξύλα τοῦ δρυμοῦ ἀπὸ προσώπου κυρίου ὅτι ἦλθεν κρῖναι τὴν γῆν
|
—
|
אָ֥ז יְרַנְּנ֖וּ עֲצֵ֣י הַיָּ֑עַר מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כִּי בָ֖א לִשְׁפּ֥וֹט אֶת הָאָֽרֶץ
|
Tedy się rozweselą drzewa leśne przed Panem; albowiem przyszedł sądzić ziemię.
|
| 1 Krn 16,34 |
ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ ὅτι ἀγαθόν ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ
|
—
|
הוֹד֤וּ לַיהוָה֙ כִּ֣י ט֔וֹב כִּ֥י לְעוֹלָ֖ם חַסְדּֽוֹ
|
Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.
|
| 1 Krn 16,35 |
καὶ εἴπατε σῶσον ἡμᾶς ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας ἡμῶν καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν τοῦ αἰνεῖν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου καὶ καυχᾶσθαι ἐν ταῖς αἰνέσεσίν σου
|
—
|
וְאִמְר֕וּ הוֹשִׁיעֵ֨נוּ֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׁעֵ֔נוּ וְקַבְּצֵ֥נוּ וְהַצִּילֵ֖נוּ מִן הַגּוֹיִ֑ם לְהֹדוֹת֙ לְשֵׁ֣ם קָדְשֶׁ֔ךָ לְהִשְׁתַּבֵּ֖חַ בִּתְהִלָּתֶֽךָ
|
A mówcie: Zachowaj nas, Boże zbawienia naszego! i zgromadź nas, a wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili imię święte twoje, i chlubili się w chwale twojej.
|
| 1 Krn 16,36 |
εὐλογημένος κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαός αμην καὶ ᾔνεσαν τῷ κυρίῳ
|
—
|
בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִן הָעוֹלָ֖ם וְעַ֣ד הָעֹלָ֑ם וַיֹּאמְר֤וּ כָל הָעָם֙ אָמֵ֔ן וְהַלֵּ֖ל לַֽיהוָֽה
|
Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki. I rzekł wszystek lud Amen, i chwalił Pana.
|
