Zaloguj

Łk 1,46-55 interlinia ›

LXX grcSBLGNT grcWLC hboBG1632 pl
Łk 1,46 — Καὶ εἶπεν Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον, — Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;
Łk 1,47 — καὶ ἠγαλλίασεν τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου· — I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
Łk 1,48 — ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ, ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί· — Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
Łk 1,49 — ὅτι ἐποίησέν μοι μεγάλα ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, — Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
Łk 1,50 — καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν. — I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
Łk 1,51 — Ἐποίησεν κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν· — Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
Łk 1,52 — καθεῖλεν δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσεν ταπεινούς, — Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
Łk 1,53 — πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς. — Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
Łk 1,54 — ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους, — Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
Łk 1,55 — καθὼς ἐλάλησεν πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα. — Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)