G6443 — 3 wystąpień

G6443 · ἀποκλαίω (apoklaiō) · to weep — 1. to weep aloud , (Herdotus Historicus); with accusative cognate , ἀπ. στόνον (Sophocles Tragicus) ; 2. ἀπ. τινα or τι to bewail much, mourn deeply for , (Aeschulus Tragicus); so in Mid., ἀποκλαίεσθαι κακά (Sophocles Tragicus); τὴν πενίαν… [STEPBible CC BY]

• Prz 33,24 LXX · V.PMPNSM
  χείλεσιν πάντα ἐπινεύει ἀποκλαιόμενος ἐχθρός ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ τεκταίνεται δόλους
• Jr 31,32 LXX · V.FMI1S
  ὡς κλαυθμὸν Ιαζηρ ἀποκλαύσομαί σοι ἄμπελος Σεβημα κλήματά σου διῆλθεν θάλασσαν Ιαζηρ ἥψαντο ἐπὶ ὀπώραν σου ἐπὶ τρυγηταῖς σου ὄλεθρος ἐπέπεσεν
• Jr 38,15 LXX · V.PMPNSF
  οὕτως εἶπεν κύριος φωνὴ ἐν Ραμα ἠκούσθη θρήνου καὶ κλαυθμοῦ καὶ ὀδυρμοῦ Ραχηλ ἀποκλαιομένη οὐκ ἤθελεν παύσασθαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς ὅτι οὐκ εἰσίν

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0)